Window-shopping Novels & Stories

*****ART***** "Matagal pa ito, Jane. You might get bored while waiting." "I will be fine here, never mind me." Iwinagayway nito ang kaniyang phone. "I remember, I have to shop some jewelries on my favorite store. I can do it through my phone, so ayos lang ako rito." Breath growing thin and ragged, even his fist were clenching hard... Goodness this girl!

Ngunit ang problema ay kanina pang mukhang tamad at walang kwenta si Harvey kaya kaagad na nagulo ang plano nila. Sa sandaling ito, tinignan ni Autumn si Amelia. Tapos tumango siya at ngumiti. “Oo nga, magpunta kaya tayo sa shopping mall mamayang hapon? “Mayroong isang duty-free shopping mall na kakabukas lang nitong nakaraan sa Half Moon Bay. Ang mga gamit na tinitinda nila ay puro mga international branded na luxury item.” Natural, naghahanda si Amelia na pahirapan pa lalo si Harvey sa pamamagitan ng pamimili.

“Ma'am! Ma'am! Walangya hindi ko kayang ubusin 'tong 50 piraso!” Kinabukasan hindi ko na nakita si Maribel na umakyat. Ibang katulong na. Nagka-phobia yata kagabi. Sa hapon ay dumating ang personal shopper ni Hades. May mga bitbit na klase-klasing damit. May mga nakakabit pa na mga tag na hindi ko kayang lunukin ang presyo. Seven daw ng gabi ang alis namin. Mga 5 nang simulan na nila akong ayusan. Limang tauhan ang nag-asikaso sa akin.

Tinignan na lang niya ang mga iyon kahit na gusto rin naman sana niya iyong usisaing tignan. Hanggang sa nadako siya sa mga couple things. Pangbahay na sapin sa paa, pangtulog, mug, at marami pang ibang para sa magkapareha. “Do you like it?” tanong ni Vladimir. Halos mapatalon siya sa kinatatayuan ng nasa likuran na pala niya ito. Hindi niya napansin na nakasunod na pala ito sa kanya. “N-no! Tumitingin lang ako.” mabilis niyang sagot at akmang aalis sa section na iyon ng shop ng hawakan siya sa kamay at pigilan sa kanyang pag iwas.

Pag tapos kung mag grocery ay napadpad ako sa isang jewelry shop at nahagip ng aking mga mata ang isang kumikinang na kwintas. "Luna?" namamang-hang tanong ko sa cashier. Tumango lang ito at ngumiti "Pwedi bang hulog-hulogan yan hehe" nahihiyang tanong ko. "Yes po maam pweding pwedi po basta may trabaho lang po kayo at dalawang valid id, meron din po kami ditong iba't ibang design ng mga moon meron din half moon." pag aaliw nito sa akin.

It's a glass closet in majestic style. Excited akong tumayo. I can't see what's inside. Kahit glass siya, you cannot see kung anong nasa loob. Binuksan ko ito at sobrang bigat hilahin ng door. Bumungad sa 'kin lahat. Lahat ng mga gamit ng Villaranza sa loob. ‘Yong mga clothing brand na hindi basta-basta. Iyong clothing brand na tig 100k yata ang low price sa ibang damit so how much more kaya ang pinaka mataas na price dito.

Instant love at first sight. Ang ganda niya. Sobrang perfect. Gusto ko na siyang gamitin right away, pero pinigilan ko ang sarili ko. Nope, first day of work ko ‘to gagamitin. Kaya matapos ko siyang ma-inspect, I watched them carefully put it back inside its large box before placing it inside a shopping bag with the bold, elegant logo of the brand. Lumabas ako ng store na parang nasa cloud nine. Pero habang naglalakad ako past the rows of designer stores, bigla kong na-feel ‘yung urge na mag window shoppinng pa. I mean, I’m already here, right? What’s the harm in checking out a few more stores?

Without hesitation, she stepped out of the vehicle and entered the clothing line. When Chloe swung the door open and fully ushered herself in, a gentle bell chimed and she smelled the scent of freshly displayed clothes on the rack. Inside, the space is bright with sunlight pouring in from big windows draped with soft curtains. It was a decent shop that had a cozy, minimalistic ambiance. The walls were painted with warm colors, probably beige or cream and the atmosphere was calm, with soft music playing in the background. The wooden shelves displayed neatly folded scarves arranged in different colors, there was an accessories section, with jewelry, bags, and anything ensemble. Chloe couldn’t

sagot ko at tinalikuran siya. “I’m sorry, ma’am. But window shopping is not allowed here.” Natigilan ako sa sinabi ng salesperson. Parang nag-hang bigla ang utak ko. Hindi ko ma-process kaagad. Paanong bawal ang window shopping sa mall? Nilingon ko siya saka siya nginitian. Hindi ako makikipagbardagulan sa kaniya. Dahil bawal naman ang window shopping sa boutique nila, sa iba na lang ako titingin.

simpleng tugon ni Celina habang patuloy ang paglilibot ng kanyang mga mata. “Kung ganon ay bakit natin ginagawa ito? Napapagod lang tayo sa paglalakad,” nalilitong tanong ni Jefferson. “Ito ang normal na ginagawa ng mga couple, ang mag window shopping. Kung may magustuhan ay bibili kung kayang bilhin,” sagot ni Celina.