Conscious Mind Novels & Stories

Hindi rin ito nagtatanggol ng fixed individuality. Sa halip, ito ay parang isang awareness na malayang nagpapalit ng form depende sa interaction context. “It adapts identity itself,” bulong niya. Ang realization na iyon ay agad na nagbukas ng mas malalim na tanong: Ano ang hitsura ng consciousness na hindi nakakabit sa permanenteng “sarili”? Sa mga sumunod na cycles, nag-focus sila sa pag-observe sa fluid structure na ito.

Muli akong tumuwid sa pagkakatayo at tumingin dito, ang mga mata ay puno ng pagtataka. Ano kaya ang iniisip niya? Hindi ko mahulaan, e. Nang pasadahan niya ako ng tingin ay hindi ko mapigilan ang sariling ma-conscious sa aking katawan. Nakaramdam ako ng hiya dahil sa klaseng tingin na binibigay nito sa ‘kin, pero hindi ko naman ma-distinguish kung hinuhusgahan niya ba ako o sadyang tinignan niya lang kung angkop ba ang suot ko ngayon gabi.

Dahil doon nakakalimutan niya ang kaniyang problema at pakiramdam niya walang makakatalo sa kaniya. Ganoon na ganon ang nararamdaman niya ngayon. Pero kapag humarang ka sa daan ng isang tao na under the influence hindi ka talaga nito makikilala at pag titripan ka. Lalo na kung ramdam ng conscious mind mo na isa kang malaking threat sa taong nakahithit.

Hindi pisikal—kundi mental. Tuwing may libreng sandali, nakaupo siya sa isang sulok, pinipikit ang mga mata, at binabalikan ang mga alaala. Hindi para saktan ang sarili, kundi para tiyaking wala na siyang makakalimutang impormasyon. May mga pagkakataong bigla siyang natitigilan, humihinga nang mabilis, parang may bumabalik na anino. Madalas, si Gray ang unang nakakapansin.

Dahil sa unang pagkakataon, nakikita nila ang continuum hindi lamang bilang ecosystem— Kundi bilang lugar kung saan may ongoing tension sa pagitan ng magkaibang evolutionary directions ng consciousness. Sa isang immersion analysis session, sinubukan nilang maramdaman ang balancing structures nang mas malalim. Hindi para makialam. Kundi upang maintindihan kung paano gumagana ang response. At sa loob ng state na iyon, may kakaiba silang naranasan. Ang balancing network ay hindi kumikilos mula sa hatred o hostility.

Kailangang kailangan ko nang makaalala bago pa mahuli ang lahat-- kung hindi pa huli ang lahat. "Hypnosis is a focused attention but reduced peripheral awareness and enhanced capacity to respond to a suggestion. Kung ang simpleng utos ko ay hindi mo susundin, paano tayo darating sa hypnosis state?" "Alright. It is just that this is new to me." Napailing ako at nawawalan na din ng pasensya. Ramdam ko ang pagod. I was so restless since that night. Fuck, I was so jealous. "Lahat naman sa iyo ay bago, hindi ba? Meron kang amnesia. Malay mo ginawa mo na ito noon."

Agad niyang naalala si Tristan Coleman mula sa pamilyang Coleman noon. Noong desperadong ginamit niya ang mental attack kanina, malinaw niyang naramdaman ang Chaos Bead, na nakasabit sa Chaos Tree sa loob ng mind palace, na bumuo ng isang uri ng mental connection sa kanya. Ang nabasag na butil na nauugnay sa lakas ng pag-iisip sa loob ng lugar na iyon ay nagpalakas ng kanyang lakas sa pag-iisip. ‘Buti na lang!’ Tuwang-tuwa si Alex.

Pero kapag boring or uncomfortable naman, kabaliktaran—ramdam mo bawat segundo kasi aware ka sa oras at parang mabagal ang takbo nito. Kaya in simple terms, parang two sides of the same coin talaga. Yung isa, about attention habang nangyayari yung moment—sobrang focus mo kaya nawawala yung sense of time. Yung isa naman, about memory after the moment—paano binabalik ng utak mo yung experience kaya nagiging "fast" or "slow" siya sa pakiramdam. At dahil diyan, mas nagiging malinaw kung bakit kapag may care ka sa isang bagay, parang ang bilis ng oras na dumadaan.