Crying In Korean Novels & Stories

What the fuck is this? "Then explained it to me!" Mas lalo pang nadurog ang puso ko nang matanaw ang lalaking iyon na umiyak, nothing's more heartbreaking than a man crying like a child. "Nasa burol ang anak ko ngayon at. . . hindi ko matanggap na wala na siya!" Reticenced. The room was in complete silence after his mourn.

"Aren't you happy? A-are you sad? Don't you want it? Don't you?" Yamirah chuckled. "Worried na worried? Masaya nga ako, e." "Then why are you crying?" tanong pa rin ng binata. "Tears of joy 'to. Why don't you just wipe my tears like the other guys do, anyway?" Humigpit din ang yakap ng binata sa kanya, mas mahigpit pa kaysa sa ginawa niya. "If I wipe your tears, I would be looking at them and at your swollen eyes. I hate it. I don't want to see you crying."

Agad na namula ang kaniyang ilong at hindi niya na nga napigilan ang kaniyang sarili at siya'y umiyak na nga rin. It's such a precious scene when a grown man cried because he is in love. It's a testament that crying doesn't make a man less than himself, it's actually quite the opposite. If a man can shed even single tear for his girl, then he's not just attached, he's in love.

Ewan at yun ang custome ng taong nagmomove on. Kasama yung unan, kumot at tissue. Ang mga ito lang ang makikipag yakapan sayo dahil sa Korean drama na tragic ending ang wakas. Sa yun ang feel na feel ko. Okey lang sa akin tragic. Wag lang ang baby ni Jeff. Siguro cute ang baby nila. Maging masaya ka para sa kanila Missamy. Wag masyadong bitter dahil alam mong nakakasama talaga yan. Malay mo balang araw may sarili ka na ding baby. Hindi nga lang si Jeff ang ama.

He's crying because of some worthless woman! “S-Sana namatay na lang ako sa impyernong 'yon Krisha. Kasi mas masakit ang nararamdaman ko ngayon kaysa sa mga peklat na tinamo ko sa tatay mo. I really want to die now.” napahagulgol siya ng iyak. Tumulo na rin ang mga luha ko at mas niyakap pa siya. “Please don't say that Prince. P-Please.”

HAHA. Not allowed to go out without Sylvester. Nilagyan ko pa iyon ng crying emoji kaya naman natawa ako. Tumikhim naman si Kane kaya napatingin ako sa kanya. Hinayaan ko na lang siya at ipinagpatuloy ang pakikipagchat kay Kris. "Gusto mo ba ng music? " Bigla na lamang umimik si Kane. "Bahala ka." Sabi ko lang habang tutok pa rin sa cellphone ko.

Napaiyak na ako sa sobrang frustration. Jaxon. "Please.. don't. No." Taranta kong sinend ang message at tatakbo na ako palabas nang may humawak sa pulsuhan ko. "What happened?" Nasa tinig nito ang pag-aalala. Hindi ako nakasagot dahil nanginginig pa rin ang labi ko sa kaba't takot. "Lhaurize, I'm asking you. Why are you crying? Bakit nanginginig ka?"

Hindi talaga magawa ni Luna ang tingnan ito dahil sobrang laki na ng pinag-bago ng kanyang asawa. “Uhm.. o-okay ka lang ba?" Tanong ni Kyro ng mapansin ang pananahimik niya. “Sorry," na sabi na lang nito. “Sorry, naging emotional lang ako. I just couldn't help it," ani Luna at pinahiran ang luha. “Hey, why are you crying?" Agad siyang nilapitan ni Kyro at lumuhod sa harap nya upang pantayan siya nito.

Teka akala ba nya joke to! "Sya nga pala may ipapakila ako sayo, isang big time na model sa korea." Sabi nito pagkatapos napansin kung tinawag niya ang isang lalaking mula sa upuan, nakasuot ito ng long sleeve na kulay white na naka tack-in sa dark olive nyang pants. Bigla namang nawala ang pananakit ng tiyan ko.

Hindi ako iiyak. (Sobs. Sobs) "Hey.." Narinig kong tawag nya. Hindi ko na talaga napigilan ang luha ko. Tuloy-tuloy na sya sa pagtulo. Tumayo na ako para sa c.r na lang umiyak ng bigla nya akong hilain paharap sa kanya. "Stop crying Alex." No. Hindi ko kayang pigilan. "Y-Yun na lang kasi (sobs) hinihiling ko, a-ayaw mo pa."