Cinderella And The Prince Novels & Stories

"Tapos boy ulit sa susunod and girl na naman." "Wait, ilan na ba iyon?" Natatawa niyang pakli. "Four pa lang." "And you want more?" Tumango ito at biglang nangisay sa kilig. "I really can't believe I married a prince. Nagkukunwari pa akong si Cinderella noon tuwing naglalaro kami nina Rica." "And then you meet your own prince without pretending to be Cinderella." He whispered back. "No, we haven't met. I find you." She tiptoed and kissed him torridly.

Siya anong hahanapin niya? WALA. Mabuti pa si Cinderella, may sapatos siyang nawala at iyon ang dahilan ni Prince para hanapin siya samantalang si Gerald, semilya na nga lang niya ang iiwan dapat sa kanya, pinigilan pa ng condom na itinapon lang nila. Paano niya ngayon iyon hahanapin? Naiinggit siya kay Sleeping Beauty kasi natulog lang ito at nagising siya sa halik ng prinsipe niya. Siya kasi, nakatulog kaya paggising niya, wala na si Gerald sa tabi niya.

"Ano na? Vent out na, oh!" "Anong gusto mo?" Matalim niya itong binalingan. "Kuwento ni Cinderella? Kung paano siya iniwan ng prinsipe niya dahil hindi ito gusto ng mommy no'ng prinsipe, sa dahilang mahirap lang siya?"

I am the Queen Of the Comets, and can bring you to great honour if you will marry me. 'Marry you, Madam,' cried the Prince, in horror, 'No, I will never consent to that.' Thereupon the Fairy, in a rage, gave two strokes of her wand and fllled the gallery with horrible goblins, against whom the Prince had to fight for his life, Though he had only his dagger, he defended himself so well that he escaped without any harm, and presently the old Fairy stopped the fray and asked the Prince if he was still of the same mind.

Inilapit nito ang mukha sa nakaupong prinsipe. "Allecc!" suway ko ngunit parang may nakapasak lang sa tenga n'ya at hindi n'ya ako marinig. "Pero sa mga mata ng Rex at Regina ay isa ka lang walang kwentang anak na ang alam lang ay kontrahin ang lahat ng gusto nila." Hinigit ko si Allecc mula sa Prinsipe na wala na ngayong ekspresyon. "Bitiwan mo s'ya Cenn."

Nilingon ko naman siya at nadatnang naka taas ang dalawang kilay niya at kunot noong naka tingin sa akin, obviously confused by my sudden question to him. “If I would be a princess what do you think I could be? Si Rapunzel ba or si Belle?” I asked again and smiled broadly. But the smile on my lips gradually disappeared as he remained silent while looking straight at me, and a minute later he slowly shook his head. I just averted my eyes when I didn't really get an answer from him, my cheeks got hot because of the embarrassment I felt, damn it !, what's in my mind to ask him stupid questions?

Muntik na siyang tamaan ng matalim na espada ng prinsipe, mabuti na lang at nailagan agad ito ng prinsesa, ngunit makalipas ang ilang minuto ay napunta kay Prinsipe Zeus ang swerte nang napatalsik niya ang espada ng kapatid na tumilapon sa kinaroroonan ng mga manonood. Gayun pa man ay patuloy na lumaban kahit walang armas ang prinsesa. Kahit walang gamit na espada ay nagawa pa ring dominahin ni Prinsesa Alora ang takbo ng laban subalit likas na malakas ang prinsipe kaya napatumba niya ang

"Oo. Wala kasing prinsesa na mag-aalaga sa malungkot na prinsipe. Namatay na ang hari (Gobernador) kaya sobrang lungkot ko. At ang hari, gusto niyang mag-asawa na ang prinsipe (stefano) para muling manumbalik ang saya dito sa palasyo." Dito na ako napalunok ng mariin. Diyos ko! kasalanan naman ngayon ang hinihirit niya. Hindi ko na talaga kinakaya ang mga eksena. Ang lumalabas niyan ay ako pala si Cinderella? na mula sa pagiging ulila at alipin ay makakapamgasawa ng isang prinsipe? Ayokong mag-assume na ako yung tinutukoy niyang prinsesa pero ako kasi yung kasama niya ngayon at sinasabihan niya. "So, malamang ako nga."

"I'm sorry but are you kidding me?" "I wish, I was but no princess. For two weeks, hindi muna ikaw si Cinderella dahil magiging taga-silbi ka muna ng school sa sandaling panahon." Sandaling panahon? Kailan pa naging sandali ang two weeks? At totoo bang two hours? Sa maruruming parte ng school na iyan, sa tirik na tirik na araw. "Woah! I think she'll back out now, Mister," pasaring ni Cassandra na nalulukot ang mukha habang pinagmamasdan ang buong field. "Worst, diyan pa siya himatayin."

Nagpasalamat naman siya na binigyan siya ng Diyos ng matalas na utak. "Tungkol yun sa isang prinsipe,"panimulang kuwento ng binatang Castillo. "Isang araw, naglalakad ang prinsipeng ito sa isang malaking mercado. Sa paglalakad niya ay nakakita siya ng isang magandang babae na sa ganda ay nabihag kaagad ang puso niya. Lalapitan niya sana ito ngunit tumakbo ito at nakita pa niyang ninakaw ang mangga sa isang tindahan. Sinundan niya ito para dakpin para hindi hulihin kundi ipaalam niya sa dalaga ang pagkakamali nito. At aalukin niya din ng kasal. Hanggang sa naabutan nga niya ang babaeng magnanakaw ng mangga. Nakatalikod ito ng makita niya, lumapit siya at agad niyang hinalikan ito sa labi dala