Conny The Promised Neverland Novels & Stories

She’s confused. “Mukhang nakalimutan mo na nga.” He extended his hand and smiled. “I’m Conrad, the one you made a promise to have a date at the club.” Bliss looked at him and cussed. ‘What the hell have I gotten myself into?’

Madaming hawak na basket ang mga ito habang nagtatawanan. Bumaba si Conrad upang salubungin ang dalawa. "Lala! Where's my ice cream that you've promise?" "Nandito, apo. Madaming flavors ang kinuha ko." "Yehey! Thank you, Lala!" Katulad ni Connor noong bata ito ay mahilig din si Conrad sa ice cream. Linapitan niya ang mga ito upang kunin ang mga binili ng dalawa na mga pasalubong. Hinalikan niya si Katya nang dumiretso na ang mag-lola sa loob.

Hindi na ako tumuloy, nakangisi akong bumalik sa sasakyan. Hindi nagtagal ay sumunod na si Anton. Humalik siya sa akin. Nainggit naman ang mga anak ko kaya humalik din sila sa Daddy nila. "Dad, I'm so excited to go to Connyland," said Kei. Ang plano namin ay ipapasyal namin sila at tutuloy sa villa ni Papa sa Switzerland. "Mahahawakan ba namin ang mga ulap, Dad, kapag nasa plane na tayo? It looks so fluffy and fun to play!" said Luoisa.

And the presence of the man in front of him, no other than but the notorious playboy in town. Nakangiting lumapit si Conner sa dalaga at inilahad ang palad sa harapan nito na agad naman nitong tinanggap. Halos mabuhay ang buong pagkatao ni Conner nang maramdaman ang malambot na palad ng dalaga. He was so happy being with Yana. A kind of feeling na tila ba gusto niya itong nakangiti lagi. Then suddenly, he remembered Meriam. He missed her a lot. Nakauwi na kaya ito galing sa paligsahan sa Norway? How he wish she is.

Sana hindi ko na lang ibinigay ang private savings ko nang ganoon kadali. -- Pagdating ng gabi, nag-aabang pa rin si Conrad malapit sa kotse nito, umaasang may lilitaw. Si Amelia, sa pag-aalalang baka wala itong mahanap, ay tumungo sa kumpanya ng mga Miller at isinama pa ang kanyang anak. “Connie,” tawag nito. Kumunot ang noo ni Conrad, naniningkit ang mga mata.

Mariing wika niya kaya natahimik ako. Fine. Fine. Nasisiguro ko naman na wala siyang masama na gagawin lalo pa't kasama namin si Connor. Hanggang sa huminto siya at bumusina sa tapat ng isang malaking gate. Ilang saglit lang ay bumukas ito at may lumabas na isang may edad na babae. Binuksan ni Conrad ang bintana ng sasakyan niya at marahang sumilip sa ginang at kinawayan ito. "Manang Belen."

She was disappointed with herself. "Daniel, I..." "Hello, Doc Calley?" It was Connie. Nahihimigan niya ang panic sa munting tinig nito. "Was that true? You aren't coming back?" "Sweetheart, please listen—" "Why aren't you coming back? Didn't you promise?" Naluha na rin siya. Dahil alam niyang sa mga sandaling iyon, base sa tono ng pananalita ni Connie, at umiiyak na ito. "I did promise, sweetheart, but you won't understand because—"

Naroon sila sa paborito nilang coffee shop kasama si Connnie na nanlulumo rin. Dahil nauna siyang natatapos sa Montessorri ay siya ang unang sinundo ni Jiggy, bago nila sinundo si Connie sa MIC. Nagpaalam silang magkapatid na may bibilhin lang sa mall kaya hindi na nagtanong ang mga magulang nila.

Isang malapad na ngiti ang sumilay sa labi ni Connie nang nakita niya ang isang simpleng singsing sa daliri ng kaniyang anak. Iba na iyon sa promise ring na ibinigay ni Roman kay Heaven noon kaya sigurado na siyang may kinalaman na iyon sa next level ng kanilang relasyon. "Sabihin mo, sa kasal na ba mauuwi ang inyong relasyon?" tanong ni Connie sa anak na biglang namula nang sandaling iyon.

Gusto siyang sundan ni Nelly, ngunit pinigilan siya ni Conan. “Nelly, tingnan kita!” Tinulak ni Tristan si Conan palayo. Gusto niyang makipag-usap sa kanyang anak na babae at subukang magsimulang bumawi sa lahat ng mga taon na pinigilan niyang makilala ito.