روايات وقصص ضمن Crossed The Line

“Hindi mo alam kung anong ginagawa mo.” “Alam ko. I know exactly what I’m doing.” Hinawakan niya ang tuwalya ko at sinubukang tanggalin. “Marga—” “Huwag mo akong pigilan. Pareho naman tayong may gusto, ‘di ba?” Hindi ako sumagot. Hinawakan ko ang braso niya at tinitigan siya. “You’re crossing the line again.” “And you’re letting me,” sagot niya sabay tingala.

Then— “You should leave before you get hurt.” The line disconnected. My blood went cold. Logan noticed immediately. “What happened?” I swallowed. “Someone just told me to leave before I get hurt.” His expression changed instantly. Not anger. Not panic. Something darker. “Give me the number.” I handed him my phone. His jaw tightened as he memorized it. “They’ve crossed a line,” he said quietly. “They?” “Yes.” A chill ran down my spine. “This is my fault,” I whispered.

sabi niya. “Maybe I do.” --- Sandali siyang natahimik, tapos dahan-dahan niyang binitawan ang kamay ko. “Celene,” bulong niya, “if I cross that line, there’s no going back.” “Maybe that line doesn’t exist anymore.” --- Tahimik. Ang tanging maririnig lang ay ang mahina naming paghinga. Hanggang sa dahan-dahan siyang lumayo, naglakad papunta sa mesa niya.

Hindi agad sumagot si Adrian, at iyon ang mas lalong nagpakaba sa kanya. “Say something,” dagdag niya, saka ito napatingin. Sinalubong siya ng mga mata nitong kalmado pero mabigat. “You kissed me back,” sabi nito ng diretso. Nahigit ni Luna ang kanyang paghinga. “That’s not the point.” “Then what is it?” balik nito. Napabuntong-hininga siya at napalayo ng tingin. “We crossed a line,” sabi niya. “Alam mo ‘yan.”

Success! The end.

akmang hahaplusin ni mama ang pisngi ko ngunit kaagad ko iyong iniiwas. "Kung ayaw niyong maranasan kong muli ang pasakit at pahirap puwes nagkakamali kayo.Mali ang desisyong nagawa niyo na kampihan at hayaan ang ginagawang panloloko sa akin ni Cross dahil sa ngayon alam niyo? Mas nasasaktan ako! Pakiramdam ko ay wala akong kakampi sa inyong lahat dahil pinagka-isahan niyo ako! Sarili kong pamilya ay nagawa akong traydorin!"

Tunog ng mga kuryenteng nanalaylay sa kanyang kamay nang mahigpit nyang ikuyom ang kanyang mga kamao. "Though it's still to early to make a move, this Chancy Cross brat gave me no choice but to interfere with their bullshit." Sabi nya pa at dahan-dahang naglakad pababa ng burol. "It seems like that woman is right, it is really inevitable that my path will cross with the Triple Six's." Patuloy nya habang itinaas ang kanyang isang kamay.

“She’s with me.” Isang sandaling katahimikan ang namayani sa pagitan ng linya, pagkatapos ay mas mariin niyang idinagdag na, “And if you keep calling my wife, you’re crossing a line you won’t be able to undo.” Walang emosyon ang kanyang boses, perl sapat upang magdala ng banta. Matapos niyon ay hindi na hinintay ni Adrian ang sagot at pinutol na niya ang tawag. Dahan-dahang ibinaba ang cellphone sa counter, na tila walang anumang nangyari.

“Then stop crossing the line.” Tahimik siya nitong tinitigan. Pagkatapos ay ngumiti nang bahagya. “And what if I don’t want to?” Nanlambot ang tuhod niya. “This isn’t part of the deal.” “Maybe I want to change the deal.” Lumapit pa ito. Hanggang sa maramdaman niya ang likod ng sofa. Trapped again. “Why?” tanong niya. Mahina ang boses.

At nang rumehistro sa isip ni Trini ang nangyari ay bigla itong pinanlakihan ng mga mata at banayad siyang itinulak. Masuyo siyang ngumiti. "It's okay, Trin. You don't have to deny it. I could tell." "Y-You could tell... what?" "That we can cross the line and meet in the center." Napakurap ito. "W-What was that supposed to mean?" Instead of answering her question, he lowered his head again in an attempt to kiss her. Trini closed her eyes again as he expected. Doon lumapad ang ngiti niya.