Crash Landing On You Ost Novels & Stories

nagdududang tanong niya rito. Napatuwid ang likod nito, tapos ay itinaas ang dalawang kamay kapantay ng dibdib nito at iminuwestra ng pagtanggi habang marahas na umiiling. Nasa mga mata nito ang pagkaalarma sa sinabi niya. “No! No! That’s not what I’m trying to do. I’m just trying to talk to you in peace.”

Ngunit napakaaliwas dahil sa kulay puting mga kurtina at kagamitan. Akmang bababa siya ng kama nang matigilan. Agad niyang nasapo ang magkabilang sintido dahil nakadama siya ng pagkahilo. Saka unti-unting bumalik sa alaala niya ang magandang panaginip. Panaginip na hinuha niya ay naging totoo. Nalilitong napatingin siya kay Zeus. “Nasaan ako?” Lumapit sa kanya si Zeus at nanunukso na kinintalan siya ng halik sa gilid ng kanyang labi. “Narito ka sa resthouse ko sa Laguna.”

Mukhang mas galit pa ito sa pagtawag niya rito sa maling pangalan kaysa sa pagbato niya ng sapatos. “Elizabeth!” Napalingon silang lahat sa may-a*i ng tinig na tumawag sa kaniyang pangalan. “Baka ma-late ka sa History subject natin,” paalala ni Lester. Gosh! Muntik na niyang makalimutan na may last subject pa pala sila. Nagmamadali siyang naglakad pero agad ding tumigil nang mapansing hindi pala niya suot ang kapares ng sapatos. Hahagilapin na sana niya ang sapatos nang biglang may lumuhod sa harapan niya.

Napangiti si Richard, pero nang mas lumakas pa ang tawanan at sigawan, napabuntong-hininga siya, ibinulsa ang phone at tumayo. Paglabas niya sa pintuan, umaalon pa ang polo niya sa hangin, hawak pa ang shades pero hindi isinusuot. Parang K-Drama ML ang dating, tahimik pero intense, parang theme song ng Crash Landing on You ang background music. Pagkarinig ng boses ni Richard, "Tiya Nora, anong meron?" sabay lakad palapit, napalingon ang lahat. Biglang tahimik.

"Pinagod mo kami. So, you have to pay for this." Isang malakas na suntok ang nag-landing sa tiyan nito bilang ganti nang sinubukang itulak ni Sapphire ang babaeng may hawak sa kaniya. Mabilis siyang nanghina at bahagyang nagdilim ang paningin nito, her pain earned laughter from the girls.

Habang kinukuha nila Levi ang laruang truck mula sa glass kabinet ay biglang nag iba ang pakiramdam ko, at para bang nasusuka ako kaya mabilis akong tumakbo pabalik sa loob ng opisina ni Levi at nagtungo sa kaniyang CR dahil ito ang pinaka malapit na comfort room sa aming paligid. Napayuko ako sa tapat ng toilet bowl at nagsimulang mag duwal. Ba ka na-sobrahan lang ako sa kain o kaya naman hindi gaanong na durog ng sikmura ko ang kinain ko kanina kaya naman nasusuka ako. Ilang sandali pa ay sunod-sunod ang narinig kong malakas na katok na nagmumula sa pintuan nitong CR dito sa may opisina ni Levi.

tanong ni Rokko kay Karl na sinadya pang lakasan ang tinig para marinig ni Celestte. Kaagad namang nakuha ni Karl ang ibig ipahiwatig ni Rokko. Kaagad siyang tumango bago sumagot. “Yeah, that's her." Samantala, tiim naman ang anyo ni Roman habang naroon siya sa malawak na rooftop ng LaConstancia Hotel na pag-aari din ng pamilya niya. “Fuck it!" pagalit na usal ni Roman bago biglang natigilan.

I smiled bit at tiningnan ang card na naka-attached sa bulaklak at may nakasulat nga doon. HANNAH, WHEN STARS FROM THE SKY FELL DOWN ON THE GRASS WOULD YOU PICK THEM UP? WHEN GOLD FELL DOWN ON THE FLOOR, WOULD YOU PICK THEM UP? IF I FALL INLOVE WITH YOU, WOULD YOU PICK ME UP? TAKE CARE ALWAYS!

Well, since okay na ang lahat at ang plano na lang kailangan mangyari para hindi na malungkot ang babaeng iyon. "Everybody, listen up! We need to make it romantic as possible!" sabi ko. Tumango silang lahat. Napatingin ako kay Geoffre na nag-thumbs up lang sakin. "Okay guys, remember your stations okay!" "Yes!" sabay-sabay na sabi nila. Nalaman ko kasi na merong angking talento si Raven sa pagkanta at marunong naman na gumamit ng gitara si Geoffre. So, pwede silang maging background music sila Sato. Ah! Kapag naiisip ko ang romantic ng dating! Well, never ko pang na-experience ang ganito. Kahit simpleng kantahan lang ako ay masaya na ako. Napangiti ako sa naisip ko.

he ordered. His assistant, Maddox, nodded and disappeared. Moments later, the door opened, and she walked in. Small frame, soaked from the storm, lips trembling but head held high. Ezekiel’s cold, whiskey eyes dropped to the pathetic state of her cheap dress clinging to her curves, the worn-out sneakers on her feet. Isla Ramirez—twenty-three years old, broke, desperate, and exactly what he needed. “Sit,” he commanded.