Consumed Novels & Stories

Mabilis na sumubo na siya and concentrated on her plate. “That hardly counts as a notification” tukoy nito sa duwag niyang text message. “nor is that an explanation.” Ano pa ba ang sasabihin niya? Alam niyang tinitingnan pa rin siya nito so she concentrated on cutting a piece of Wolfgang’s steak that Matt ordered for her. Gabby had a hard time chewing and swallowing her food. She could only taste bitterness in her mouth. She washed it down with water and did not bother to taste the red wine.

Umiling ako bilang pagsagot. Kailangan ko kasing ibigay ang perang kinita ko kay mama. Hindi ako pwedeng gumastos. Madalas niya akong sinasamahang maglaba, pero ayaw naman niyang tanggapin kapag ang kalahati ng kinita namin. “Huwag ka nang tumanggi, alam kong wala ka pang kinakain ngayong araw maliban sa tinapay na binigay ni Aling Mari sa ‘tin”

ng lipunan. Hindi man lang siya nilingon nito. “Coffee.” Isang maid ang agad na nag-abot ng tasa. Tahimik nitong ininom iyon. Pagkatapos ay tumingin kay Alex. “Kumain ka.” Napakurap siya. “I-I am eating.” “Finish everything.” Napatingin siya sa pagkain. “Marami pa.” “I don’t tolerate wasting food.” Tumango siya.

Masyado kaming nag-enjoy sa mga aso. I nodded at Lio. Puro drinks lang kasi ang available sa loob kaya puro inom lang 'yong nagawa namin. We haven't had our dinner at medyo late na kaya gutom na rin ako. "May alam akong kainan sa unahan. Doon tayo?" He suggested and I nodded. Masyado na 'kong gutom para umayaw. Pagkapasok sa kotse, phone ko agad ang napansin ko. It was vibrating inside my bag kaya mabilis ko 'yong kinuha.

Pinindot kaagad ni Kairus ang sterio ng kotse na mas lalong ikinasarap sa pakiramdam. Naubos kaagad namin ang dalawang burger. Sinusubuan ko lang siya kase alam kong mahirap kumain kapag nag drive. Binuksan ko kaagad ang mineral water bago ako uminom. Isasara ko na sana ito para bumukas ng bago para sana kay kairus pero natigilan ako ng kinuha ni kairus ang mineral water kong saan ako uminom. Nilagok niya ito at kitang kita ko kong paano gumalaw ang kaniyang adams apple. Natigilan ako!

"Hindi, hindi, hindi, hindi na kailangan ni Manager Jen, dito tayo uupo." Hindi tanga si Sophia, ngayon lang siya nagtanong na ang kahon sa itaas na palapag ay nangangailangan ng minimum na konsumo na 1 milyon, na siyang presyo. ng ilang bote ng masarap na alak! Gayunpaman. Ngunit sinabi ni Jen: "Alam ko kung ano ang iyong ikinababahala. Sa pagkakataong ito, hindi binibilang ng iyong pribadong silid ang pinakamababang konsumo."

Masungit na ngayon si Kons at namumula ang mukha. "I like... the sausage. Ma... sarap." Dinilaan pa niya ang dulo nito. Binilisan ni Kons ang pagsubo at imbes na inumin ang kape ay tubig ang inubos nito bago tumayo. "Ikaw na ang magligpit. Tapos na akong kumain." Vanessa - 1, Konstantin - 0.

Kaya masayang lumabas ng bus si manong nagtitinda at nahdesisyong maglako pa sa ibang bus. Dahil sa gutom ay takam na takam na kinain naman ni Angelo ang kanyang mga binili, pinainom na din niya ang kunehong kasama niya at halagang uhaw na ito dahil sa bilis nitong uminom ng tubig. Hindi pinakain ni Angelo ang rabbit ng mga pagkaing binili niya dahil baka mamatay ito ng wala sa oras.

Tumayo siya at kinuha ang isang bote ng alak na naka-display sa cabinet. “Uminom ka muna,” offer pa ni Menard sa pinsan habang nagsasalin ng alak sa kopita. Ngiting aso ang binigay ni Trent sa pinsan. Alam niyang pinaparusahan siya nito lalo at hindi naman talaga siya masyadong umiinom ng wine. Sakto naman na tumunog ang cellphone niya.

He knows what is good or not for him. Hanggang sa binalik na kami ng bangkero, dahil tapos na kaming maka ikot at na consume na din namin ang time limit. Marami rami pa rin kasing kasunod namin kaya kahit gusto pa nga naming mag extend ng time hindi na rin pwede talaga at nakakahiya sa mga naghihintay pa. Nang makababa kamu sa bangka naglakad lakad muna kami bago maghanap ng aming makakainan..