Dark Fall Chapter 10 Novels & Stories

"I remember those kind of eyes. Nakita ko 'yan noong highschool ako. Parehong gabi na nawala ang lola ko. The organization saved me. It leads me to become a huntress to hunt every one of you." Nakipagtagisan siya ng titigan sa mga mata ni Luke. Galit siya sa mga ito. "You're planning to kill us? You can't, Miss Arevalo. Because I'm the real predator here." Mas lalong lumawak ang ngisi niya sa labi. "You think so?" paninigurado niya. "Because every time I do this..." Humakbang siya upang tuluyang makalapit dito. "...your body becomes stiff."

ani ni Lucifer bago pinatay ang tawag ni Heneral at minsan pang nilingon ang pintuan ng kuwarto niya, bago tuluyan ng umalis. A/N: Next is Chapter 102 of Wife for 365 Days, maduguang laban na. Salamat.

Humarap ako sa hagdan papuntang 4th floor pero saktong pag-harap ko dito ay bumungad sa mismong harapan ko ang isang lalaki na nakatutok sa noo ko ang hawak na baril “Good bye,” Ngising sambit nito Shit! *BANG* *BANG* END OF CHAPTER:67

He painted my head with his darkness again that made me feel inferior once again. "A-Are you okay? Fuck! Let me check your body! Damn it! Where's Hera?!" Dark's loud roars were like thunders clapping in the sky but I don't know why, his voice was getting weaker and weaker in my ears. He was saying something to me but I couldn't hear him anymore because the fear already devoured my wholeness. Just like his voice to my ears, I was getting weaker as well.

It was just beginning. Cana slept. Peaceful. Unaware. He watched her. Oath silent. *Mine to protect.* ### Chapter 21: Blood and Vows **The Awakening** Night choked the penthouse in suffocating black, shattered only by the savage buzz of Carlo's phone—a predator's summons. Screen flared like a gunshot in the void, etching his razor-sharp features in cold blue. He uncoiled from the sheets like a viper striking, body a weapon honed lethal, leaving Cana's warmth without mercy. She twitched in sleep, fingers clawing empty air—haunted by old ghosts—but oblivion held her. *Better she doesn't witness the monster unleashed.*

Hindi ko makita kung ano ang nasa loob dahil black tilted ang kotse niya pero nasisiguro kong nasa loob siya dahil nakabukas pa rin ang ilaw nito sa labas. Pinihit ko ang pintuan niya at nabuhayan ako ng loob nang mapagtantong hindi ito naka-lock. Nakasubsob sa manibela, natutulog at amoy alak na Thornton ang bumungad sa 'kin. Triny kong gisingin siya pero hindi ako nagtagumpay. Maingat na inilabas ko siya sa kotse at maingat na iginiya papasok sa loob ng bahay. Wala na akong gising na naabutan doon at napakatahimik na rin ng bahay.

Sobrang lakas ng kabog ng d****b ko na animo’y lalabas ito mula sa ribs ko. Handa na akong gumiling nang tumugtog ang ‘Careless Whisper by George Michael’. Ngunit napa-upo ako kasabay ng pagtakip ko ng tenga nang makarinig ako ng malalakas na putukan ng baril. Nagpalinga-linga ako habang gulantang na gulantang sa nangyayari. Mga hiyawan ng tao ang naririnig ko at halos nagkakagulo na ang lahat. Walang pag-aalinlangan na tumakbo na rin ako papasok sa loob at umakyat sa second floor. Tinungo ko ang kwarto namin ng anak ko at halos takasan ako ng bait nang wala si Maggy sa higaan.

Dahil sa may isang rumaragasang sasakyan ang malakas na pumito sa aking pagtawid. I cover my eyes, nahulog din ang dala kong black envelope, and I can't stop to scream. Sobrang takot ko sa mga oras na iyon. "Be sure to check out the way bago ka tuloyang tumawid!" My heart still pounding fast. Iminulat ko ang mga mata ko. "I'm still alive. Oh, God. Thank you." I whispered. Akala ko ay katapusan ko na sa mundo.

Napatingin ako kay Arella na nasa kawalan ang tuon. Itutuloy... what’s your feedback about chapter 94?

Chyrll. °°°Enidet ko po ang chapter 89. Mababasa niyo po don sa huli, kung bakit nagising si Chyrll sa isang madilim na silid. Salamat.°°° Nagising ako sa isang lugar na madilim. Nilibot ko ang aking paningin sa paligid, wala akong maaninag na kahit anong liwanag, kahit na maliit o anino manlang. Ipinikit kong muli ang aking mga mata at nanalangin na sana ay panaginip lang ang lahat ng ito, at sana sa pagmulat muli ng aking mga mata ay mukha na ng mga anak ko ang makita ko.