Crash Landing On You Ending Mga Nobela at Kwento

Inirapan ni Amalia ang kaibigan. Napalabi si Cris bago niyakap ang kaibigan. Dahil sa pagkataranta niya kanina ay napatakbo niya ang sasakyan kahit hindi pa nakapasok ang buong katawan ng kaibigan. Ang ending ay nahulog ito at una ang mukhang bumagsak sa matigas na lupa. "Sorry na, natakot kasi akong maabutan tayo ng kaaway."

Ang lambing ng boses niya. I feel like crashing, drifting Sinking way too deep I feel like flying, dreaming Even though I'm not asleep And I pray to God to give me strength ‘Cause your beauty makes me weak But I'm not lying I feel like crashing right into you It's 8 PM and we go out for coffee I feel the pain of the truth you try to hide You tell me that your heart's owned by somebody And a part of me begins to die inside I feel like crashing, drifting Sinking way too deep

Adrian crashed his lips against her as their tears collided as one. Cassandra relax in his arms as the kiss deepened because she knows that the turmoil of their life was eradicated for good. She and her family will be able to live happily ever after. THE END.

CHAPTER CLOSED THE END‼️ ---

Two different kinds of endings. Everything went white with heat and collapsing sound— And the last thing I heard before the world broke completely was Julian’s voice, calm as death itself: “Maris—don’t move.” And Adrian’s, breaking through it: “Stella, run—” And then the compound swallowed everything in fire. Thank you for reading. Leave a review or a rating — your thoughts fuel the next chapter. And if you want, every coin or gift you send helps me bring it to you faster!

Dinilaan ni Heile ang kanyang mga labi at mahinang sinabi, "Pwede mo ba akong bigyan ng isang basong tubig?" Si Heile ay hindi pa nakakain ng kahit isang butil ng kanin mula umaga. Lumapit sa kanya ang lalaki at huminto saglit. Ibinaba ni Kerr Bueno ang kanyang ulo at masunuring tumingin sa babaeng nakaupo sa kama. Tinitigan siya nito ng matalim. Crash! Bago pa makasigaw si Heile, naramdaman niyang naalis na ang tabing na nakatakip sa kanyang mukha.

Umandar na ulit ang sasakyan at habang pahaba ng pahaba ang biyahe paunti-unti na din nawawala ang mga tao at mga bahay sa paligid. Katapusan ko na ba talaga? Napalunok ako. Sa mga oras na iyon lahat na yata ng santo tinawag ko lalo na 'nong pumasok kami sa isang tunnel at sobrang dilim doon. "Ahhh!" Napatili ako nang bigla na lang may pumutok. Napahawak ako sa tenga ko. Napahinto ang sasakyan at narinig ko napamura ang mga tauhan ni Mr Truson.

“Anong ginagawa mo rito? Umalis ka! You kidnapped me! Bat ganyan ka ha? How dare you! You know what? I HATE YOU!” Nung gabing dinala ako ng lalaking iyan sa presinto nila ay doon na nagsimulang magkanda letche ang mga plano ko. Na-late ako sa flight ko at ang pinakamasakit pa doon ay pati ang mga gamit, cellphone at pera ko ay tinago na nito. How dare him! Tapos ngayon, magigising na lamang akong naririto na sa pesteng Isla na ito? Para saan?