Your Call Lyrics Novels & Stories

Malakas ang tunog ng ringtone, sapat upang gisingin siya mula sa kanyang pagkakaidlip. “Ano ba ’yan? Anong oras na? Nakakaistorbo naman,” inis niyang bulong habang inaabot ang cellphone na nasa kanyang side table. Medyo madilim pa ang paligid, senyales na dis-oras ng gabi. Pilit niyang iminulat ang kanyang mga mata habang pinipindot ang screen upang sagutin ang tawag mula sa isang hindi pamilyar na numero.

Don’t tell me tungkol na naman ‘to kay poging Prof natin? Me: Just call please! May paandar ako! Hindi pa lumilipas ang limang segundo, tumawag naman agad siya. Sinagot ko ang tawag nito habang sinadya kong maglakad paharap kay Arthur, pabagsak akong umupo sa sofa at kumuyakoy sa kaniyang harapan.. “Yeah, I’m free tonight… dinner? Sure!” Sa kabilang linya, ramdam ko ang epic eyeroll ni Lyka kahit wala siya sa harapan ko.

It is my pleasure to trust myself in this land of hope. I called this mountain a hope. Where the mountain saw me cry and misserable and scream all the things the nightmare did to me.

“Promise.” Naramdaman ako ng grabeng pangungulila nang mga sandaling iyon. Kahit pa halos tuwing pagkaraan ng dalawang oras kung tawagan niya ako ay hindi pa rin nababawasan ang pagkasabik ko sa kanya. Sa gabi kahit pa nauubusan na kami ng pag-uusapan ay hindi niya ibinababa ang tawag niya sa akin. Nauuwi na lang ito sa kanyang pagkanta ng aming theme song na Everything I have at kinakanta niya ang mga linyang ito sa akin… If I could be the perfect man in your eyes

“Mamaya na lang pag-uwi natin sa bahay. Levi!” Tawa siya nang tawa nang kagatin ko ‘yong kamay niya nang mahuli ko ito. Nasa sitwasyon kami na kung tawagin ay ‘harutan mode’ nang biglang tumunog ang phone ko. Agad ko itong kinuha sa bag ko at biglang bumilis ang tibok ng puso ko nang mabasa ko ang pangalan ng caller. Si Sir Luciano.

sabi niya na parang sigurado siyang pupunta kami ng Las Vegas, tapos ay natapos na ang tawag. I'm still skeptical about the call as I almost dropped Hunter's phone nang umahon ang gago sa harap ko. "You!" napairap ako nang dumagundong ang halakhak niya. "HA-HA funny!" I made a face. "Are we good?" he asked.

GPS (Going Please Stay) Performance Verse 1 – Reia & Ingrid 📍 (Reia) You said you’ll call when you land, But baby I’m still checkin’ my phone, You’re a dot on the map again, Far away but feelin’ so close. (Ingrid) Your hoodie still smells like goodbye, I wear it like it's part of my skin, You're out there chasing your dream, But where do I even begin? Pre-Chorus – Wynona & Amaya (Wynona)

Masaya ako roon. Biglang tumahimik ang paligid ng ilang segundo. Hanggang sa mag ingay ang mga tao. Halos lahat sila tumitili at sumisigaw na sa sobrang tuwa. And that start a piece of song. Give me love like her 'Cause lately I've been waking up alone Pain splattered teardrops on my shirt Told you I'd let them go And I'll fight my corner Maybe tonight I'll call ya After my blood turns into alcohol

You could have a change of heart if you would only change your mind Instead of slamming down the phone girl for the hundredth time I got your number on my wall but I ain't gonna make that call When divided we stand baby united we fall Napapakunot noo ako sa naririnig ko na mga lirika sa kanta. Hindi ko maintindihan kung ano ang ibig iparating ng kumakanta. Pero patuloy akong nakinig sa kanta. Got the time got a chance gonna make it

kumabog ng husto ang dibdib ko sa ginawa nito. 'yung hawak n'ya... 'yung paraan n'ya ng paghila... 'Yung init ng kamay n'ya... Sandali.. don't tell me... Nakahawak pa rin s'ya sa'kin ng sa wakas ay bumukas ang ilaw. And it's enough knowing you... (I know that you're) are calling to me While you're dreaming beneath the same moon All it takes is imagining you So that I can get through