When The Night Falls By Nureyluna の小説・ストーリー

sabi ko at naupo sa buhanginan malapit sa putting payong, hindi ganon karami ang tao dahil anong oras pa lang, kakaunti pa lang ang tao, madalas ay mga naglalakad lang din ang kumukuha ng letratro. What the fuck just happen last night? Am I drugged?

"Plesase no… you can't do this to me. Wake up, Yuki!" "Wake up..."

Nakita ni Cara ang makapal na perang laman noon. Dahan-dahang umawang ang bibig niya nang may mapagtanto. Hindi kaya callboy itong lalaking naka one-night stand niya? At kung aalis nga naman siya ng hindi pa nagbabayad ay unfair ito sa lalaki dahil wala itong pera na makukuha. Mabilis siyang dumukot sa bag. Hinugot ang natitirang 2,000 pesos at ibinato iyon sa kama.

Sir Dylan leaned closer and stopped for a moment, his voice low enough for only me to hear. "Good work, Belle," he murmured, the warmth of his breath teasing my ear. "I’m impressed." I bit my lower lip and calmed my heart pounding. "Thank you," I whispered, trying to not look back at him. “I’ll wait for you at the basement one. We need to celebrate, right?”

- Talliah Jae's POV. Nagising ako ng walang katabi, pag tingin ko sa orasan ay mag 10pm na. Ibinalot ko ang sarili sa comforter at tumayo upang hanapin si Ice ngunit nalibot ko na ang buong kuwarto ay wala sya, napalingon ako sa counter ng maliit na kitchen, May pasta and juice na nakatakip at may nakadikit na notes. Ilang oras na kaya siyang nagpapahangin sa labas?

Natulog na si Elsa sa kabilang panig ng silid habang ako naman ay nakahiga sa tabi ni Luna, pilit na ipinikit ang aking mga mata kahit na alam kong walang kapayapaan ang utak ko. Past midnight, naramdaman ko ang bahagyang paggalaw ng kama. Akala ko ay nag-a-adjust lang si Luna ng kaniyang pwesto, ngunit narinig ko ang isang mahinang tunog mula sa kaniyang direksyon. One night Aella hears her crying softly.

Hella Alexandrea Jung. That one hella night,became her forever.

Alam niyang ano man oras ay bubuhos na ang ulan. Mula sa harap ng computer ay tumayo siya at tumanaw sa labas. Ngayon na tuluyan na siyang pinatahimik ng bangungot na nagtulak sa kanya para magtrabaho sa gabi. Mas gumaan na ang kalooban niya sa ulan. Ngayon lang niya naisip na kapag umuulan, naitatago niya sa likod ng malakas na tunog nito ang tunog ng kanyang pag-iyak. Magagawa niyang maitago sa ilalim ng ulan ang kanyang mga luha. Now, midnight rain gives her comfort instead.

ang init na hindi mailarawan, ang hangaring hindi mabigkas at ang tensiyong muli nilang isinantabi… pero hindi na kayang itanggi. Sa dilim ay makikita na bumuntong-hininga si Nero na mabigat at puno ng pagpigil. "Someday," bulong niya na halos hindi marinig pero ramdam sa bawat salitang binitiwan. “Someday, I won’t stop. But that day… you’ll be mine completely.” Kinabukasan… Nagising si Cinderella sa init ng araw na tumatama sa balat niya mula sa floor-to-ceiling windows. The city was alive again but the penthouse remained hushed like a secret place untouched by time.

Nahati ang kalangitan at dalawa sa kanila ang bumaba mismo sa aking harap na nakalutang ang mga paa sa dagat. Isang pabilog na liwanag na nagmumula sa aking punyal ang kumalat sa buong paligid. Naging dahilan ito ng paghinto ng panahon kasabay ng paglabas ng mga puting kalapati mula sa kalangitan. Dinilat ko ang aking mga mata at nasaksihan ko ang magandang panahon na bumungat sa akin. Maganda ang sikat ng araw at mahinahon ang alon ng tubig. Nilingon ko ang buong paligid at ang lahat ay bumalik na sa dati, kahit nakahinto pa rin ang oras. Nilingon ko ang aking likuran at nakikita kong unti-unting nagiging abo si Fallen. Natalo ko ba siya?