Cherry Blossoms After Winter Muctau Novels & Stories

Dali akong tumalima at sumakay sa kotse. MAHIGIT limang oras ang binyahe namin bago narating ang Yamaguchi. As I traveled my eyes at the place, I secretly inhaled. The view is breathtakingly beautiful. We are in country side in Japan. May mga sakura tree kaming nadadaanan. Ngayong ko lang napansin na spring season nga pala ngayon. Nagsimula nang mamukadkad ang mga bulaklak.

Samantala, si Stella naman ay halos araw-araw ding maagang dumadating upang samahan siyang mag-dinner. Unti-unti ring naging mas maayos ang pakiramdam ni Marikit. --- MALAPIT na ring mag-December noon kaya nagsimula nang magbago ang paligid sa campus ng Eastbridge University. Ang mahabang pathway ng acacia trees ay napuno ng ginintuang dahon habang tinatamaan ng malamig na sikat ng araw sa hapon. Maraming students ang nagpi-picture at gumagawa ng reels sa paligid dahil halos postcard-perfect ang buong university.

Knowing he had roots here made the trip feel even more special, and I couldn’t help but get excited for what’s to come. After a quick 30-minute drive, we arrived at Seoul Forest Park, and the view was breathtaking. The long pathway was surrounded by cherry blossom trees, their delicate pink and white petals fluttering in the wind, creating a magical scene. Families and friends were walking around, laughing, taking pictures, or just enjoying the peacefulness of nature. The soft chirping of birds and the fresh scent of blooming flowers filled the air, making everything feel surreal. “This place is so beautiful. Hindi ko mapigilang titigan lahat,” I said in awe.

Tinanong ulit ni Charlie, “Ano naman ang tatlo?” “Ang tatlo…” Hinangaan ni Nanako ang mga puno sa New York sa gabi at bumuntong hininga habang sinabi, “Ang pangalawa ay maglakad sa ilalim ng mga cherry blossom sa Hirosaki Park na may suot na kimono kasama si Charlie-kun. Sa kasamaang-palad, namumulaklak ang mga cherry blossom sa Marso o Abril sa pinakamatagal, at lumipas na ito…”

Napangiti ako ng makakita na ako sa wakas ng cherry blossom at nandito lang ito sa mismong mansyon ni Ralph. Hindi ako makapaniwala na meron silang mansyon dito sa Japan at malaki ang kabuuan nito na napapaligiran ng mga puno ng cherry blossom. May mga puno rin ng mandarin at almond at sa bakuran nito ay mga tanim na mansanas at ubas na hitik sa bunga.

Mukhang ramdam niya na hindi na ako mapakali sa paghihintay kay Aurora. Lumakad sa gitna ng simbahan si Snow at si Winter. Itinatapon nila sa pasilyo ang mga bulaklak na nasa basket. Ngiting-ngiti sila habang tinatanaw ang mga bisita. Samantalang napatulala naman ako nang makita silang dalawa. They are the most beautiful flower girls in the whole wide world. Nang nasa dulo na sila ay nagflying kiss si Snow sa akin at kumindat naman si Winter dahilan para mapangiti ako lalo.

Puno ng cherry blossoms ang roadside, at para itong nakapantay sa abot tanaw, na muntik na lumabo dahil sa kulay ng langit at dagat na parang iisang nakahalo. Nagbago ang tanawin at naging iba nang pumasok ang sasakyan sa underwater tunnel at dumaan sa underwater platform. Maraming sasakyan at bus ang puno ng turista na naka parada sa parking slot sa observation deck, at maraming turista ang nakatayo sa tapat ng observation deck para tingnan ang malinaw na tanawin ng tubig dagat. Naka parada ang sasakyan sa parking lane, at lumabas si Maisie at Nina sa sasakyan at naglakad patungo sa observation platform.

"Alright. Park it is." Malawak ang naging ngiti ko nang makarating kami sa parke. May mga puno ng cherry blossoms sa paligid na nagpaganda sa buong lugar. Nanuot sa ilong ko ang halimuyak ng nagsisiliparang dahon mula sa puno. May iilang mga turista kaming nakasalubong na panay kuha ng litrato. Habang ang iba naman ay nakaupo sa benches at abala sa pakikipagkuwentuhan. Nang matanaw ko ang pinakamalaking cherry blossom na nasa gitnang dulo ng park ay kaagad kong hinila si Traise para makapagpapicture.

Huminga na muna ako ng malalim Bag3o ko yayain si Caleb na lumabas na ng sasakyan. Pagbaba namin ng sasakyan, sinalubong agad kami ng malamig na simoy ng hangin at ang tanawin ng mga cherry blossom trees na nagsisimula nang mamukadkad sa paligid ng campus. Napahinto ako saglit at tiningala ang modernong arkitektura ng unibersidad. Pakiramdam ko ay napakaliit ko kumpara sa matatayog na building na ito na puno ng mga pangarap ng mga artist na katulad ko.

Her eyes were just like her father’s—deep, expressive, and captivating. "Your grace? Can I have her name to write on the clip, your grace?" tanong ng nurse na nasa tabi ko, ang tono niya’y magalang ngunit puno ng pananabik. Nagkatinginan kami ni Rome, at parehong napatingin sa labas ng bintana. Ang mga bulaklak ng cherry blossom sa labas ay marahang sumasayaw sa hangin. It's spring season—a season of renewal and new beginnings.