D5300 Nikon Price Philippines Novels & Stories

Hindi ba parang overpriced na iyon? "500,000 pesos!" Isang matandang babae ang nag-angat ng numbered paddle nito. Mabilis naman itong sinundan ng isa pang boses. "550,000 pesos!" "Wow! We have 550,000 pesos! Do I hear 600,000 pesos?" "600,000." "600,000! Thank you, sir!" Itinuro ng auctioneer ang isang lalaking nasa middle-aged.

“Magkano ‘to?” Sagot ni Val, “580 libo bawat bote, at kailangan mo rin itong i-preorder.” Halos mapalundag si Claire sa kinauupuan niya nang marinig ang presyo. Ilang sandali lang, paulit-ulit na sinasabi ni Eloise sa kanya na ang 580 libong dolyar ay isang makatwirang presyo para sa isang mahimalang produkto.

Wala silang sinayang na minuto at talagang sinulit Ang Ganda ng tanawin. picture rito, picture doon. Panay Ang kanilang pag-awra sa camera. syempre, kapag nasa Boracay ka, Hindi p'wedeng Hindi ka magpakuha ng litrato sa crystal kayak. unlimited shots for only 250 pesos. masayang Masaya Ang dalawa. nagpa-braid din Sila ng buhok dahil Nakita nilang marami Ang nakagano'n. 150 per piece naman sa gano'n.

"Magkano ang modelong may pinakamataas na detalye?" "Sandali, sir," kinuha ni Lydia ang isang calculator, tinapik ito nang matagal bago sinabing, "Magiging 5.3 milyong dolyar iyon, sir." Tumango si Frank, hinaplos ang kanyang baba. Ipinagpalagay ni Lydia na hindi iyon kayang bayaran ni Frank at idinagdag, "Sir, nag-aalok din kami ng mga pautang… "

tanong ni Keegan. "Bakit, ibebenta mo?" agad na angal-tanong ni Caitlin. Muli silang nagtawanan. "Shempre hindi, curious lang kasi ako. Baka kasi bigla akong habulin sa labas tapos hindi ko pala alam ang presyo," rason naman agad ng isa. "Pabago-bago ang presyo eh. Pumapalo iyan 10k to 13k dollars." "Seryoso? Ay pôtângînâ, milyonaryo pala ako nito," napakamot na sabi ni Darwin sa ulo.

Nakangiting wika sa akin. "Well gusto ko iyan. Bibilhin ko!" Matamis kong ngiti. Napansin ko pa ang tuwa na biglang rumihistro sa mga mata nito pagkatapos akong titigan. Tiningnan ko ang presyo ng bag. Not bad. Five Million and two hundred thousand Pesos lang naman. Kayang kaya bayaran ng card ni Roldan na hawak ko ngayun.

Nabulabog ang katahimikan sa lakas ng boses nito. Malalim ang kanyang paghinga. Matalim ang paraan ng kanyang pagtitig. Subalit hindi iyon sapat para takutin siya. Dahil kung galit ito, mas malala pa ang galit na nararamdaman niya. P*****a pala siya. Paano kung nahagip ako ng sasakyan niya? “Do you know how much this costs?” Humakbang ang lakaki paatras at bahagyang hinawakan ang sasakyan. “This car costs three million United States Dollar! That's exactly nine million Philippine Peso! Tapos ginanito mo lang?”

Pero habang bumababa ang tingin ko, unti-unting nagiging malinaw ang lahat. ₱850,000 – Cartier Boutique ₱1,200,000 – Sotheby’s Jewelry Acquisition ₱2,000,000 – Hermès Private Sale ₱320,000 – Dior Flagship Store Sunod-sunod ang nasa listahan, parang walang katapusan. Napahinto ako sandali at nag-scroll pa ako sa dami. Nanlaki ang mata kong makita na halos linggo-linggo may transaction dito na tila bang may sariling buhay ang card ko na hindi ko alam.

And now, nasa second floor kami, nagtitingin nga ng phone. Napaigtad ako nang bigla siyang pumitik sa harap ng mukha ko. “Malalim na naman ang iniisip mo, focus, Tasia,” aniya. Napakamot naman ako sa batok ko. “‘Yan ba ang sinasabi mong simple at convenience, Kirill?” Tinuro ko ang price tag ng phone. “Fifty-five thousand? Jusko! Ayaw ko! Napakamahal,” reklamo ko sa kaniya.

“Ayan, pakikuha.” “Sige po. Sandali lang po.” Agad na tumalima ang salesperson. Natataranta ito, marahil ay nakilala na si Mateo. Nakita ni Natalie ang presyo ng teleponong tinuro ni Mateo---tumataginting na 57,000 pesos iyon. Halos malaglag ang kanyang panga. Ang halagang iyon ay sapat na para sa ilang buwan niyang gastusin para sa simple niyang pamumuhay.