Ninong Governor Novels & Stories

bungad na tanong ko agad sa aking kaibigan pagkasagot ko pa lang ng kanyang tawag. Gab is also part of Bachelor’s Den. Matagal na rin kaming magkaibigan at ngayon nga ay kasalukuyan siyang Elected Governor sa kanilang lugar. Base sa pagkakaalam ko ay nagpaplano rin siyang tumakbo bilang Gobernador sa susunod na election kaya naman madalang rin namin siyang makasama. “I saw you online that’s why I called you,” he said.

Hindi ko tuloy maiwasan na isipin kung ganon din ba kaugat ang alaga niya. "May plano ka na bang pumasok sa kumpanya ng Daddy mo at tulungan siyang pamahalaan ang business niyo?" Napalunok ako nang maramdaman ko ang unti-unting pamamasa ng ibabang parte ng katawan ko dahil sa mga naiisip ko. "Maybe next year, Ninong. Sa ngayon ay gusto ko muna ilaan ang taon na ito para sa sarili ko."

Anong binabalak nilang gawin? "Maaasahan ka talaga Mauricio!" anas ni Congressman Tinapa. Inabutan naman ito ni Governor Pindang ng isang brown envelope. "Heto ang bayad. Sabihin mo kay Palito dalhin ang mga babae sa underground ngayon din" utos ni Governor Pindang dito.

isang beses lamang may nangyari sakanila at alam nyang hindi sya nito pinuruhan, hindi rin tugma ang buwan kaya alam nyang sa governor ang dinadala. Bumalik sa ala-ala nya kung pano itanggi ng sugar daddy nyang governor ang ipinagbubuntis nya kanina lamang, nag kita sila nito sa isang restaurant at ibinalita nya ang pagdadalang tao ngunit dahil may asawa ang governor ay mariin nitong itinanggi ang bata.

Pabidang Governor! Kakatapos ko lang makausap si Mr. Tonieto, at ok naman dahil napaniwala ko naman s'ya sa palusot ko. Sinabi ko na may sakit ang lalaking 'yon kaya hindi makakapunta sa meeting. Papasok palang ako sa bahay nang tumunog ang phone ko. "Kakauwi ko lang Mark," inis na bungad ko. "Si Governor kasi gusto kang papuntahin rito."

Secretary na ako ng isang lalaking akala mo ay pinaglihi sa kasungitan at pagka-control freak—si Julian Alarcon, ang ninong kong ayaw magpatawag ng “Ninong.” Lunes ng umaga, naka-ayos ako ng maayos, naka-blazer, naka-heels, at halos dalawang oras na akong naka-alerta sa loob ng opisina. Mahigpit ang bilin niya—bawal malate, bawal ang chismisan, at pinakaimportante sa lahat, bawal siyang tawaging Ninong.

Habang ang isa ay hindi ko kilala. "Dude, anong oras na oh. Kanina pa ako narito kasi kailangan mo ng makakausap but.. the heck it's already dawn and yet you're still silent! " bulalas ng lalaki na may inis sa kaniyang boses. "I don't know where to start. " Tumawa ng pagak ang lalaki, "Seriously? The well-known Governor in this province also the untouchable CEO of Gomez corporation?"

Nakabalik na pala siya? “N–Ninong?” hindi makapaniwala na sambit ko. “Cong?” hindi makapaniwala na bulalas ng mga pulis. “Sabi ko sa inyo, boss ko si cong ayaw niyo naman maniwala,” sabi ko sa kanila. “Johann, sinaktan nila ako,” sumbong naman ni Manang Neda at akmang yayakapin niya si ninong ay umiwas ito at lumapit sa akin.

“What a coincidence, Mr. Villalobos!” Pilit lang ang naging ngiti sa kanila ni Nicolas. Muli silang iniinvite ni Rico na sa kanila na sumabay, ngunit mariing tinanggihan iyon ni Nicolas na nag-iwas na sa kanila ng tingin. Doon pa lang naalala ni Nicolas kung sino ang isang lalaki na kasama ng kanilang grupo. Si Zachary Bianchi Doherty, pamangkin ng Governor ng Benguet na si Giovanni Bianchi.

Pasimple siyang umusog at kinuha ang throw pillow at itinakip sa hita na medyo na-exposed nang umupo siya. “I guess, we have to go straight to the point, Governor.” Mas lalong promal ang mukha at boses niya. Pahiwatig na hindi na niya nagugustuhan ang tinatakbo ng usapan. “Sa paanong paraan mo tutulungan ang dad ko?” Umangat ang isang sulok ng bibig nito. Gwapo nga naman sana si governor except that he looked like Romy Diaz. “I own half of the shares in one of the rural banks in Bacolod.”