Minor Inconveniences Mga Nobela at Kwento

Minor lang naman pero still kakabili lang niya ng kotse na ito kagabi at wala pang 24 hours nabangasan agad. "Inis niyang kinatok ang bintana ng kotse. DAhan-dahan naman itong bumakas at tumampad sa paningin niya ang mukha ng isang teenager. Shit mukhang minor pa yata ang kanyang nakabanggaan. KInunutan niya ito ng noo bago nagsalita.

HOMBRES ROMANTICOS SERIES 3: UNINTENTIONAL Matthieus Morris Monférrer Kabanata 6 MATAPOS MAKAINOM ng paracetamol ay bahagya nang nabawasan ang fever ni Anne. When she woke up this morning, her world seemed like tearing apart. Dealing with nauseous, chills and body ache were like giving up all her signature Hermes bags and branded make-ups. Malaking dagok din kay Anne ang uminom ng tablet na gamot katulad ng ibinigay sa kanya ni Donya Coloma nitong umaga. She won’t take that med again!

pilit akong ngumiti. Sinamahan niya na lamang ako hanggang makasakay ako sa tricycle. Bumalik na lamang ako sa maliit na apartment na tinitirhan namin ng apat kong ka-workmate. Mayroon kaming team building ngayon kaya walang tao at hindi ako sumama dahil anniversary namin ni Evan.

=======***======= Mag-a-alas onse y medya na ng gabi nang matapos ko ang aking thesis sa isa kong minor subject na nag-pe-feeling major nang may narinig akong kumakatok sa pintuan ng aking kwarto. Ano na naman kaya ang kailangan nitong si Tita Matilda? Tinapos ko na naman lahat ng gawain ko bago ako pumanhik dito sa kwarto ko. Wala namang ibang mangingistorbo sa akin sa mga oras na ‘to kundi si Tita Matilda. "Anak, si papa mo 'to. Gising ka pa ba?" Si Papa pala.

At dahil sa insidenteng iyon ay inaasahan na ni Hydrus ang susunod pang inconvenience sa Hydrus Haven. “Ma, I can fixed this one,” he rest assured. Ipinapangako niya na tuluyan nang paaalisin ang babaeng iyon sa Hydrus Haven sa araw na iyon. Troubles boldly written on her face, he should have known better. Keeping that maddening woman around his resort is like nursing a wild crocodile. Delikado. “But the damage has been done, oğlum. And what happened to Mustafi’s daughter can affect our business.”

That's not really convincing. Hindi ko din mapigilan ang makaramdam ng ease. Kasi nga okay na si Lev tungkol dito. Although alam ko naman na labag sa kalooban niya. But he sees it as an opportunity knocking on his door so he grabbed it but with hesitations. Hindi ko siya masisisi. Kahit nga ako ay nakakaramdam ng kaba.

tanong niya. Napatingin ako. “Minor adjustments lang.” “Like?” “Volunteer transport and medical inventory.” Tumango siya. “Handled?” “Opo.” Tahimik. Tapos “Good.” Simple. Pero may kung anong kumilos sa loob ko. Nakakainis. Dahil bakit ba ako naaapektuhan sa simpleng approval? Marahil dahil matagal ko nang ginagawa ang trabahong ito nang walang masyadong nakakakita.

Umiling siya, “mas dapat kaming kabahan dahil doon, mas maganda at makatotohanan na may mga problema kaming nakakaharap. Pero nakakatakot dahil kahit minor na problema ay wala, hindi pa kumikilos ang kalaban.” Napatikom naman ang bibig ko, malayong-malayo talaga ang una kong pinagtrabahuan kumpara dito. Maliit na lugar lang iyon at masaya sila sa ganitong bagay, well siguro ay hindi na rin ganoon kataas ang expection nila. Or… Alam nila na walang malaking company ang magsasayang ng oras para tignan ang design nila.

Na ñara bang sadyang ine-enjoy nito ang reaksyon niya. --- HINDI nagtagal ay nagsimulang bumigat ang trapiko sa paligid. Dahil dito ay mabilis ding dumating ang mga traffic enforcer. Matapos suriin ang sitwasyon ay agad nilang napag-alamang minor accident lamang iyon. Walang nasaktan, at ang pinsala ay limitado lamang sa mga sasakyan.

Pagkatapos mag-impake, pinaandar ni Albertoo ang kotse, at umalis ang pamilya ng tatlo. Ito ay isang maliit na bayan ng county. Ang pag-unlad ay masasabing katamtaman lamang. Walang mga pakinabang, ngunit walang mga pangunahing disadvantages. Ito ay angkop para sa mga taong walang hangarin sa buhay. Ang mabagal na tulin ay ginagawang komportable ang mga tao at walang masyadong pressure.