Tila malaking responsibilidad ang pagiging ninong, at talagang hindi lang ito basta title na isinusuot sa pista o sa litrato. Sa pananaw ko, unang-una dapat maging handa ka emosyonal at espiritwal — dumalo sa mga pre-baptism classes kasama ang magulang kung kinakailangan, alamin kung ano ang eksaktong inaasahan sa'yo ng pamilya, at mag-usap kayo tungkol sa mga pangako sa altar. Mahalaga ring ihanda ang mga simbolikong bagay: puting damit o shawl, kandila na ipapailaw, at anting-anting o munting regalo na may malalim na kahulugan.
Sa mismong araw, umabot nang maaga at magpakita ng respeto sa seremonyang relihiyoso: iwasang mag-selfie ng sobra, i-mute ang telepono, at mag-obserba ng mahinahon habang ginagawa ang ritwal. Kapag sinundan ang baptism, hindi lang sapat na isang beses lang kang magpakita; patuloy ang tungkulin mo. Ako, pinapahalagahan ko ang regular na pag-check in sa bata at sa mga magulang — simpleng tawag o text para sa birthdays, first communions, school events, at simpleng moral support. Kung may kakayahan, makatulong sa edukasyon o sa maliit na savings para sa kinabukasan ng bata ay malaking bagay.
Higit sa lahat, maging modelo ng mabuting asal. Ipinapakita ko ito sa pamamagitan ng paminsan-minsang pag-invite sa bata sa light activities — pagkuha ng librong pambata, pagdasal kasama sa bahay, o simpleng bonding na may pag-uusap tungkol sa tama at mali. Ang pagiging ninong para sa akin ay pangakong aktibo at tuluy-tuloy: hindi lang present sa picture, kundi present sa buhay ng bata habang siya'y lumalaki.