Dark Place Movie の小説・ストーリー

How could I resist it? “May magandang patutunguhan din pala ang pagtira ko dito,” sambit ko sa aking sarili. Nagbabasa ako ngayon ng dark romance novel. Wala naman kasi akong masiyadong gagawin. Wala rin kaming pasok dahil sa susunod na buwan pa yata.

Agad na bumalik si Georgia sa kanyang silid at hiniling sa kanyang katulong na imbestigahan ang mga detalye ng pamamaril kay Arya sa labas ng lungsod. "Kung malalaman ni lolo kung ano ang ginagawa ko, tiyak na mas masahol pa ako kay Arya!" Hindi nangahas ang katulong na mag-antala at agad na pumasok sa trabaho. Dahil ang lokasyon ng paggawa ng pelikula ng "Dark Night Fanatic" ay nasa bundok, hindi maganda ang kondisyon ng pamumuhay. May ilang gabi pa nga kung saan diretso silang tutuloy sa bahay na pawid at mga tolda.

Dark was about to respond when the footage on the screen abruptly shifted to another scene. They all stood up the moment they saw a woman wearing a summer outfit and sunglasses, accompanied by two kids, standing in front of Room 143. The hyperactive little boy wore a bonnet, while the other sat on the floor. The woman rummaged through her sling bag and pulled out a phone. "Full volume, Virgo. Full f*cking volume," Dark ordered, his voice trembling with anticipation.

Haysst, walng dapat na ikabahala lalo na at malapit na din naman pala siya. Kaya lang, mas lalo siyang nagtaka dahil imbes na sa isang hotel or kung ano pa man ang punta nila, pumasok ang sasakyan sa isang makipot ng kalsada. Sobrang dilim na din ng buong paligid kaya hindi niya tuloy mapigilan ang mapayakap sa kanyang sarili. Parang gusto niya tuloy pagdudahan ngayun si Dark. Lalo na at hindi niyama-contact si Zakari.

It's inside the black envelope Sir Lance gave me. Matyaga ko syang inabangan at kahit hanggang sa pag tulog nya ay gagawin ko. Dahil alam ko ang kapalit nito pag pumalpak ako. Pagsapit ng alas dyes ng gabi. Tahimik na ang buong village, may mangilan ngilan na bukas pa rin ang ilaw ngunit ito ay malayo kung saan ang bahay ng senador. Saktong 12:00 AM, Maingat akong umakyat sa bakod kung saan nakapwesto ang cctv at sa likod nito ako dumaan kasabay ng pagkasira ko rito.

tipid niyang sagot. Sa dami ba naman ng pinagdaanan niya, ang mga oras na palaging nasa madilim na parte siya ng basement noon, hindi na siya natatakot pa sa mga multo dahil hindi naman sila ang dapat na katakutan kundi ang mga taong nakapaligid sayo na walang ibang iniisip kundi puro kasamaan. Huminga ito ng malalim bago tumango. "Mabuti naman. Nakakahiya sa mga tao kung matatakot ka. We won't enjoy the movie."

Tumayo ako at kinausap ang isang staff kaya wala na silang magawa kung hindi tumayo na rin at sumama sa akin sa stage. Walang drum sa bar kaya si Drake na lang ang isang nag gitara at si Zy, kakanta lang. "Any request?" Zy asked the crowd-- Oh, he asked Faye. I laughed because he's cheesy. Stupid. "Demons, Imagine Dragons." Tumango kami ni Drake kay Zy. We started the instrumental then he sang. "When the days are cold and the cards all fold And the saints we see are all made of gold When your dreams all fail and the ones we hail

bulong ko kasabay ng pagkawala ng atakeng inihanda ko. The major part of Oakland shook and was covered with purple light as a loud explosion sang into the sky together with the pain-filled roar of the dragon. It lasted for a minute before the light became smaller and smaller and the shaking of the ground vanished. And as the place went back to normal, a huge crater was formed into where the dragon was located. And at the center of the crater, lays a naked girl with visible black veins all over her body. Mabilis kong pinuntahan ang walang malay na si Sasha at dinaluhan siya. I rested her head on my legs and tapped her face. "Hey, speak up."

Bago pa man malalim na nakatulog ay naramdaman ko na lang na biglang bumaba ang upuan at ramdam kong bahagya na akong nakahiga. Nagising na lang ako sa mga tapik sa 'kin. Pagmulat ko, mukha ni Thorn ang bumungad sa 'kin. Bago pa man ako napabangon ay pinatakan niya kaagad ako ng halik sa pisngi at tinulungan sa pag-upo nang maayos. Pagtingin ko sa labas, kitang-kita ko ang isang moderno't malaking bahay na punong-puno ng halaman sa paligid. Nasiguro kong bahay iyon ng mga Elezar nang lumabas mula roon ang mga magulang niya na sa video call ko pa lang nakikita.

D*mn. Akmang tatayo na sana ako para bumalik sa kwarto nang biglang bumukas ang pinto ng opisina ko. I immediately turned the computer off as I looker at Parker and Flen coldly. Napamura ako sa isip ko dahil sa gigil pero hindi ko pinahalata. "Where's that woman?" malamig na tanong ko sa nakayukong si Flen at Parker. They are inseparable. "Kinulong na po namin siya sa kulungan sa underground, Mr. Tushkin," magalang na sagot ni Parker. I looked at Flen when I heard Parker's answer.