Charlie Hazbin Hotel Mga Nobela at Kwento

At gaya ng inaasahan, si Charlie ang dahilan. “Alam mo, Cress,” ani Charlie habang nagbubukas ng supot ng fries at walang pakundangang kumakain, “kung ako ikaw, sasabihin ko sa media na may mas malaki kang sikreto—like, hindi ka pala totoong Devereux kundi long-lost princess ng isang European kingdom. Gano’n! Makakalimutan agad nila ang kasal nina Arcturus at Nathalie.” Napatawa si Ibyang habang umiling. “Charlie, please, anong klaseng telenovela ‘yan?”

Habang nakabukas ang TV at nakalatag ang mga inumin, malinaw sa kanya—mag-eenjoy sila at nakalimutan na ng tuluyang dito siya nakatira! “Malinaw na nag-aalala talaga kayo ng husto sa akin,” sambit ni Charlie. Tumakbo siya pataas ng hagdan, nag-impake ng mga damit, at umalis. Noong palabas siya ng living room, naramdaman niyang nakatingin ang lahat sa kanya, lalo na si Luke. Sa huli, bumalik si Charlie sa hotel. Hindi maganda na tumuloy sa hotel dahil malayo ito sa unibersidad.

If I'm going to rank myself, I'd say I'm positive that I'm six out of ten with my knowledge about mating. Hindi na namin napagpatuloy ang usapan namin dahil na-overwhelm kami sa mga licks and moans na naririnig namin from both sides of the wall. This is a Love Hotel after all. We decided to just sleep and try to block all their noises by using pillows. Frankly, we thank the management for providing so many pillows. Hindi ko nabilang ang mga unan na naibto ko sakanya pero meron pa ring unan akong nakikita sa kama.

Paglingon nila, nakita nila si Charlie. Nakasuot ito ng oversized black hoodie na may edgy graphic print, ripped jeans, at itim na leather shoes na masyadong polished para sa casual outfit. May ilang hibla ng buhok niya na dyed ash white, nakadagdag sa impression na gusto niyang magmukhang rebellious, pero may pagka-trying hard. Dahan-dahan siyang lumapit, kamay niya nasa likod ng jeans niya na parang walang pakialam.

Bigla nitong ikinabig ang manibela at binilisan ang takbo ng kotse. Pagdating nila sa hotel, napanganga si Charlie. Couple-themed hotel iyon. “Seriously? Dito mo ako dinala?” nagagalit niyang tanong habang nakataas ang kilay. Kalmado lang si Lucas habang kinukuha ang ID niya. “Wag kang mamili. Kung gusto mong gumamit ng ibang hotel, gamitin mo ang sarili mong ID.” Napahinto si Charlie. Wala nga siyang ID na hawak ngayon. Papalayo na sana siya nang bigla siyang yakapin ni Lucas mula sa likod.

Sumingit ang boses-ipis ng pinsan kong si Khourtney mula sa labas ng pinto ng kuwarto ko. Yes besh, Khourtnei with emphasis on the "H". Or else, tatarayan ka ng bruha junior for murdering her beautiful name. Insert gagging action here. Ew raised to the power of ten. In fairness naman sa mapang-aping angkan ng mga Victoriano na napilitang kupkopin ako eh, binigyan naman nila ako ng maliit na kwarto para kunwari may privacy ako. Kahit wala. May maliit na banyo na pwedeng paliguan at inidorong hindi pwedeng taehan. Walang tiles sa sahig at dingding. Asa pa ko.

“Ang galing naman! So ang hotel palang ito ay kay Charlie rin! Narinig ko na ang turnover ng hotel sa taong ito ay isa sa top three ng mga hotel sa buong Australia. Tunay na napakagaling!” “Tama.” Inilipat ni Melanie ang kanyang paningin patungo kay Charlie na pinalilibutan ng madla. Hindi nakakailang kaaya-aya ang lalaki, bagama’t hindi ito sing gwapo o kasing katawan ni Eldest Young Master Hill. Isa pa, puno rin naman ng mga oportunidad at potensyal ang kanyang kinabukasan.

Tumugon si Charlie habang seryoso ang mukha, “Totoo ang sinasabi ko. Sa totoo lang, hindi nagcheck-in si Sheldon Schulz sa Shangri-La hotel. Bukod pa roon, wala ang pangalan niya sa check-in information. Wala rin siyang record na pumasok siya ng hotel sa surveillance camera. Nauunawaan mo ba ang sinasabi ko?” Agad na nagtanong si Jeremiah, “Binura mo ba ang lahat ng surveillance camera records na pumasok siya ng hotel?” “Hindi.” Tugon ni Charlie nang diretso, “Tumuloy siya sa hotel natin dahil balak niyang lapitan nang palihim si Yahiko. Pero, natatakot siyang malaman ng mga nagtatrabaho sa Shangri-La ang tunay niyang pagkatao. Kaya, pinakiusapan niya ang kanyang tauhan na magcheck-in sa hot

LUCKY POV Hindi ko mapigilang kabahan habang nakatayo sa harap ng malaking salamin sa hotel room na inihanda para sa mga guests ng event. Ilang beses ko nang inayos ang buhok ko at siniguradong maayos ang suot kong dress. Ito ang unang pagkakataon na sasama ako kay Tianzon sa isang napakalaking business gathering. Ayokong mapahiya siya dahil lang sa pagiging clumsy ko. Kahit isang gabi lang, gusto kong maging normal.

Baka isipin pa ng iba mag-jowa kami. Nakasandal lang ako sa motor ko habang hinihintay ang paglabas niya. Sa bawat taong lumalabas ng fastfood chain, tinitingnan ko kung si Valerie yon. Mayamaya pa, lumabas siya, nagsusuklay ng buhok, nakasuot ng yellow t-shirt at pantalon saka white rubber shoes.