Luminous Scans Mga Nobela at Kwento

Aatras pa sana ako nang hapitin niya ang aking beywang. The laser aimed at his silver eyes before it vanished. Bumalik ang ilaw ng buong paligid kaya't agad akong nagtanong. “A-ano 'yun?” He looked at me. “That's a scanner. Recognizing my eyes.” I titled my head. Ano raw?

“Mas madali itong mag-develop sa metallic surfaces tulad nito.” Tahimik ang paligid habang unti-unting lumilitaw ang mapuputlang bakas ng mga daliri sa ilalim ng controlled fumes. Pagkatapos ng ilang minuto, tinanggal ni Justine ang kwintas at nilipat ito sa ilalim ng fingerprint scanner. “Tingnan natin kung ilan ang prints,” bulong niya, nagta-type sa maliit na laptop na konektado sa scanner. Ilang saglit pa, lumabas ang resulta sa screen.

Ang mga mata ay nag-scan sa loob: ilang flash drive, lumang resibo, at isang maliit na libro na puno ng shorthand notes. “Huwag tanggalin lahat. Photocopy muna ng mga pinaka-importanteng files gamit ang pocket scanner,” utos, at tahimik na pumasok ang maliit na aparato sa bulsa. Nagtrabaho nang sabay, mabilis ngunit maingat. Ang bawat segundo ay may dalang posibilidad—posibilidad na may mapapansin, posibilidad na ang misyon ay masisira dahil sa kaunting ulirat.

curious na tanong niya at naibalik ang paningin sa monitor. Hindi sumagot si Jordan. Lumapit sa scanner at in-on ang ultraviolet mode ng scanner. "Sir, tingnan mo yung sa glass frame. Bukod sa picture nilang mag-anak, parang may nakapaloob pa sa glass mismo." itinuro ni Jordan sa monitor ang tinutukoy. Pinagmasdan ni Adrian ang glass frame. Buong likod ng frame ay ganoon, tila may batikbatik. "Kanina noong hindi pa naka-on ang UV scanner, parang may kumislap," sabi ni Jordan at tumingin kay Adrian.

Lumapit si Yuhei. Hindi niya alam kung bakit. Parang may kung anong humihila sa kanya. Marahan niyang inilapat ang kanang kamay sa scanner. Tahimik. Walang nangyari sa unang segundo. Pagkatapos... biglang umilaw ang buong panel. Nagkatinginan ang tatlo. Mabilis na umikot ang scanner. At isang elektronikong boses ang umalingawngaw sa buong pasilyo.

Napatili ako ng biglang may lumabas na asul na ilaw at parang in-scan ang boung paligid. "Cool." Manghang ani ni Hypnos at sinabayan pa ito ng sipol. Anong cool diyan? Mukha nga akong tanga dito dahil sa pagkagulat. Kung sirain ko na lang kaya ito imbes na ibenta sa ukay-ukay? Tsk. "Initializing..." napatitig ako sa screen nito ng may lumabas na salita. Napakunot nuo ako. "Scanning the perimeter..." basa ko. At nilipat ang tingin sa mga kasama ko. Nagkibit-balikay lamang ang mga ito.

They accept a good and bad intention mission, ngunit nakadepende pa rin 'yon sa sitwasyon. Luminous A/A is not a biased association, that's why their team received the highest level of good reviews and recognitions around the countries. Ang bawat member na nasa team na 'yon ay nasa iba't ibang lupalop ng mundo nakabase at may iba't ibang lahi rin ang bawat isa sa kanila. "Even if you are not willing, you still have to accept it, Kat," Venom said in a deep tone.

Their arrangement followed a distinct pattern: a tall, magical tree, followed by two normal trees, and then another tall, magical tree, creating a visually striking rhythm along our path. “Wow…” I breathed out, filled with wonder as I took in their appearance. “Those are ‘Lumitrees’, one of the sacred trees of Luminous Realm, which possessed divine light and one of the key reasons why the academy and the entire Luminous Realm are protected from darkness. Their leaves also change colors with each season: a vibrant amethyst in summer, emerald in autumn, a sapphire blue in winter, peridot in spring, and garnet during the monsoon,” Ingrid explained, her voice filled with excitement as she pointe

LUMINOUS MEMORIES by: milaconic Date started: September 24, 2021 Finished: DISCLAIMER: This story is originally made by the author. Kung perfect ka at ayaw mo ng may errors, binabalaan na kita ngayon pa lang. H'wag mo nang ituloy ang pagbabasa.. This story is unedited and my first draft, expect loopholes, typographical errors, wrong grammars, etc.

Mas industrial ang disenyo. May tatlong magkakaibang scanner sa gilid. Inilapit niya ang kamay. Nag-scan ang fingerprint. Sumunod ang retinal scan. Sumunod ang facial recognition. May sunod-sunod na beep. Isang mababang ugong. At dahan-dahang bumukas ang pinto. Bumulaga sa akin ang isang tanawin na halos ikinapigil ng paghinga ko.