Chord One Call Away の小説・ストーリー

Sinagot nito ang tawag at pinanood niya ang binatang tumalikod saglit para sagutin ang tawag. Nasapo niya ang kanyang dibdib at napahawak sa malapit na puno ng kahoy. Ramdam niya ang mabilis na pagtibok ng kanyang dibdib dahil doon. She looked at Rhett’s back. Should she call it ‘saved by the bell’? Dahil mukhang ganoon ang nangyari sa kanya ngayon. The caller was an angel in disguise!

Nagpakawala si Cristoff ng isang malalim na buntong-hininga. “S-Sino? Kilala ko ba siya, Cristoff?” tanong ko. He then looked at me with a huge concern and I just didn’t know how to react after hearing his revelation. _________________________ Author’s Note: The song lyrics of ‘One Call Away’ by Charlie Puth were intentionally changed due to copyrights.

Panahon na para naman magbonding sila ng kanyang mga magulang kagaya na hindi pagsipot ng ilang taon kapag may okasyon dahil nga sa sobrang busy nila sa kanilang kompanya. Kahit malayo siya panatag ang loob ko dahil bago ako matulog o paggising lagi siyang may oras para tawagan ako. Katulad ngayon nagising ako dahil sa tunog ng cellphone ko para sa video call ni Cloud, wala na sa tabi ko si mama. Pinindot ko ang green button para sagutin ang tawag niya "Bonjour my dear Cloudy," malapad na ngiti ang binigay ko sa kanya habang kumakaway. Nakaupo ito sa headboard ng kanyang kama, hindi ko alam kung ngayon pa lang siya matutulog, seven hours ahead ang Pilipinas sa oras ng France at dahil maaga

Masaya na ito habang siya ay nagpapakamatay sa lungkot sa isang tabi. Huminga nang malalim si Chrisha at marahang pinunasan ang kaniyang pisngi. Itinago niya ang kaniyang cellphone at muling inilabas ang itim at gintong calling card ni Wesley Mendez. Hinaplos niya ang embossed na pangalan nito. Parang may mahiwagang kapangyarihan ang card na iyon na humihila sa kaniya patungo sa isang direksyon na hindi niya alam kung saan siya dadalhin.

I was about to lay down when my phone ring, it's a call from unknown number. "Yes?" I asked as soon as I answered the phone call. Ilang segundo pa ang nakakalipas ay wala pa ring nagsasalita, papatayin ko na sana ito ng bigla siyang magsalita. (I already scheduled a meeting regarding the project. Whom shall I contact about it?) "May I know who am I talking?" I asked, even though I know who he is. (It's me. Chaster.) "Oh okay. Just email me the schedule so I can work with it later on," I said formally

“Madam!” Minsan, ang pagbabago ng pagtawag sa isang tao ay naitutumbas sa pag iisip ng isang tao. Nakatanggap ng video call si Cordelia mula kay Linda sa oras na pumasok siya. Nakaluhod si Nicholas sa washboard sa loob ng video habang nakayuko, mukhang may ginawa siyang mali. May pamalo pa sa tabi niya.

Pinaglalaruan ang baso ng kapeng hawak niya habang nakikinig sa usapan sa kabilang cubicle. Tinikom ni Uno ang labi niya at tumayo. “Bakit di na lang ganito, subukan niyang isipin ng mabuti kung may maalala kayo tapos tawagan niyo na lang ang numerong ito kung may maalala kayo.” nilagay niya ang calling card sa harap ng apat na babae. “Aalis na ko. Nabayaran ko na ang bill. Enjoyin niyo ang natitirang oras ng gabi.”

I'm in on call mode daw. Take note. ON CALL. Dinaig ko pa ang personal driver. Kapal talaga ng mukha niya. I grabbed my phone from the side table. Baka wala sa oras na tawagan ako nun habang natutulog ako. I was about to press the off button ng bigla iyong mag-ring. I almost throw my phone when I saw the registered caller. Asshole K.

Itinaas niya ang isang phone sa kanyang tainga, at pagkalipas ng isang segundo, ang sarili kong phone na nasa nightstand ay biglang umilaw dahil sa isang tawag. Unknown number. Nagmadali akong pumasok sa loob, ang puso ko ay nasa lalamunan na sa kaba, at sinagot ang tawag. "Hello?" nanginginig kong tanong. Isang distorted na boses ang narinig ko mula sa kabilang linya. "We know about Chase." Naputol ang tawag. Nanigas ako sa kinatatayuan, at dahan-dahang dumulas ang phone mula sa aking mga daliri. Ang katahimikan sa loob ng kwarto ay nakakabingi.

Kaya sa landline siya tumawag ay dahil alam niyang hindi niya mako-contact ang cellphone nito. "It's Chardon.... call jonas for me." Wika n'ya sa katulong. Matagal naghintay si Chardon ngunit hindi ito makikitaan ng pagka-inip at pagka-inis. Inabot ng siyam-siyam bago marinig ang parang nanggaling sa ilong na tinig ng isang lalaki sa kabilang linya. "Hello?" "Tell her, if she want her bag... Go to my company tomorrow." Agad na saad ni chardon.