Crossed Paths Novels & Stories

Hindi ko maiwasan na mapangiti sa message nito. Me: You sure? Cross is a very sweet guy. He has this aura that he is a badboy but when you started talking. You're first impression is gone. Cross Ty: One hundred percent sure ma lady. Me: HAHA okay😊. Ilang minuto sinubukan ko na matulog ulit ngunit hindi pa rin ako matulog. I open my account again. Cross Ty: I know lonely can be hard, but the longer you stay in a wrong relationship, the longer it will take for the right one to find you.

Lahat ng kanilang ginagawa ay base sa plano ng walang hiya nilang boss. Matalim ang titigan namin ni Cross sa tuwing nagkakasalubong na may hawak na kanya-kanyang tray na may lulan na wine. Sa muling pagkakataon ay sumenyas na naman siya at umiling dahil hanggang ngayon ay hindi pa rin namin mahagilap kung nasaan sila. Hanggang sa napagdesisyunan ni Cross na umakyat sa ikalawang palapag habang ako naman ay nanatili rito sa ibaba.

Wala akong narinig na kahit anong ingay maliban sa mga mumunting hikbi. Pinatay na rin ang spotlight na nakatutok sa akin kaya't kitang kita ko ang mga manunuod, most of them are crying. Did my music reach them? Pinasadahan ko ng tingin ang buong field. I saw Abraham who is crying really hard. He bit his lips na para bang pinipigilan ang paghikbi. I haven't seen him cry this way. Ganundin si Harper, he looked up upang pigilan ang nagbabadyang luha.

At nakita niya ang interaction namin ni Alexander sa elevator habang may mga ka date sila during the company's dinner celebration. "How are you, Miss Cruz" here we go. Malalim akong humugot ng hininga. "I'm good. I'm here to celebrate Val's birthday, sir. " Safe kong sagot. I could feel the dryness in my throat. Kung bakit kasi sa domami dami ng bar dito pa siya magpalipas ng aliw after his cancelled meeting. Or rather bakit itong bar pa ng Magnolia ang pinili ni Val.

Tunog ng mga kuryenteng nanalaylay sa kanyang kamay nang mahigpit nyang ikuyom ang kanyang mga kamao. "Though it's still to early to make a move, this Chancy Cross brat gave me no choice but to interfere with their bullshit." Sabi nya pa at dahan-dahang naglakad pababa ng burol. "It seems like that woman is right, it is really inevitable that my path will cross with the Triple Six's." Patuloy nya habang itinaas ang kanyang isang kamay.

Inayos niya ang pagkakabalabal ng shawl sa balikat at nagsimulang maglakad-lakad at naghanap ng daan patungo sa dagat. “Babalik din naman ako kaagad.” She began her little exploration. Sinundan niya lang ang sementadong pathway sa gitna ng matatayog na mga puno. Nakakatuwa lang tingnan na sa bahaging ito, parang prism ang sinag ng araw na lumusot mula sa mga dahon. Nagpatuloy siya sa paghakbang hanggang sa mas malinaw na ang hampas ng mga alon sa dalampasigan.

Nalula at nagulat ata sa nangyari. Lumipad na kami at diko alam kung saan kami tutungo, sinunod ko lang ang utos sa akin ni Marcus. Pagkatapos ng lipad ay bumaba kami sa isang isla, mukhang pribadong isla. Inalalayan ko pang bumaba si Kraigner dahil mukhang hindi marunong at nanghihina pa ata, parang siya ang nakipaglaban ah. “Kraigner, we’ll be leaving you here,” sabi nung isang lalake at tumango lang siya.