Conscious Mind Novels & Stories

Hindi ko alam kung napaparanoid lang ako o ano. Then I just closed my eyes para magfocus at i-deflect ang thought na iyon. Pinagpatuloy ko na ang pagtingin-tingin sa paligid hanggang sa may nakakuha ng aking atensyon. Para itong isang laruan. Ang nakapagtataka ay malinis ito at walang bahid ng maiitim na alikabok dulot ng sunog. Parang kalalagay lang ito dito.

My mind speaks. . C.M. LOUDEN

Agad niyang pinaghihinalaan na magkatulad ang mga pagsubok. Mabilis niyang pinakalma ang kanyang isipan at naisip, 'Dahil ito ay tinatawag na Mental Prison, kadalasan ay may kinalaman ito sa aking katatagan ng pag-iisip. Malamang ay makakaalis na ako pagkatapos itong mapabuti. Bukod dito, ang Blithe Omniscience ay lubos na naapektuhan ng katatagan ng pag-iisip ng isang tao. Paunang pag-unawa ko pa lamang sa Blithe Omniscience ngayon, kaya kung matuturuan ko ito, walang makakapigil sa akin.' Isinagawa ni James ang Tenfold Realms Transcendent Sutra at dahan-dahang nilinis ang kanyang isipan. Kasabay nito, ginamit niya ang pagkakataon upang mapabuti ang kanyang cultivation base.

talagang nangyayari. Ang di-nakikitang puwersa na hindi gumagalaw sa akin kanina ay nasa aking isipan. Senyales lang iyon na ang aking katawan Galing sa utak ko. Walang panlabas na puwersa na nagbububuklod sa akin. Nangangahulugan ito na ang isang tao ay gumagamit ng isang Mataas na halaga ng enerhiya sa pag-iisip upang i-hack ang aking utak at kontrolin ang aking mga saloobin. Mabuti na lang at may makatarungan akong Mataas na halaga ng mental na enerhiya sa aking sarili. Bukod pa riyan, nakatulong ang kalmadong incantation sa aking isipan mula sa ang kontrol nito medyo mabilis.

At doon niya naramdaman ito muli—ang tahimik na presensya. Hindi ito nagsalita. Hindi ito nagbigay ng instruction. Ngunit sa pagkakataong ito, mas malinaw ang pakiramdam. Hindi ito isang external entity. Ito ay isang state of being. At sa loob ng state na iyon, bigla niyang naintindihan ang nangyari sa mga nawawalang researchers. Hindi sila “nawala.” Hindi lang handa ang kanilang system para i-integrate ang level ng awareness na na-access nila.

Sa sandaling iyon, biglang pumasok sa isip ni Nanako, "Ang Sea of Consciousness ay nasa loob ng aking katawan, sa aking purple abode. Iyon ang higit na nakakaunawa na hindi ko kayang bitawan ang pitong emosyon at anim na pagnanasa. Kung kailangan ko pa ring isuko ang mga iyon para makapagsanib dito, nagiging isang hindi malutas na kabalintunaan iyon."

Martinez, kundi para na rin sa sarili ko. Habang nagta-type ako ng mga memo para sa susunod na meeting, napansin kong nagbabago na ang atmosphere sa paligid ko. Parang mas naging intense ang bawat galaw ko, mas naging conscious ako sa bawat detalye. Iniisip ko tuloy kung paano ko sisimulan ang pagpapanggap namin ni Mr. Martinez. Paano ko magagampanan ang role na ito ng walang halong emosyon? Paano ko siya titingnan sa mata at magsasabing kami na, kahit alam kong hindi totoo?

"Hindi na tumingin pa ang lalaki sa kanya nang higit pa roon. Wala siyang anomang tindi ng pagkakonsensya, at lalong hindi niya binigyan ng anomang tindi ng babala ang babae na huwag magsalita ng anomang kalokohan sa harap o sa likod man. Ang buong proseso ay tila ba isa siyang outsider, at walang anomang kinalaman sa kanyang sarili. Ang ganoong uri ng tindi ng kalamigan, na tila ba isang tusok ng yelo, ang nagpapahiwatig sa kanya na magkaroon ng tindi ng self-awareness.

--- Psyche’s Awareness Sa kabilang banda, medyo tipsy na si Psyche. Sa peripheral vision, naramdaman niya ang biglang tensyon sa paligid—parang may nakamasid sa kanya. Napalingon siya ng bahagya, muntik nang mapahinto, ngunit winaglit niya sa isip: “Impossible… hindi siya nandito.” Kaya ngumiti siya at nagpatuloy sa sayawan at tawanan kasama ang barkada.

I am physically present but I am mentally absent. "Siguro nga sobrang pagod na pagod ka dahil sa exam mo. Wait for me here, babalik ako," aniya at bigla siyang tumakbo palabas. I heaved a deep breath and closed my eyes. After hearing those words from Rain and remembering Aziel's face, mas lalo akong nakaramdam ng pagod. Hindi lang pagod sa pisikal na katawan, sa utak, kung hindi rin sa emosyonal. Sumandal ako sa upuan habang nakapikit pa rin ang mga mata, at kahit sa pagpikit ko'y nakikita ko pa rin ang mukha niya. I opened my eyes and a realization hits me.