Consumed の小説・ストーリー

Mabilis na sumubo na siya and concentrated on her plate. “That hardly counts as a notification” tukoy nito sa duwag niyang text message. “nor is that an explanation.” Ano pa ba ang sasabihin niya? Alam niyang tinitingnan pa rin siya nito so she concentrated on cutting a piece of Wolfgang’s steak that Matt ordered for her. Gabby had a hard time chewing and swallowing her food. She could only taste bitterness in her mouth. She washed it down with water and did not bother to taste the red wine.

Umiling ako bilang pagsagot. Kailangan ko kasing ibigay ang perang kinita ko kay mama. Hindi ako pwedeng gumastos. Madalas niya akong sinasamahang maglaba, pero ayaw naman niyang tanggapin kapag ang kalahati ng kinita namin. “Huwag ka nang tumanggi, alam kong wala ka pang kinakain ngayong araw maliban sa tinapay na binigay ni Aling Mari sa ‘tin”

ng lipunan. Hindi man lang siya nilingon nito. “Coffee.” Isang maid ang agad na nag-abot ng tasa. Tahimik nitong ininom iyon. Pagkatapos ay tumingin kay Alex. “Kumain ka.” Napakurap siya. “I-I am eating.” “Finish everything.” Napatingin siya sa pagkain. “Marami pa.” “I don’t tolerate wasting food.” Tumango siya.

Minsan kinakaya ko naman ang kulit ng dalawa pero kapag ganito na at mukhang walang humpay na ata ang palitan nila ng pang-aasar sa isa't-isa, parang gusto ko na lang mag-walk out. I took a heavy breath and began eating again. Once I'm done with my food, I will really leave these two. The unstoppable bickering of the two continued. Nang matapos akong kumain ay tiningnan ko pa ang dalawa and frowned at them. They didn't seem to see it because they were so busy about their rebuttals. I drank my water before I slowly stood up. Hindi rin nila napansin 'yon kaya napailing na lang ako. So I began walking towards the door.

“Not because we ‘consumed’ each other last night-“ Ginamit niya pa ang dalawang kamay para gumawa ng quote sign to emphazize the word consumed. “- ay may karapatan ka nang puntahan ako dito at basta nalang pumaso sa pamamahay ko ng hindi iniimbita.” Akalain mo nga naman, mukhang talagang pinaglalaruan siya ng tadahana. Kanina lamang ay nagising siyang humahangos at tagaktak ang pawis dahil sa masamang panaginip niya sa nakaraan nila ng lalaking ito at ngayon naman ay nandito ito sa harap niya at sinisira ang plano niyang mag relax para masulit ang day off niya.

Pinindot kaagad ni Kairus ang sterio ng kotse na mas lalong ikinasarap sa pakiramdam. Naubos kaagad namin ang dalawang burger. Sinusubuan ko lang siya kase alam kong mahirap kumain kapag nag drive. Binuksan ko kaagad ang mineral water bago ako uminom. Isasara ko na sana ito para bumukas ng bago para sana kay kairus pero natigilan ako ng kinuha ni kairus ang mineral water kong saan ako uminom. Nilagok niya ito at kitang kita ko kong paano gumalaw ang kaniyang adams apple. Natigilan ako!

"Hindi, hindi, hindi, hindi na kailangan ni Manager Jen, dito tayo uupo." Hindi tanga si Sophia, ngayon lang siya nagtanong na ang kahon sa itaas na palapag ay nangangailangan ng minimum na konsumo na 1 milyon, na siyang presyo. ng ilang bote ng masarap na alak! Gayunpaman. Ngunit sinabi ni Jen: "Alam ko kung ano ang iyong ikinababahala. Sa pagkakataong ito, hindi binibilang ng iyong pribadong silid ang pinakamababang konsumo."

Masungit na ngayon si Kons at namumula ang mukha. "I like... the sausage. Ma... sarap." Dinilaan pa niya ang dulo nito. Binilisan ni Kons ang pagsubo at imbes na inumin ang kape ay tubig ang inubos nito bago tumayo. "Ikaw na ang magligpit. Tapos na akong kumain." Vanessa - 1, Konstantin - 0.

"Haha! Ipagpatuloy niyo lang ang pagyayabang niyo! Kung talagang may pera ka, lumipat na tayo sa malaking private room ngayon na!" Nanggigil nang husto si Matt, at di nagtagal, ngumisi siya, "One million ang minimum consumption sa private room na yun. Makinig kang mabuti: one million, minimum consumption. Ibig sabihin nun, pwede pang tumaas dun ang babayaran mo. Tutal may lakas ka ng loob na ilibre kami, huwag kang iiyak kapag napagtanto mo na wala kang perang pambayad!"

Sayang lang kung ibang tao ang kokonsumo nito. Pagkatapos magisip ng dalawang minuto, nagngitngit ang mga ngipin ni Gromo habang sinasabi na, “Sige! Makikipagpustahan ako sa iyo. Ako ang kokonsumo sa Golden Pill ngayong hindi ako naniniwala na papatayin ako nito.”