Cherry Blossoms After The Winter Novels & Stories

Tagaktak na rin ang pawis ko sa kahahanap sa kaniya pero hindi ko talaga siya makita. Tatalikod na lang sana ako ng makita ko ang isang puno, isang punong umagaw ng atensyon ko. Hindi ko alam, hindi man ako sigurado kung nandun ba siya o wala pero para akong hinihila ng punong Cherry blossom. Nabubuhay din pala sa ganitong lugar ang mga ganitong puno. Nagpatuloy ako sa paglalakad hanggang sa tuluyan na akong makarating at nakikita na ng buo ang kabuuan ng cherry blossom.

S'yempre, si Dahlia ko 'yan! God! Her name and natural beauty best complements Spring season. The pink cherry blossom trees are surrounding the venue. Blending with the light pink and black theme of our wedding. The aisle where they are walking is a plain green grass. On the side are the pots of light to dark color of pink tulips, spearated on each part of which guests from our family sides are seated.

RAMONA Bigla akong napatigil nang biglang may mga naglalagang petals mula sa itaas. Kalalabas ko lang ng hallway ng building ng classroom namin. Gutom na ako kaya nagmamadali akong maglakad pero para akong nasa Japan ngayon dahil daig pa ang may cherry bloosom ngayon dahil sa dami ng petals na nanlalaglag.

Pinilit niyang kalimutan ang lahat tungkol sa lalaki. Nilibot ng mga mata ni Via ang paligid ng inn. Nagmukhang desyerto ang Cherry Blossom dahil sa taglamig kaya kailangan nilang magtiyaga hanggang sa dumating ang tag-araw dahil doon ay dadagsain ito ng mga turista. “Okay, may gagawin pa ako. Tatawagan kita kapag may oras ako, bye,” sabi ni Disya at ibinaba ang telepono.

Psh! "So, I expect na napapaligiran ng cherry blossoms ang simbahan? Pwede ba 'yon?" Tanong ko, pang-iiba ko na rin ng topic. "I don't know. But I'll make sure that you're the most gorgeous cherry blossoms in the wedding." Aniya. Uminit na naman ang pisngi ko. Kaya nga lang agad na napangiwi. Parang may nalasahan ako sa ice cream na hindi magada sa panlasa ko. Agad akong napabitaw sa spoon saka nilayo sa akin. "Why? There's any problem?" Nangunot nuong tanong ni Pyro. Umiling ako.

It's spring in Japan now and we are having our summer vacation in Japan for a week only. In Japan every spring they usually go for a picnic to see the cherry blossoms while enjoying their meal. It's part of their tradition. And this is our second time spending our summer vacation in Japan. Spring here is not so hot or even cold. It's just comfortable for Japanese. It's already cold for me. "Wow!!! Mommy! Take let's take pictures!" Super excited si Rare. Hindi ko alam kung naappreciate na niya ang cherry blossoms noong first time namin dito kasi mas excited siya ngayon.

The leaves of the sakura tree had begun to fall, and the petals were just starting to bloom. Ang ganda na ng paligid, pero mas lalo pa itong pinatingkad ng mga cherry blossom na kasisimula pa lang mamukadkad. Spring never failed to make Tashi’s heart flutter. Bawat taon, ito ang pinakahinihintay niya. Noong mga unang taon niya sa Japan, ang mga Sakura, at ang kagandahan ng paligid, ang naging sandalan niya laban sa lungkot, sakit, at kalungkutan.

A wonderful thing happened! It was late in autumn and all the trees had shed their leaves, but no sooner did the ashes touch their branches than the cherry trees, the plum trees, and all other blossoming shrubs burst into bloom, so that the old man's garden was suddenly transformed into a beautiful picture of spring. The old man's delight knew no bounds, and he carefully preserved the remaining ashes. The story of the old man's garden spread far and wide, and people from far and near came to see the wonderful sight.

Hindi ko maiwasang mapaisip na ano kaya ang pakiramdam kapag nandoon na talaga ako? Makakasakay kaya ako sa Shinkansen? Makakakita kaya ako ng cherry blossoms? Bigla tuloy akong napaisip. Malamig kaya kapag pumunta kami ni Sorin doon? Napabaling ako sa bintana ng kuwarto ko. Mainit ang panahon dito, pero sa Japan ay depende yata sa season. Napangiti ako. “Magso-snow kaya?”

Kasabay siya ng mga bat ana pumapasok at nag-aaral din siya ng Nihonggo. Hindi na napatapos ng mga bata ang March kaya iyon din ang panahon ng pamumukadkad ng mga Sakura tree. Hindi pinalampas ni Nadja at Nessa na isama at ipasyal ang mga bata sa sikat na Shinjuku Gyoen National Garden upang pagmasdan ang mga Sakura flowers. Gabi sila lumabas upang makisabay sa ilang mga turista na namamasyal pa ng ganoong oras.