Novel & Cerita Color Pitch Black

Nang tuluyan nang sumarado ang gate ay saka ko pinatakbo palayo ang aking big bike. Mahina ang ingay at smooth ang takbo kaya gustong-gusto ko ang itong gamitin. Kapansin-pansin ang aking hitsura ngunit wala akong pakialam. Hindi lang naman ako ang weird na dumadaan sa kalsada. Weird ang hitsura ko dahil mula sa suot ko hanggang aking big bike ay puro black. I like the color of black because it represents the sadness that I'm felt of losing my family. At saka black din kasi favorite color ng daddy ko. My dad said that black also represent the simplicity of life. So I also like black color.

Tanong niya kaya nangunot ang noo ko at nilapitan siya. "Pan?" Kwestyon ko. "Yes." Pagsagot ko rin. "Why is it silver and black?" Lumunok ako at alanganin na ngumiti. "Well, chemical reaction. Oo, 'yon nga. Nang una naming gamitin 'yan, silver pero ng mainitan naging black yung likod. But it's still okay." Nangunot ang noo niya at tsaka tumango. "Okay." Blangko na naman ang tingin niya tapos ay basta basta na lang akong tinalikuran kaya napangiwi ako at sinundan siya papunta sa kusina.

His room is clean..super clean and organized.Minimal ang design at ,from black white ,brown and gray ang kulay na mga nakikita ko only the black dominated the whole room. "Are you sleeping on that bed every night?"tinuro ko ang pure black talaga niyang higaan kahit ang dalawang unan niya ay black ang punda.Nababalutan ng gray na carpet ang sahig.Pinaghalong white at brown ang white cabinets and tables and the high ceiling has a ,of course ,chandelier.

putol ni Adrian, “whether you accept that or not. Tonight, you’ll be the red in a sea of black.” Napaismid si Calestine. “Poetic ba?” “Totoo.” Tumingin ito sa designer. “Show her the color plan.” Binukas ng designer ang tablet at pinakita ang palette—black, charcoal, deep silver, slate gray… at isang kulay lang ang naka-highlight sa gitna. A deep, vivid red. “Siya lang po ang pwedeng naka-red,” paliwanag ng designer. “Para sa spotlight moment. Lahat ng guests: black. Staff and security: all black. VIPs: black. Para walang sasablay.”

sagot ko, nakangiti, “That’s actually nice, Mommy. I’ve been thinking about that for a while now too.” Ms. Lani nodded. “We can add micro-fairy lights hidden under sheer fabric. Soft, magical glow.” “Alright, noted.” sagot ulit ni Zach. “Slide three naman po tayo: Color Palette Swatches,” sabi ni Ms. Lani habang nag-ki-click siya sa kanyang tablet. Lumabas sa screen ang neatly arranged swatches…Blush, Soft Pink, Ivory, Champagne, Muted Gold, at Fresh Green.

Natatawa na lang ako sa isipan ko. Hindi ko na sila pinansin at ipinagpatuloy ang ginagawa. Babaeng nakasampa sa bintana, nakatalikod at nakatingin sa madilim na kalangitan. Madali lang kasi more on black colors, silhouette 'yong girl pati 'yong bintana then 'yong night sky lang ang binigyan ko ng kulay.

sabi niya sa akin. “Pero, ‘wag po dito dahil ang mahal dito,” sabi ko sa kanya. “Dito na lang, mas maganda at mas matibay. Anong color ang gusto mo? Pink, purple, black, gold or–” “Purple na lang po siguro,” sagot ko sa kanya kahit pa ang totoo ay nahihiya talaga ako. “Okay, purple and black na lang,” sabi niya sa akin.

Pero this time, magagawa ko na. Maganda ang interior design ng penthouse. It's really like a bachelor's pad. Gray and black ang dominating colors na ginamit sa kabuuan ng penthouse, minsan may brown. Pero more on dark colors talaga. Kung hindi mo kilala ang taong nakatira rito, iisipin mong masalimoot ang naging buhay niya, malungkot, puros kadiliman, demunyu, ganoon.

Karamihan sa mga tela ay itim lang ang kulay, pero ang kulay ng materyal ng mga gamit nila ay sobrang itim, na parang isang black hole. Sa totoo lang, ang dahilan kung bakit ganito ay dahil may ultra-black material na may napakababang light refractive index ang nakakabit sa damit, tinatawag itong carbon nanotubes. Ang reflectivilitiy nito sa ilaw ay 0.035% lang, 3.5 ten thousandths. Ito ang pinaka maitim na materyales na gawa ng tao sa ngayon.