Eye Of God Novels & Stories

May kinuha si Yabby sa kanyang bulsa at pinakita ito sa akin. Nanlaki ang aking mga mata dahil dito. Isang piraso ng litrato — no, an illustration is more accurate — an illustration of my face. At hindi lang 'yon ang mas nakakagulat — wanted din ako! "What? You told me it's a prophecy but now you're showing me a wanted—" Natigil ang aking pagsasalita ng pumutok ang isang baril. I gritted my teeth as I look at Ezek who was now smiling like a maniac, pointing his gun at me.

Parang nawala na rin ito sa katinuan, nakapikit habang ninanamnam ang pagkakadugtong nilang dalawa. Hinawakan niya ang balakang ng babae at ginabayan ito nang mas mabilis, mas malalim. “Fuck... open your eyes. Look at me!” paos at hingal niyang utos. Dahan-dahang bumukas ang mga mata ni Salvi, at bumungad sa kanya ang nalalasing nitong tingin—mapupungay, magulo, ngunit puno ng pagnanasa. Sa mga matang iyon, nakita niya ang sarili, ang pagkalito... at ang katotohanan. Hindi na ito simpleng init ng katawan. Hindi lang ito isang gabing puno ng libog.

nabaling ang ulo ko sa nag salita. Yung isa sa camera man. Napakamot ako sa batok at napatango. "Sobra lalim po talaga," mahina kung turan. Umupo siya ilang dangkal ang layo saakin. "Napapansin ko lang lagi mo siyang tinitingnan," turan niya. "Po sino? Wala naman— Iho nakikita ko palagi, tinitingnan mo siya. Si Miss Azoña," pinutol niya ang dapat sanang sasabihin ko.

Ang layunin nito ay pagsamahin ang Source ni Maria, ang Igniter ni Javi, at ang neural network ni Gabriel para bumuo ng isang 'Artificial God'. Mabilis na binuhat ng mga mechanical arms si Javi at Maria patungo sa loob ng chamber. Habang pilit na lumalaban si Maria, nakita niya ang kaniyang ina, si Elena Valdez, na lumapit sa kaniya at bumulong. “Maria, patawarin mo ako. Pero kailangan kong makita kung gaano kalakas ang ginawa ko.” Pinindot ni Elena ang main switch, at sa isang iglap, ang buong mansyon ay binalot ng isang nakakasilaw na lila na liwanag. Ngunit bago mawala ang paningin ni Maria, nakita niyang si Gabriel ay dahan-dahang umiiyak—isang nag-iisang luha na kulay itim.

Nilakasan niya ang loob at tumitig sa itim na itim nitong mga mata kahit pa pakiramdam niya ay nalulunod siya at hindi makahinga sa nababasa niyang mga emosyon dito. Halo-halong mga emosyon ang nakikita niya dito, may galit, may sobrang muhi, may selos at may iba pang emosyong hindi niya kayang bigyan ng pangalan. Ngayon na talaga siya naniniwala sa kasabihang, ‘Eyes is the window to the soul’ pero imbes na magsalita ay tumalikod ito at tuloy-tuloy na lumabas ng receiving area. Doon naman siya biglang napansin ni Max na napatigil pa sa pakikipag-asaran sa matanda.

Nilalambit siya at parang nawawalan ng muscles. Sinubukan niyang bumangon, ngunit kahit anong pilit, hindi siya makagalaw. Ang bigat na iyon ay patuloy na nagpapalabo ng kanyang mga mata. Sa sandaling iyon, bumukas ang pinto, at isang matangkad na pigura ang dahan-dahang pumasok, natatamaan ito ng liwanag, at tumigil sa kanyang harapan. Parang isang Greek God ang taong ito.

So secured. Hindi ko rin maintindihan bakit nakakaramdam ako ng kapayapaan sa ilalim ni Lazarro. Parang walang kayang manakit sa akin ngayon dahil naririto siya... Prinoprotektahan ako. I look up. He is looking at me-Intensely. Worry are very evident in his ocean blue eye and white eye. The world shrank until there was only his eyes, looking at me full of calmness and softness.

All of them are perfect and we’ll build in, pustahan tayo lahat sila may six or eight packs of abs. Napalunok ako and my gaze fix on the guy who she was arguing with a while ago. Even though gorgeous men are circling her, this greek god handsome man was the interesting one for her. He has a pointed nose, reddish lips and almond eyes, take note that he has blue eyes and thick eyebrows. His has a stubborn jaw that makes him more attractive. Kitang kita rin ang magandang built ng chest nito, halatang alagang gym.

Gumalaw ang mga mata ng Divine Void Warrior at para bang nasasanay na sa kakaibang mundo na ito. Sa sumunod na sandali, ang mga mata nito ay nakatuon an kay Fane. Ang mga mata nito ay malamig, at kung makatingin ito ay para bang mababa ang tingin nito sa mundo. Pakiramdam tuloy ni Fane ay para siyang lulutang na damo sa mga mata ng mandirigma, o sa madaling salita, isang basura. Mukhang walang emosyon ang mandirigma habang nakatingin ito kay Fane. Kung ilalarawan ito ng maayos, hindi naman sa wala itong emosyon, ngunit hindi niya talaga pinapansin si Fane, na nakatayo sa harapan nito. Pakiramdam nito ay para bang ang lakas ni Fane ay balewala lang para sa dito.

KInusuot kusot ko ang mga mata ko at muli siyang tingnan ngunit bigla ring nagsisi. “Why are you doing this to yourself, Eloise?” tiim bagang tanong nito. Halata sa ekspresyon ng kaniyang mukha na hindi siya nasisiyahan na makita ako sa ganitong sitwasyon. His voice changed a lot, it became more deep. His figure became more hot, more like a Greek god. At higit sa lahat, those ocean blue eyes. Ang mga matang hinding hindi ko malilimutan kahit ilang taon na ang nakalipas.