Convenience Store Mga Nobela at Kwento

Ngunit para kay Frances, ang pinakamahalagang misyon ng gabing ito ay hindi pa natatapos—ang pagbili ng kaniyang paboritong spicy instant noodles sa pinakamalapit na convenience store. Habang ang itim na SUV ay maayos na pumarada sa tapat ng isang maliwanag na 24-oras na convenience store malapit sa Valderama Tower, si Frances ay agad na nag-unahang magbukas ng p***o.

Pinabayaan ko lang at hindi pinansin kung ano man ‘yung mga nararamdaman ko. He parked the car in front of a convenience store. Ito lang ang nag-iisang convenience store na nakita ko simula kanina. Marty’s Inn. Iyon ang nakalagay sa karatula na may mga maliit na ilaw na nakapalibot sa mismong signage. I guess it’s a store and an inn at the same time. Very convenient nga naman para sa mga travelers like us. Glass window and door ng entrance at sa gilid nito ay mayroong separate building na sa tingin ko ay ang inn.

Lumaklak siya nang lumaklak hanggang sa magsimula nang umikot ang kaniyang paningin at bumigat ang kaniyang mga kamay. Ilang sandali pa ay lumabas si Matthew mula sa SUV. Lango sa alak at bahagyang pasuray-suray, napansin niya ang liwanag ng isang 24-hour convenience store sa kabilang kalsada. Naglakad siya patungo roon upang bumili ng pack ng sigarilyo kahit hindi siya naninigarilyo pero wala na siyang maisip na maayos. Bumukas ang glass door ng convenience store kasabay ng tunog ng maliit na chime.

"Anyway, kahit na nandyan si Sebastian, I always put our ruse as top priority. I don't want to get sidetracked." Well, pwede na ding sabihin na loyal ako. I want to keep my responsibilities as organized as possible. Kapag may order sa shop, I tend to plan for it. Anong oras ako magsisimula, when to end, and which kind of people I want to work with. Minsan naman ay nasosobrahan na ako. Kapag hindi ko natapos sa planadong oras at bakante ako sa oras na yun, I stay overnight sa shop para matapos lang. It had to be finished on that day as planned.

Mabuti nga at kaunti na lang ang tao kaya mabilis ko lang itong nabili. Nang bumalik ako sa grocery store ay nasa gilid si Aries habang nakasandal ang kaliwang siko nito sa push cart na laman ang mga grinocery namin habang kaharap ang isang babae na halos kaedaran lang din namin. Nakangiti si Aries habang nakikipag-usap sa babae kaya naman agad na nagsalubong ang kilay ko. Mabilis akong lumapit sa kanila.

Sabi niya at nauna nang bumaba. Napairap na lang tuloy ako ay hindi napigilan ang sarili na mag-make face bago tuluyang sumunod sa kaniya. Pagpasok namin sa loob ng convenience store ay agad akong sinalubong ng malalim na hangin mula sa aircon. Tahimik sa loob at walang ibang customer kundi kaming dalawa lang, at ag tunog lang na maririnig mo ay ang mahinang hum ng refrigerator sa gilid ang mahinang music sa store.

Hindi sa pagmamayabang ay ito lang naman ang isa sa kakaunti kong pinagkakatiwalaang store sa neighborhood. Meron silang halos lahat ng pangangailangan ng isang tao. Truly, the convinience store of the mass. At isa pa, affordable din ang mga items nila at tiyak na mapagkakatiwalaan sa quality ng goods nila. Not to mention, sobrang linis ng loob nito, hinding hindi ka magsisi. "Nasaan na ba yung paborito kong binibili lagi dito?" Sabi ko habang isa-isa dinadaanan ang mga shelves ng store.

Kinuha ko ang bag ko saka ako sumunod sa kanya. Tuwing umaga lang bukas ang convenience store na ito dahil busy pa si Mrs. Maricel sa inaasikaso nito tungkol sa pamilya. Pero dati daw, ayon kay Jomar ay 24/7 itong bukas at si Mrs. Maricel ang nagbabantay sa gabi o sa tuwing wala si Jomar at hindi nakakapasok.

"Mag iiwan na lang ako ng pambarya mo sa mga cash ang ibabayad. Pero madalas naman sa QR code na sila nagbabayad." Naiwan na ako sa store. Dahil sa convenience store ito ay maraming nag aagahan dito. Mga cup noodle, fried chicken at mga ready to eat ang madalas nabebenta sa umaga. Mga tulad ko rin na estyante ang karamihan sa customers ng store. "Maureen, kailan ka pa ngatatrabaho dito?" tanong ng isang nakakakilala sa akin. "Noong nakaraang linggo lang. Pangalawang linggo ko pa lang ngayon." sagot ko dito.

I slowly took it out at nakita ko si Mommy ang tumatawag. Sasagutin ko palang nang namatay na ang cellphone ko. Nalowbat pako. Kaya naman binalik ko nalang yun sa purse ko at nagsimula muling maglakad. I saw a convenience store. 24/7 store kaya nagpunta ako don. Walang halos tao nang pumasok ako. Yung cashier naman don, papikit pikit na pero napatayo ng ayos ng marinig ang pagtunog ng pintuan.