Cinderella And The Prince นิยาย & เรื่องราว

Pero namalayan ko na lang ang sarili kong unti-unting pumipikit hanggang sa tuluyan na akong lamunin ng antok. Naging mahimbing ang tulog ko. Nanaginip pa nga akong niyakap ako ng isang babae. Hindi ko nga lang nakita ang mukha ng yumakap sa akin. Basta kamay pa lang niya ay malambot na tila ba kamay ng isang prinsesa. Nakakahalina ang amoy nitong tila kaysarap sa ilong .

sabi ni Kirito. Una nilang pinuntahan ang sikat na white-sand. Masayang pinagmamasdan ng mag-asawa ang kanilang anak. Maingat itong gumagawa ng sand castle. Pinalilibutan niya ng harang ang isang hugis upuan na nasa ibabaw ng pabilog na nagsisilbing stage nito. “What is that for, Prince?” Tukoy ni Mei sa upuan. Hindi nila tinatawag sa pangalan ang anak, sa halip ay tinatawag nila itong Prince. Nais nilang iparamdam sa anak na isa itong mahalagang tao—isang prinsipe sa sarili nitong kwento.

Napansin niyang marami sa magagandang pisikal na katangian nito'y namana ni Enrico. “Oy, nariyan ka na pala anak,” malamyos na tinig ng babae. Nagpukol din ito ng tingin sa kaniya at ginawaran siya ng isang nasisiyahang ngiti. Siyempre, sinuklian din niya iyon ng gayon ding ngiti. “Siya na ba si Ana, Enrico?” tanong nito pagbaling sa anak. “Siya na nga po, inay. Siya rin ang magiging prinsesa dito sa palasyo natin!”