Novel & Cerita Daily Reminders Quotes

Habang inaayos ko ang aking sarili upang makapaglinis na sa aking katawan ay sya naman tumunog ang aking phone Kaya agad ko itong tiningnan. 'I REMIND SA IYO NA BUKAS NG 10 AM MAY PICTORIAL KA SA IYONG KAIBIGAN.' -Yun ang natanggap kung text messages ni Ella, Kaya agad ko itong nireplyan na 'OKAY THANKS SA REMIND.'

Mainit pa. Halatang bagong bili o sadyang iningatan upang hindi lumamig. Bigla niyang naalala ang mga umagang dati niyang kinabubuhayan. Mga panahong nagmamadali siyang pumasok sa trabaho habang halos wala pang tulog. Sa mga pagkakataong iyon ay magpapadala si Benedict ng mensahe. Don't forget breakfast. Drink more hot water.

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

"Sorry, 'Tol, nawala sa isip ko na kaarawan mo pala ngayon. Mabuti nalang talaga ay nag-set ako ng reminder sa phone ko para sa araw na 'to." "Kalimutan na pala tayo, 'Tol ah. You forgot my birthday celebration." Bakas sa tono ng boses niya ang pagtatampo. Lumapit ako sa kaniya para tumabi ng upo. Umakbay ako sa balikat niya at bahagyang pinisil ang balikat. "Hindi ko nakalimutan. I set my reminder para maging aware ko. You know me. I am a busy person. Being the president of student coucil is not that easy."

Which was understandable because she had only given her number to that guy. But... no reminders? Teka... may daily reminders ang cellphone na ito. Dapat ay may reminder alerts sa screen.... Natigilan siya. May nangealam sa cellphone ko! Salubong pa rin ang kilay na binuksan niya ang cellphone at sinilip ang reminders at lalong nagtaka nang makitang completed na ang lahat ng nakalista roon. Those were the reminders of the number of days she had to live in the shop.

Tumango naman ako ng mabagal at tinignan ang phone na dala-dala ko nang may biglang nag notif. Nag text ang secretary ko na kailangan kong maagang pumunta para sa meeting. I text back to her to cancel all the meetings for today, I need to relax for now. The second notification was about our anniversary, with Cassy. Tuwing anibersaryo namin ay lagi akong naglalagay ng reminder sa calendar ko para hindi ko ito makalimutan lalo na at marami akong ginagawa.

Unti-unting pumikit ang mga mata ko hanggang sa tuluyan na akong lamunin ng antok, kasama ang mabigat na sakit na pilit kong kinikimkim sa loob ng puso ko. Nagising ako dahil sa tunog ng alarm clock ko, halos pasado alas otso na. Tinanggal ko ang eyemask na suot upang patayin ang alarm clock ko at pagkabukas ko ng cellphone ko, ang sumalubong sa akin ay ang reminder. Reminder Today: Doctor's Appointment Mabuti na lang talaga at naisipan kong ilista iyon sa reminder ko dahil kung hindi, baka tuluyan ko nang nakalimutan ang appointment ko sa doctor.

⚠️Read responsibly⚠️ I woke up early, despite it being a Saturday. I guess I'm just used to it; that's why they call me an early bird. Everyone can afford to be late for school, but not me. Inabot ko na ang phone ko at binuksan ang mga message. Dalawa mula kay Gab na group message naman at quotes pa na mukhang pinapatamaan na naman si Jinro. Anong taon na ngayon pero parang aso't-pusa pa rin ang dalawang ito.

"Hindi ko pa maaalala kung hindi dahil sa notification ng calendar ko." "Buong araw nga akong hindi gumamit ng phone ngayon. Hindi ko rin alam kung bakit bigla ko na lang binuksan ang phone ko. Pagkabukas ko naman, saktong bumungad ang reminder sa'kin. Birthday daw ni Hailey." Pagkukwento nito habang naglalakad patungo kay Amaris. "Galing kayong dalawa sa mall? Wala ka bang photoshoot ngayon?"

Walang tumatawang kapatid, walang amoy ng sinangag, at walang Larkin na nagbubukas ng p***o para sabihing, “Gising na, late ka na naman.” Tahimik. Ang tanging tunog ay ang mahinang hum ng aircon at ang tibok ng puso ko na parang sumisigaw ng, “Well, eto na nga.” Binuksan ko ang phone ko. May notifications. Si Larkin, siyempre. Good morning. Don’t forget to eat. At isa pa, sinundan ng isang emoji na halatang pilit pinipigilan ang tawa: And don’t scare your new coworkers.