Clarity In Tagalog 소설 & 이야기

Clea is it real? “Bakit duda ka? Ano sa tingin mo may ibang sumiping sa kanya? Kag*g*han mo huwag mong ipasa sa iba.” Clearose, huwag ka namang magalit kay Zhykher. Na shock lang siya sa nakikita niya kaya mali yung tanong niya.

He laught and I feel insulted on that sarcastic laugh "Bakit hindi mo ginamit yung utak mo?..magaling ka sabi nila diba!?...hinahangaan ka nila,tinitingala" "But why you used your body instead of your brain!?..oh maybe your wh!re" "You heard it, wh!re" Naramdaman ko na ang mainit na likidong nagmula sa mata ko at walang tigil na nagsilandasan ang mga ito sa pisngi ko.. "I'm not a wh!re..." "You are Klare!...your a wh!re..you just live because of money.. because of SOMEONES money...."

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

Tango lang ang sinagot ko sa kaniya. Sobrang drained ako at hindi ko magawang sumagot, pero kaya ko pang maglakad. Beautiful scenery makes me calm and takes my tiredness away. Kaya kahit malayo, gora lang. Gusto pa akong samahan ni Claris mag-ikot-ikot kaso ay may gagawin pa raw siya, nakasimangot tuloy siya ngayon. "Claris ninyo, kawawa," asar ko.

"Sorry, ingay mo kasi eh" Claire's POV "Clark maliit lang ang bahay namin ha? Wala kaming aircon don saka yung kalsada maalikabok" paliwanag ko. "Babe, anim na beses mo nang sinabi 'yan mula ngayong umaga" "Kasi naman nagaalala ako baka di mo kayanin eh." "I'm fine, okay? Ayun na pala ang kotse tara na"

"Someday, your dreams will come true. Mas higit pa sa inaakala mo." Wala na iyong bata ngunit nandito pa rin ako at nakaupo sa gilid ng kalsada. I can't even help myself to stand up and went home. Ang gusto ko lang ay manatili at mag-isip. Gusto ko kapag umuwi na ako ay may buo na akong desisyon. Na malinaw na ang isip ko. I want to get through with this. Para wala na akong iisipin pa. I want to breathe normally. Ayaw ko ng may iniisip pa ako. Sana nga ay maging ayos na ako. But as I stared blankly in the street, I saw a pair of shoes in front of me. My eyes went up to see who it is. Umawang ang labi ko ng makita kung sino iyon.

she giggled after asking that. Ano namang klaseng tanong yan? OF COURSE. Anong in-of cours - of course mo dyan Klaire? Wag kang malandi! Saway ko sa sariling isip ko. Pwe! Hindi ko sinabi yun! Erase, erase! Gross!

banayad niyang sabi ngunit puno ng aral at kasiguraduhan sa tono ng kanyang salita upang mas malinaw na maintindihan ng kanyang anak ang kanyang sinasabi. "Ganun po ba, Mama?" seryosong sabi, halata sa boses ni Baby Claveria na tila naiintindihan niya ang mga sinasabi ng kanyang ina. Malambing na tumango-tango si Baby Claveria sabay sinabi, "Kung masama po iyon, hinding-hindi ko po iyon gagawin sa iba. Gagawin ko lang din po ang ginawa niyo sa taong meron akong dahilan. Diba, Mama?"

Sabi niya na kinagat kagat ang hinlalaki. " Yan, ang landi. " Sabi ni tasia at sinapok siya. " Grabe ka naman. Malandi agad? " Mahinhin niyang sabi sa taklesang kaibigan. "O sige ode hindi. Ano crush mo iyon?" Ani tasia. "Parang oo, parang love at first sight." Sabi niya na nangalumbaba pa. Sinapok nanaman siya nito.