Chord One Call Away Mga Nobela at Kwento

Tumunog ang telepono. Speak of the devil. Napangiti siya nang m****a ang naka-register na pangalan ng caller sa cellphone. Nag-swipe siya pakanan at itinuon sa tainga ang phone. “Brod,” kaagad na bungad ni Chad sa kabilang linya sa usual na baritono at masayahing boses. Maingay ang background. Nasa gig si Chad kaya ganoon ang ingay na ummabot sa tainga niya. “Ikaw na munang bahalang magsara ng bar ha. Hindi ako makakaalis dito. Kausap pa ng road manager ang isa sa mga representatives ng toothpaste na possibly ay gagawan namin ng jingle.”

I'll take note of this. Chineck ko din ang upcoming schedules nya at tinake note sa notepad na nakalagay sa gilid ng mesa. Habang binabasa ko ang files about sa Rivera Towers, my phone suddenly rang. I picked it up at nakitang si Reishell ang tumatawag. Anong sadya ng babaeng ito? "Hello?" [Veren, girl! What's up?]

Mahina siyang napatingin at natawa sa pag-uugali nito. Natigil sila sa pag-uusap nang mag-ring ang phone ni Leon. Tamad nitong kinuha ang cellphone sa ibabaw ng nightstand at tinignan kung sino ang caller. Hindi naman mapigilan ni Chandria na makiusyoso at tingnan kung sino ang caller. It was unknown number but it seems like he knew this number the way he clenched his jaw. Buong akala niya ay papatayin nito ang tawag ngunit nangunot ang kanyang noo nang angatin nito ang tawag.

Pati nga ang bedsheet, kumot at unan ko ay may mga naka-print na notes and guitar. I opened my speaker and played the song “Strong” by One Direction. Well, they are my favorite boyband group. I even mourned when Liam Payne died. My phone vibrated in my skirt’s pocket so I got it. Someone is calling me. An unknown number. I rejected it before putting it on the bedside table and just went to the shower. I checked my phone again when I finished drying my hair and it's flooded with messages and missed calls from that unknown caller. “Who's this jerk?” I asked before opening the messages.

Iniisip pa rin niya kung sino ang misteryosong tumawag ilang minuto lang ang nakalipas. ============================== Nagmamaneho si Kei pauwi mula sa trabaho pagkatapos ng isang mahabang araw. Abala siya at ang iba pang miyembro ng MORSE sa pagpo-promote ng kanilang bagong single na kanta. Naghihintay siya ng green light sa traffic light nang biglang tumunog ang kanyang telepono. "Hello?" mabilis niyang sagot.

Nagkaroon ng pag-asa si Sophia dahil sa pangakong yun, “Narinig ko sa finance department kanina na may pinaplano silang company-wide team-building trip. Mukhang three-day, two-night vacation yun. Oh, oo nga pala, inalok si Chloe ng endorsement deal. Sa Friday naka-schedule yun, pero hindi ako sigurado kung pupunta siya.” Malapit ang workstation ni Sophia sa workstation ni Chloe, kaya madali niyang naririnig ang anumang phone calls or voice messages nito. Sandaling natahimik ang tao sa kabilang linya.

“Oh, I’m sorry. I– I’m just preoccupied. Thank you, Chris.” Tumango siya bago umalis ng opisina ko. Napahinga ako nang malalim bago kinuha ang aking cellphone para tingnan ‘yon. True enough, Callum’s calling me. And he has been calling me for since 2pm, and it’s almost 3pm! He has thirty missed calls that frowned me. Maya-maya ay tumunog ang cellphone ko para na naman sa tawag niya. Mabilis kong sinagot ‘yon.

Wala akong karapatan magreklamo dahil ako naman ang may gusto nito. Sinubukan kong tawagan si Cha pero unattended ang phone nito. Ilang beses ko pang sinubukan hanggang sa nag-ring ito at sinagot nito ang tawag after three rings. Hindi pa ako nakakapagsalita ay nagsalita na ang nasa kabilang linya.

Siguro bukas pa o sa makalawa. Tapos isang malakas na tunog ang nagmula sa bulsa ni Caleb—tumutunog ang cell phone niya. Sumigla si Caleb nang makita niya ang pangalan sa kanyang phone, at kaagad niyang sinagot ang tawag. Ito ay si Peace Chaffman.