Black Colors Novels & Stories

putol ni Adrian, “whether you accept that or not. Tonight, you’ll be the red in a sea of black.” Napaismid si Calestine. “Poetic ba?” “Totoo.” Tumingin ito sa designer. “Show her the color plan.” Binukas ng designer ang tablet at pinakita ang palette—black, charcoal, deep silver, slate gray… at isang kulay lang ang naka-highlight sa gitna. A deep, vivid red. “Siya lang po ang pwedeng naka-red,” paliwanag ng designer. “Para sa spotlight moment. Lahat ng guests: black. Staff and security: all black. VIPs: black. Para walang sasablay.”

Nang tuluyan nang sumarado ang gate ay saka ko pinatakbo palayo ang aking big bike. Mahina ang ingay at smooth ang takbo kaya gustong-gusto ko ang itong gamitin. Kapansin-pansin ang aking hitsura ngunit wala akong pakialam. Hindi lang naman ako ang weird na dumadaan sa kalsada. Weird ang hitsura ko dahil mula sa suot ko hanggang aking big bike ay puro black. I like the color of black because it represents the sadness that I'm felt of losing my family. At saka black din kasi favorite color ng daddy ko. My dad said that black also represent the simplicity of life. So I also like black color.

"It should be blue because you're a princess." Sumakay kami sa loob ng elevator para bumaba. "What's with color coding?" Umikot ang mga mata nito, "you forgot? Blue is for royalties, prince/princesses, and heiress/heir. While red for not a royalty but still have a rank. Black for common, ordinary immortals, and Green for losers." "Losers? I thought all of us is equal?" "Well, the sorceress is equal but not all. Actually green is for immortals that are weak, don't have a home nor a family something like that. Only brats call them losers and it becomes common in someone's word."

Karamihan sa mga tela ay itim lang ang kulay, pero ang kulay ng materyal ng mga gamit nila ay sobrang itim, na parang isang black hole. Sa totoo lang, ang dahilan kung bakit ganito ay dahil may ultra-black material na may napakababang light refractive index ang nakakabit sa damit, tinatawag itong carbon nanotubes. Ang reflectivilitiy nito sa ilaw ay 0.035% lang, 3.5 ten thousandths. Ito ang pinaka maitim na materyales na gawa ng tao sa ngayon.

Her face is still paled and looking sick. Maya-maya ay inilibot niya ang mga mata sa loob ng malaki at maluwang na bathroom. Napahanga na naman siya dahil ang lahat ng kagamitan na makikita sa loob ay puro gawa sa mamahaling materyales. Those things she sees are also with a touch of dark colors. Dark shades are one of her favorite colors, especially a black shade.

“Dapat pareho tayo ng kulay ng damit. Anong color ma i-suggest niyo?” “Black.” Sagot ko. Ang kulay ng mga damit ko mostly dark colors ayaw ko kasi ng light, madali kasi ‘tong marumihan at pag narumihan maki-kita mo talaga ang rumi sa damit pag light colors ang isinu-suot ko. Hindi pa naman ako nag iingat basta ‘pag na ka damit na ako wala na akong pakialam kung marumihan man o hindi. “Juice colored! Sophia naman! ‘Pag tayong tatlo ang naka black iisipin ng mga tao na may burol tayong pupuntahan.” Hinampas pa ako.

ika ni Jam na kina ngisi ko. "Bibili din naman kami ng iba pero gusto ko lang mangolek ng ganito para just in case may magagamit ako kung gusto kong manamit ng black. Paparesan naman namin yan ng ibang kulay at hindi lang ito black na pure," sabat ko naman.

nakasimangot na saad ni Belle. Hindi ko naman naiwasang ngumiti. "Anong name nila?" Bulong ko kay Maybelle. Itinuro naman niya ang nakakabit sa paa ng quads. Black. Blue. Gray. At Red. "Bakit gan'yan ang mga names nila?" nakakunot ang noo ko rito. "May binigay ka bang pangalan sa akin?" Napabuntonghininga naman ako.

Tanong niya kaya nangunot ang noo ko at nilapitan siya. "Pan?" Kwestyon ko. "Yes." Pagsagot ko rin. "Why is it silver and black?" Lumunok ako at alanganin na ngumiti. "Well, chemical reaction. Oo, 'yon nga. Nang una naming gamitin 'yan, silver pero ng mainitan naging black yung likod. But it's still okay." Nangunot ang noo niya at tsaka tumango. "Okay." Blangko na naman ang tingin niya tapos ay basta basta na lang akong tinalikuran kaya napangiwi ako at sinundan siya papunta sa kusina.

Mas relaxing lalo na kapag nag-cocombine ang mga ito. So, this one is real hard for her. Black and white colors are too mysterious. It's like a challenge she has to reveal the message dahil walang clue na ibibigay ang parehong kulay. Ang challenge roo'y mailabas niya ang ganda ng napili nitong subject, dahil hindi ang kulay ang bubuhay sa gawa niya ngayon. It will be the outcome and the message kung mayroon man.