Crying Over Spilled Milk Novels & Stories

"Pasensya na sir na over patig lang." "Milli I think the right term is overwhelmed?" "Magka tunong naman sir wag nyo na ako ipahiya." Nag punas siya ng kaniyang luha dahil sa naiiyak siya sa kabutihan nito. "Wala akong ginagawa bakit ka—" "Kasi sir parang kanta lang, touch by touch. Touch na touch ho ako." Paliwanag niya. Nagulat na lamang siya ng tuyuin ni Lucifer ang kaniyang luha. "Stop crying. Ipag patuloy mo lang pagiging positibo mong tao Milli it helps me a lot, specially to my daughter."

But here I am defying my own rules. "Just be yourself. Cry until you cannot shed any single tear anymore." "B-but crying is a form of weakness, Ganther..." His voice cracked while saying that. "You were wrong, Oynx. Crying isn't a weakness. Crying is another form of rest. We shed tears because we can't handle our emotions anymore. And letting yourself cry is a process of letting what in your chest go." Hindi s'ya sumagot. Tumingala ako sa langit.

Yumakap agad ako pabalik at hindi ko na naman mapigilan ang hindi umiyak. "Hindi na tayo sad, Nanay. Kauwi na si Daddy," yakap ni baby Molly sa akin. "Makakarga na niya, Nanay, si baby Melly natin," sabi rin ni baby Hollis. "Saya-saya namin, kauwi ka na Daddy. Na-miss ka po namin sobra po," sambit ni baby Hollis. "I'm here now. Please stop crying, Mahal," masuyong sambit ni Harisson.

Parang sinusuri siya na par ang bagay. Gusto na niyang umalis agad matapos ilapag ang kape. Ngunit bigla siyang hinawakan sa kamay. “I want more milk, lots and lots of milk.” At sa paligid ay sumabog ang tawanan.

tanong ko sa kanila. Hindi ko namalayan na tumulo na pala ang luha ko, habang tinitingnan kung may galos ba ang anak ko. "Anak ko, Cierra, kumalma ka muna.. walang sugat si Tilly. Kumalma kana." utos at sagot ni Mama. Pasagot na ako ng maramdaman ko ang maliliit na kamay ng anak ko. "Mommy, don't cry na po, Tilly will be okay.." malambing na wika ng anak ko.

Sobrang bigat kasi kapag masyadong puno at malaki! Bumuntong hininga na lang ako nang umiyak si River kasi ilagay ko iyong supsupan ng feeding bottle sa bibig niya. Matinis pa ang iyak niya kaya sumuko na agad ako at ibinalik kay Vladimir iyong bote. Ang sakit talaga! Parang nakaka-guilty kapag umiiyak siya kasi ayaw ko na siyang i-breastfeed.

“Then stop giving me reasons to say sappy stuff. Ayokong umiiyak ka lalo kung ang dahilan ay ako, Vesper. That's the last thing I’d like you to do for me or because of me, baby.” Ngumuso si Vesper. “Pero kasi naiiyak ako, eh." " Then cry, baby. I won’t judge. I cried in my mom’s bathroom for 2 days in 2015. Basta mangako a sa akin na pagkatapos mong umiyak, hindi ka na iiyak ulit just because of some people, okay?”

HAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA! ••• "ARGH! STOP IT! I HATE CERELAC! I DON'T LIKE IT!" The baby growled in anger and snorted. Mother gasped. "What do you want then, son? Sweetheart, should we try other flavors? Maybe banana flavor isn't delicious at all." Mother whispered. And we're just---shivering not in cold or what but because of the laughters we're keeping to ourselves. This is what happens every morning. Truly entertaining.

Mahirap pero kakayanin at titiisin ko mapabuti lang sila. END OF MARCOS POV "Marcos!!!" Sigaw ko rito na ikinataranta niya at dahil na rin sa pag-iyak ko. "What Baby? May masakit ba? Why are you crying?" Na-uutal na tanong nito. "Bakit fresh milk? I told you 'yong galing mismo sa Cow." Umiiyak ko pa ring sabi. "I will find, okay! Just stop crying Baby!" "I will wait just one hour only kapag wala ka pa huwag ka ng magpakita pa sa akin!" Singhal ko rito at tumalikod upang hindi ko makita ang kaniyang pagmumukha.

“Malakas.” Nag-init ang mukha ko sa hiya. “Sorry, baby. Hindi ko sinasadya.” “Okay lang po,” sagot niya agad, tapos hinawakan niya ang pisngi ko gamit ang maliliit niyang daliri. “You can cry, Mama.” Kinagat ko ang labi ko. Hindi ako dapat umiiyak ulit. Hindi na ngayong hawak niya ako. “Sabi ni Tito Harold,” patuloy niya, “crying is like rain para tumubo ulit ang plants.”