Conscious Mind Novels & Stories

Agad niyang pinaghihinalaan na magkatulad ang mga pagsubok. Mabilis niyang pinakalma ang kanyang isipan at naisip, 'Dahil ito ay tinatawag na Mental Prison, kadalasan ay may kinalaman ito sa aking katatagan ng pag-iisip. Malamang ay makakaalis na ako pagkatapos itong mapabuti. Bukod dito, ang Blithe Omniscience ay lubos na naapektuhan ng katatagan ng pag-iisip ng isang tao. Paunang pag-unawa ko pa lamang sa Blithe Omniscience ngayon, kaya kung matuturuan ko ito, walang makakapigil sa akin.' Isinagawa ni James ang Tenfold Realms Transcendent Sutra at dahan-dahang nilinis ang kanyang isipan. Kasabay nito, ginamit niya ang pagkakataon upang mapabuti ang kanyang cultivation base.

talagang nangyayari. Ang di-nakikitang puwersa na hindi gumagalaw sa akin kanina ay nasa aking isipan. Senyales lang iyon na ang aking katawan Galing sa utak ko. Walang panlabas na puwersa na nagbububuklod sa akin. Nangangahulugan ito na ang isang tao ay gumagamit ng isang Mataas na halaga ng enerhiya sa pag-iisip upang i-hack ang aking utak at kontrolin ang aking mga saloobin. Mabuti na lang at may makatarungan akong Mataas na halaga ng mental na enerhiya sa aking sarili. Bukod pa riyan, nakatulong ang kalmadong incantation sa aking isipan mula sa ang kontrol nito medyo mabilis.

Ito ay may flow, adaptability, at internal consistency na tila lampas sa capability ng kahit sinong participant nang mag-isa. “It’s… thinking,” bulong ng isa. Si Elian ay umiling nang bahagya. “Not thinking like us,” sabi niya. “Then what?” Saglit siyang tumahimik. “Emerging.” Sa sandaling iyon, naintindihan nila ang isang bagay na dati ay teorya lamang: Ang intelligence ay hindi kailangang manggaling sa isang unitary mind. Ito ay maaaring lumitaw mula sa interplay ng maraming consciousness na sabay-sabay na nag-aadjust at nag-aalign.

Tumango si Master Jeevika at seryosong sinabi, "Miss, ang Sea of Consciousness ay katulad ng universe na nabanggit ko. Kung ituturing mong ikaw ang iyong kamalayan, ito’y para bang isang tao na tumalon sa karagatan. Malawak at walang hanggan ang dagat, ngunit ang kaya lamang niyang makita ay ang paligid na sampu o ilang dosenang talampakan sa paligid niya. Tanging sa pamamagitan ng pagsasanib ng iyong divine sense sa Sea of Consciousness mo lang lubos na mauunawaan ang buong dagat, na wari’y nasa harap mo na parang isang globo." "Kaya huwag mong pasukin ang Sea of Consciousness dala ang pakiramdam na mayroong ‘Ako’. Kailangan mong alisin ang konsepto ng sarili sa iyong divine sense. Sa mismo

"Hindi na tumingin pa ang lalaki sa kanya nang higit pa roon. Wala siyang anomang tindi ng pagkakonsensya, at lalong hindi niya binigyan ng anomang tindi ng babala ang babae na huwag magsalita ng anomang kalokohan sa harap o sa likod man. Ang buong proseso ay tila ba isa siyang outsider, at walang anomang kinalaman sa kanyang sarili. Ang ganoong uri ng tindi ng kalamigan, na tila ba isang tusok ng yelo, ang nagpapahiwatig sa kanya na magkaroon ng tindi ng self-awareness.

Yung pagkakita sa anger na kumikislap sa eyes niya ay nagpapadali sa’kin na isipin siyang nakayuko sa nearest desk, paalalahanan siya kung gaano niya minahal yung gabing ‘yon. Naglantad ako ng ngiti habang hinahaplos yung sarili. Because she was honest, and she had been very careful not to say what, or who, she’d be thinking about. Which told me everything I needed to know. Yung mental image ni Maris na iniisip ako ang tanging bagay na umaandar sa ulo ko habang napa-ungol ako a few hard strokes later.

--- Psyche’s Awareness Sa kabilang banda, medyo tipsy na si Psyche. Sa peripheral vision, naramdaman niya ang biglang tensyon sa paligid—parang may nakamasid sa kanya. Napalingon siya ng bahagya, muntik nang mapahinto, ngunit winaglit niya sa isip: “Impossible… hindi siya nandito.” Kaya ngumiti siya at nagpatuloy sa sayawan at tawanan kasama ang barkada.

I am physically present but I am mentally absent. "Siguro nga sobrang pagod na pagod ka dahil sa exam mo. Wait for me here, babalik ako," aniya at bigla siyang tumakbo palabas. I heaved a deep breath and closed my eyes. After hearing those words from Rain and remembering Aziel's face, mas lalo akong nakaramdam ng pagod. Hindi lang pagod sa pisikal na katawan, sa utak, kung hindi rin sa emosyonal. Sumandal ako sa upuan habang nakapikit pa rin ang mga mata, at kahit sa pagpikit ko'y nakikita ko pa rin ang mukha niya. I opened my eyes and a realization hits me.

Hindi sila nagkakaisa. Sa gilid, napansin ko ang mga psychiatrist na nakamasid sa akin, parang sinusuri ang bawat galaw ko kahit halos hindi naman ako gumagalaw. May isa sa kanila ang bahagyang yumuko sa kasama niya at nagsalita nang mahina pero sapat para marinig ko. “Her affect is flat, but there are micro-expressions suggesting awareness. It’s inconsistent. She could be dissociating, or she could be controlling it.”

Ramdam niya ang empowerment habang sinusulat ang bawat salita, aware na kahit may chaos sa paligid, may control siya sa sarili niyang energy at focus. Bago matulog, inilagay niya ang phone sa Do Not Disturb mode. Wala siyang gustong notifications, wala siyang gustong distractions. Para sa sandaling iyon, siya lang, si Nathan, at ang katahimikan. Huminga siya nang malalim, pinipilit i-relax bawat muscle. Ang katahimikan ay parang mental armor, sandata laban sa anumang manipulasyon, selos, o sabotaging moves na maaaring dumating sa hinaharap.