Debut Program Script Mga Nobela at Kwento

Bali-baliktarin man ang mundo, ikinasal kaming dalawa na wala sa plano, at galit sa isa't isa. Bumukas ang pinto at may pumasok na babae. Hindi ko maiwasang mapatingin sa hinaharap niya. Malapit na itong lumabas. "Magsisimula na po ang program, Sir Raheel," anunsiyo niya. Naglakad siya papalapit kay Raheel. Sinulyapan niya muna ako bago ibinigay kay Raheel ang isang papel.

Kahit pa minsan ay hindi ko maiwasang masabon ito kapag minsan ay stress na din ako sa aking office. Tiningnan ko na lamang ito ang kausap na nagsalute pa bago umalis. Gumanti na din ako ng salute dito without saying anything. Naiwan akong malalim ang iniisip. ______ Jarred It was eight in the evening nang magsimula ang program. Isang Doxology lang na sinundan ng National Anthem. Pagkatapos ay isang opening remarks na nagmumula sa St. Luke University Dean.

"Hija you look beautiful!" Napangiwi siya embes na ngiti na ikinatawa nang dalawang matanda. "I have a surprise for you hija later ok?" Alanganing napatango siya. " Mr. Voclain..! "At may mga lumapit na dito kaya naman sinamantala niya ang pagkakataon para makatakas. The program began nang mag aalas sais na they are all gathered sa beach side sa may stage habang nagsasalita si Mr. Declan iniisip niya kung sana nandito si Ashton.

Habang nag-uumpisa ang programa, nanatiling nakabukas ang mga mata ni Abigail sa mga bata. “Magandang araw sa lahat! Ikinalulugod naming ipresenta ang mga natutunan ng aming outreach program!” masayang anunsyo ni Abigail, sinamahan ng mga palakpakan. “Magsisimula tayo sa mga performances ng aming mga kabataan!”

Nakuha naman nito ang interes niya, natigil ang pagsubo niya at tumingin dito. "Ano daw?" tanong niya. Tumawa ito. "Gustong gusto mo talagang maging parte ng bagong tv program ha," komento nito, tumango siya. "Ang sabi kasi kailangan magaling ang mga mapipiling host reporters, magmula sa paggawa ng scripts, sa reporting, sa documentary at sa topic na irereport sa bagong programa. Ang sabi pa dapat matatapang na reporter daw ang kailangan dahil yung bagong programa daw ay tatalakay sa issue ng bayan, parang magiging reality news program iyon, The Imbestigative Team, iyon ang pangalan ng programa," kuwento nito.

Ito ay katulad ng isang kompetisyon sa kasanayan, ngunit sa ibang mga kompetisyon, alam na nang maaga ang mga kategorya ng proyekto, samantalang hindi alam ng program team ang mga ito. Ang palabas na ito, si Luna at ang kanyang mga kaibigan ang unang episode. Nagbigay sila ng sapat na publicity bago magsimula ang palabas. Pagbukas ng live broadcast room, One hundred thousand tao ang agad na pumasok. Hindi inaasahan ni Luna na nandoon si Joshua. Nagkatitigan sila at tila nag-spark ng kidlat sa pagitan nila.

Mabuti na lang ay dumating si Tito Zeus nang marinig ang komosyon nila. "How's the preparation?" Nakasuot na ito ng pantulog habang mayroong hawak na gatas na para kay Tita Elvira. "It's okay dad," mabilis na sagot ni Zid. "Daddy, nakikialam po kasi si kuya sa program ng debut ko," sumbong ni Harrieth bago makaalis ang daddy nila. Tiningnan ni Tito Zeus si Zid. "Let her decide whatever she wants for her debut. Isang beses lang iyon sa isang taon."

Kung hindi, baka pati sina Mommy at Daddy ay marinig ang kalokohan ng bunso nilang anak. Hindi nagtagal ay nagsalita na ang host upang simulan ang susunod na bahagi ng programa. Automatic kaming natahimik. Pareho naming ibinalik ang atensyon kay Riz. Isa-isang naganap ang eighteen roses, eighteen candles, at iba pang tradisyunal na bahagi ng debut. Bawat taong umaakyat sa entablado ay may ibinabahaging kuwento tungkol kay Riz. Mga masasayang alaala noong bata pa siya, mga nakakatuwang kalokohan, at maging ang mga pangarap nila para sa kanya.

Nakita ko ang sarili ko noon, bago pa man ang lahat ng gulo, bago pa ako naging si Seraphina. "Magandang umaga sa inyong lahat," panimula ko habang lumapit sa harap. "Ang programang ito ay hindi lang tungkol sa livelihood. Hindi lang ito tungkol sa seminars o skills. Ito ay tungkol sa pagbawi ng dangal ninyo." Tahimik ang buong silid, pero ramdam ko ang bawat tibok ng puso nila. Isa-isang nakatingin sila sa akin, para bang ako ang huling pag-asa.