Novel & Cerita Paglalayag Sa Puso Ng Isang Bata

Dahil lang kumain ako ng isa pang extra na paa ng manok kaysa sa kapatid kong lalaki, pinalayas ako ng tatay ko mula sa bahay sa gitna ng isang snowstorm. Noong tumagal, ang tatay ko na isang archeologist ay nahukay ang aking katawan. Dahil sa nawawalang ulo ko, hindi niya ako nakilala. Kahit na noong nakita niya ang katawan ay may parehong mga peklat na meron ako, wala siyang pakialam. Pagkatapos, ang nanay ko ay kinuha ang aking puso at pinakita ito sa kanyang mga estudyante. “Ngayong araw, pag aralan natin ang puso ng isang taong may congenital heart disease.” Minsan niyang sinabi na makikilala niya ako kahit na anuman ang itsura ko. Mama, ngayon at ang tanging natitira sa akin ay ang

Tila hinaplos ang puso niya sa eksena ng kanyang mag-ama. How come na ganito ang treatment nito sa mga bata? Knowing na ayaw nitong maging ina siya ng mga anak nito. Hindi na ba ito galit sa kanya? Tuluyan naba naghilom ang sugat na dulot niya sa puso nito? Lihim siyang huminga ng malalim. Being with Andres inside the room makes her heart feel uneasy. Ang hirap umakto ng normal. Ang hirap huminga.

Nang nakita ang kanyang mukha ng bata ay lalo pang lumambot ang puso ni Khate. Maingat siyang lumingon sa paligid at nakitang hindi naman siya nasaktan. Nakahinga siya nang maluwag at inilahad ang kamay upang tulungan itong tumayo. Ngunit sa sandaling inilahad niya ang kamay, nakita niyang tila takot ang bata at umatras pa ito ng bahagya, puno ng takot ang malalaki niyang mga mata.

May kung anong pamilyar sa likod ng mga batang iyon. Parang... Biglang bumilis ang tibok ng puso niya. Hindi niya maipaliwanag ang pakiramdam, pero parang may humila sa loob niya na sundan ang mga bata. Napakagat-labi siya at agad na sinundan ang direksyong tinahak ng mga ito.

matigas nitong usal, sabay takbo ng napakabilis. Mabilis na umunat ang kamay ni Luna, hinahabol ang nagmamadaling pagkatakbo ng anak niya. Ang mga salita ng bata, ay parang isang matalim na sibat na tumutusok sa puso niya. Ni hindi niya inaasahan ang gayong pag-aalburoto, ang biglaang pag-usbong ng sama ng loob sa puso ng kanyang anak.

Napakunot ang noo ko ng may marinig akong tinig ng bata,at parang sa huli ay meron pang boses ng isang babae na pinipigilan ang batang huwag makipaglaro. "Tama ba yong narinig kung boses ng isang bata love?saan ka ba ngayon at pupuntahan kita!" Meron akong naramdaman na kakaiba,parang kumukulo ang dugo ko dahil sa hindi magandang naramdaman ko,pero malapit naman ako sa mga bata,pero iba yong naramdaman ko ng marinig ko ang tinig ng batang iyon.

Tila namamangha sa pagkakagawa ng nilalang na nakikita niya ngayon. "And that sound, it is his heart beat." Hindi pa rin naalis sa screen ang mata niya. Kahit noong nakuha ang pictures ni baby sa loob ng tiyan ko at ibinigay sa kaniya ay panay titig pa rin siya doon. Gusto kong ako ang magtago niyon pero.

Agad niyang binilisan ang paglangoy, pinipilit ang sarili na makarating doon bago mahuli ang lahat. Hinila niya ang kamay ng bata, mahigpit, halos marahas, at agad na iniahon si Blake mula sa ilalim ng lawa. Ramdam niya ang bigat ng bata, malamig at matamlay, ngunit hindi siya titigil. Sa bawat pagpintig ng kanyang puso, mas lalong lumalakas ang kanyang loob.

mas nagsusumiksik pa itong lalo sa kanya. “Can I hug you po? Am so scared.” Parang kinuyumos ang puso niya. Masyado siguro siyang nalilito at kinakain ng mga reaksyon na nagawa niyang hayaan ito sa pagyakap sa kanya. Ni hindi na niya namalayan kung gaano katagal itong nakayapos sa kanya. Hanggang sa unti-unting gumalaw ang sariling mga kamay at lumapat sa likuran ng bata. Later did she know, sinuklian na niya ng yapos ang bata at hinahaplos nang marahan ang likod nito. And for unknown reason, she was already humming a fucking melody. This child was something. Pinupukaw nito ang natutulog na mga damdamin sa tagong parte ng puso niya. Mga damdamin na inakala niyang hindi na niya mararamdaman p

‘‘Kasalanan ko kung bakit nabuntis ng maaga ang kapatid ko, kung bakit masisisira ang kinabukasan niya, p-pakiramdam ko kasalanan ko ang lahat. Nabuntis? Tila may kung anong bumara sa lalamunan ko ng marinig ang sinabi niya. Nabuntis, isa lang naman ang nakababatang babae niyang kapatid at iyon ang pinagmamalaki niyang kapatid. Matalino at mabait itong kapatid niya, naikwento pa niya na ni ang pagbasag ng pinggan ay hindi nito magagawa sa sobrang hinhin. Kaya bakit ito nabuntis na lamang?