Cherry Blossom After Winter Mangabuddy นิยาย & เรื่องราว

Umihip ang isang mainit na simoy ng hangin at lumipad ang mga talulot ng cherry blossoms. Nakasuot ng pink na bestida si Pammy at mukha siyang napakaganda na parang isang tunay na prinsesa. Umupo si Zuko, pinisil ang mataba niyang mukha, at nagtanong sa kanya nang nakangiti, “Sa birthday mo sa susunod na taon, dadalhin kita sa Southeast Aciatic para manghuli ng alitaptap, okay?” Hindi alam ni Pammy kung saan ang Southeast Aciatic, pero pumalakpak siya at masayang sumayaw nang narinig niya ang salitang alitaptap.

Pero wala namang bunga ang lintek na puno, what should I do? It almost noon time, naghahalo na ang kulay kahel na kalangitan at ang asul na karagatan, bago ako nagpasyang bumalik na sa camp sight namin. And as usual, wala akong dalang mangga. Nang makarating ako sa lugar kung saan naroon ang tent namin ay kaagad kong nakita ang mga baliw kong kaibigan na inihahanda na ang bonfire. And when I saw Lilac sitting on the rattan swing I can't help but to feel nervous.

Puno ng cherry blossoms ang roadside, at para itong nakapantay sa abot tanaw, na muntik na lumabo dahil sa kulay ng langit at dagat na parang iisang nakahalo. Nagbago ang tanawin at naging iba nang pumasok ang sasakyan sa underwater tunnel at dumaan sa underwater platform. Maraming sasakyan at bus ang puno ng turista na naka parada sa parking slot sa observation deck, at maraming turista ang nakatayo sa tapat ng observation deck para tingnan ang malinaw na tanawin ng tubig dagat. Naka parada ang sasakyan sa parking lane, at lumabas si Maisie at Nina sa sasakyan at naglakad patungo sa observation platform.

Isang malamlam na gabi ng Disyembre, ang hangin ay may malamig na amoy ng taglamig, at ang buong bayan ay nag-aalab sa mga ilaw ng Pasko. Sa likod ng kanilang bahay, isang hardin na puno ng mga bulaklak at mga ilaw na kumikislap, si Jal ay matamang nakatayo sa harap ng isang luntiang puno, hawak ang isang maliit na kahon na naglalaman ng isang singsing na matagal nang pinapangarap ni Cherry.

Kaya't nagbigay-daan ito na sila ay magkasarilinan. Mayabong sa dahon ang punong mangga. Katamtaman lang ang taas nito kung saan ay may duyang nakabitin na gawa sa abaka. Sa lilim niyon ay may barnisadong pahabang picnic table at dalawang upuang pahaba sa magkabilang panig nito na yari sa mga kahoy. Sa ibabaw ng lamesa ay may nakapatong na vase na puno ng mga sariwang bulaklak, partikular na ang mga pulang rosas.

Tagaktak na rin ang pawis ko sa kahahanap sa kaniya pero hindi ko talaga siya makita. Tatalikod na lang sana ako ng makita ko ang isang puno, isang punong umagaw ng atensyon ko. Hindi ko alam, hindi man ako sigurado kung nandun ba siya o wala pero para akong hinihila ng punong Cherry blossom. Nabubuhay din pala sa ganitong lugar ang mga ganitong puno. Nagpatuloy ako sa paglalakad hanggang sa tuluyan na akong makarating at nakikita na ng buo ang kabuuan ng cherry blossom.

Nagulat naman si Analyn sa pagkakahalintulad nila ni Mercy sa hilig nila. Nasa likod-bahay sila ng napansin ni Analyn ang mga maliliit na mga punong-kahoy doon na may mga kulay puti at pink na mga bulaklak. Napakarami ng mga iyon at nakahilera papunta sa isang burol. “Ano’ng puno po ang mga ‘yan?” tanong ni Analyn. “Ahh… iyan ang Philippine Cherry Blossoms. Kamukha iyan ng mga Cherry Blossoms sa Japan.”

Pumasok na siya sa kwarto niya at pabagsak na inihiga ang sarili sa kama. Kinabukasan, maaga pa lang ay gising na si Megan. Namamasyal siya sa bakuran ng mga Del Valle at hindi na natatapos ang pagkamangha niya. May taniman ng mangga sa loob ng mansion, maraming magagandang halaman na halatang imported pa. At ang pinakapaborito niya sa lahat ay ang malaking narra, at may malinis na bermuda grass sa ilalim nito. May duyan din na pwede niyang tambayan. “Ang sarap-sarap namang tumira rito.” Anas niya, pangalawang araw pa lang niya pero nagugustuhan niya na sa mansion ng mga Del Valle. Napakabait ng Senyora sa kaniya.

May nakikita akong mga ibon na ngayon ko pa lang nakita gayon na rin ang ibang punong-kahoy. “Anong kahoy iyan?” I pointed to the small and slender tree na may maliliit na bunga na bilog. “It’s Buchanania arborescens from the Anacardiaceae family. It is also commonly known as balinghasay or sparrow’s mango.” sagot nito sa akin. “Well‚ that was informative.” nakangiti kong puri. “How did you learn that?” tanong ko habang patuloy kaming naglalakad.

NABALOT nang Japan vibe ang hallway na kung saan pagpasok ng mga bisita ay sinalubong sila ng mga sakura trees na kung saan gaganapin ang kasal nina Ysabella at Axel na halos wala itong pinagkaiba sa vibe na binibigay ng sakura blossoms sa Japan. Lahat ng mga bisita ay hindi mapigilang mamangha sa ginawang preparasyon ni Axel para sa espesyal na araw na ito. Matapos na bagtasin ng mga bisita ang sakura hallway ay ang main hall naman ang bumungad sa kanila kung saan sumambulat sa kanila ang mala-forest vibe ng Yili Apricot Valley ng China at ang napakagandang falls ng Havasu Falls ng Arizona.