Crying Over Spilled Milk の小説・ストーリー

Wala man lang kadala dala sa sobrang karupukan. But I won't cry this time. There's no point in crying over a spilled milk. Hindi ko na maibabalik kung anong kinuha niya. Ito na ang napapala ko sa pagiging marupok ko. Pero okay lang, babangon at lalaban pa rin ako. Wala pa ring makakatumba sa isang Sky! Ako kaya si Langit.

Nabahag ang puso ko I saw him crying. "Teacher pretty! thank God you're here.." Biglang tumahik si Milky sa pag iyak. She wiped her tears at patakbong tumungo sa gawi ko. "Teacher pretty?" Nabaling ulit ang paningin ko kay Kepper, sa wakas nagsalita siya. He also wiped his tears at sumunod naman siya sa kapatid niya. Sabay din nila akong niyakap sa hita. Nagkatingin naman kami ni Calvien hindi ata makapaniwala sa mga kinikilos ng mga bata.

Humarap pa ako sa kaniya habang kunot ang noo ko. Kunot din ang noo niya habang nakatingin ng deretso sa mga mata ko. "I want milk! Nanny!" malakas na sabi niya pa habang tinuturo ang dibdib ko. At naging dahilan nang mga pag-singhap at pag-hinto ng ibang tao sa paglalakad. Lupa... lamunin mo ako.

He's just faking it, crocodile tears. "Few years ago, my Addy was taken away from me." I bit my lip to stop myself from sobbing. Muli na namang bumalik ang sakit na naramdaman ko nung gabing muntik na akong mamatay. Then my baby River's body bathing on his own blood with his unclosed eyes that is full of unshed tears.

Kids these days. Her eyes narrowed when the milk spill. And she was even barefooted kaya 'yon ang natapakan niya! I ran towards her unbelievingly and scooped her fragile body. The cracking sound of the broken glass lingered on the hallway. We both fell but I protected her with all my might. Itinukong ko ang aking kamay bilang suporta. I groan a little when I felt a slight pang on my palm pero ang atensiyon ko'y sa batang babaeng ngayo'y nakatulala dahil sa nangyari.

Isang butil ng luha ang kumawala at dahan-dahang tumulo pababa. “There’s nothing wrong with crying. It just means you still care enough to see them as family. It shows how kind-hearted you are, and that they’ve let you down but you never have to blame yourself for their mistakes.” Isa-isang pumatak ang mga luha mula sa mga mata ni Mallory. Tumingin siya kay Theodore, malabo man ang kanyang paningin dahil sa pag-iyak, naramdaman niya ang bigat sa kanyang dibdib na unti-unting gumagaan.

Nabilaukan naman si Crystal sa iniinom niyang gatas. “Mommy and daddy? Itʼs confirmed! They are a family!” bulong ni Crystal. “I am sorry, the milk is too sour!” pagsisinungaling niya. “The milk may probably sweetened or unsweetened, but it is impossible for the milk to became sour, Ms. Crystal,” komento ni Khiel kay Crystal kaya napatuon ang atensiyon namin sa kanilang dalawa. “Are you playing with me, Mr. Khiel?”

Gusto rin kaya ako katabi ng anak. "Mommy my milk" tawag ulit sakin ni tress akmang aabutin ko ang milk niya ng unahan na naman ako ni tyler padabog niya itong nilapag sa harap ni tress ang kaninang naiiyak ngayon ay bumuhos na ang luha. Hindi ko alam kung nanadya ba talaga si tyler o sadyang isip bata na talaga siya ayaw niyang tantanan si tress.

Mahabang paliwanag ni Cloud kaya naman tumango tango ako dito. I know and I believe Cloud but sometimes it is hard not to overthink. Ngumiti na siya sa akin kaya naman medyo gumaan na iyong pakiramdam ko. "Stop crying okay? Baka makita ka pa diyan ni mommy at isipin na pinaiyak kita." Pinunasan niya pa ang pisngi ko hanggang sa wala nang matira na luha bago tumalikod at inayos ang sangkap sa lulutuin niya.

Maya-maya pa’y narinig niyang tila nasamid ang dalaga kasunod ng pag-ubo nito. Pag-angat niyang tingin ay natapunan na ng gatas ang dibdib nito. Dali-dali niyang kinuha ang tissue na nakapatong sa mesa at nilapitan ang dalaga. “Are you okay?” nag-aalalang tanong niya rito habang pinupunasan ang gatas sa katawan ng dalaga. “Y-Yes, ninong...” tugon nito. “I just... I just choked on my milk. Sorry...”