Self Reminders Quotes Novels & Stories

Tumango naman ako ng mabagal at tinignan ang phone na dala-dala ko nang may biglang nag notif. Nag text ang secretary ko na kailangan kong maagang pumunta para sa meeting. I text back to her to cancel all the meetings for today, I need to relax for now. The second notification was about our anniversary, with Cassy. Tuwing anibersaryo namin ay lagi akong naglalagay ng reminder sa calendar ko para hindi ko ito makalimutan lalo na at marami akong ginagawa.

No one My phone beeped again for a reminder. Makakalimutin ako kaya laging naka reminder lahat ng schedule ko. Meetings, class and etc. "Kanina pa tumutunog yang reminder mo, bakit 'di mo pinapansin?" Zia asked when my phone beeped for the nth time. "Oo nga. Ano bang meron?" Kianna asked and took my phone. Napairap na lang ako at binitawan ang ballpen na hawak at pumalungbaba.

Pero sabi ko kahit para nalang sa sarili niya. Babalik pa kaya siya? O dun na siya sa America magsstay for good? Damn it! Why would I think about him? When I already have someone else? Paglingon ko sa may pader nandoon nanaman yung quotes na "Life is like a camera. Focus on what's important and you'll capture it perfectly." Napanguso nalang ako sa nabasa. Siniko ako ni Khyla dahilan para mapalingon ako sakanya.

May bago akong dinikit na sticky note. “Coffee is temporary. Inner peace is forever.” – R.E.S.K. “Sticky notes, Raven? Talaga ba?” “Yup. Daily dose ng motivation. Wait, may isa pa sa freezer!” Lumapit ako at binuksan ang freezer. Tinuro ko ang isa pang note sa pintuan. "Kung malamig ang puso niya, painitin mo ng ginger tea." “Creative, ‘no?” “Raven, aalisin mo ‘to lahat ngayon din.”

Nagbukas siya ng journal at nagsimulang magsulat: “I’ve survived chaos, betrayal, and pressure… but I am still standing. I am still focused. I am still me.” Bawat salita ay parang maliit na reminder sa sarili na kahit gaano ka-busy, kahit gaano kahirap, may karapatan siyang huminga, magpahinga, at i-prioritize ang sariling kalusugan at katahimikan. Physical and Mental Reset

Nahulog pa ang isang maliit na papel kaya yumuko pa ako para lang makuha iyon. Kunot ang noo ko habang nakatingin sa nakasulat doon. Napakakalat ng pagkakasulat at kung hindi pa iintindihin ay hindi ko mababasa nang maayos. "Keep your eyes on them," pagbasa ko sa quotes. "Keep your eyes on gem," pagtatama ko pa.

Tapos nilabas ko ang phone ko para basahin ulit ‘yung reminders ko. **REMINDERS NI MHIYA — 6AM. 12PM. 6PM. 12MN.** ✅ IWASAN. ✅ BOUNDARIES. ✅ GOAL. ✅ NO MAMA-YAYA. **5:30 AM** Lorenzo POV.. I WAKE UP EARLY, Siguro kasi **maaga rin akong nakatulog kagabi.**Pagod. Sobrang pagod. Hindi ko na nga namalayan na **hindi na pala ako nakapagpalit ng damit.**

“Because I want to make sure that even if I’m gone, you’ll still hear me. You’ll still feel me close. I don’t want my voice, my promises, to disappear with time. And maybe… just maybe… this will be the way I find my way back to you.” Napailing ako at sinabi ko sa aking sarili: “Reia come on, nakalimutan na niya siguro ang hidden message na ito kasi kung talagang nasa isip niya na balikan ka niya edi sana matagal na niyang ginawa. Paalala ko lang sayo na baka nakalimutan mong iniwan ka na lang niya bigla sa ere. Kaya siguro ito nabasag hindi para makita mo ang mensahe na iyon para umasa, ito ay para tuluyan mo na siyang kalimutan”

The quoted quote of William James, a great psychologist and philosopher adds to it It says "Sow an action and you reap a habit: sow a habit and you reap a character; sow a character and you reap a destiny." I think, I don't have a tendency to procrastinate. In fact, I called myself "Mr. Hot" on 2001 because whatever comes to my mind I would act it immediately. It would be called curiosity or venturesome. But, I reckon it's appropriate to be termed as 'time-wise'. I always spend time productively: writing, reading, artworking, planning and most of all--- daydreaming! It's true! As a matter of fact, I'm impatient-- impatient to attend, impatient to everything useless, impatient to wait till No

Kaya imbes na gumaan ang loob ko, mas lalo akong kinabahan. “Nakalimutan ko lang,” dagdag niya pa, sabay iwas ng tingin. “Nasanay na ako na palaging kumakatok. Don’t overthink.” Hah! Mas lalo akong nag-overthink nang sinabi niya ‘yon.