Deepak Chopra Quantum Healing

‘ความสุขที่เคยมีและการใช้ชีวิตอย่างที่เคยเป็นของนักศึกษาสาวได้หมดไป เพราะความเป็นห่วงเพื่อนรักทำให้เธอรั้นไม่ฟังคำห้ามเตือนของเพื่อนรักอีกคน จนได้มาพบเจอกับเหตุการณ์ไม่คาดฝัน เมื่อเขาและพวกเพื่อนพากันออกมาปล้นครั้งใหญ่ แต่ความโชคร้ายดันมาเยือนเธอ ได้นำพาเขาให้วิ่งตรงมาหา’ Spoil~ "มะ..หมายความว่าไง แต่ฉันมาส่งนายถึงที่แล้วนะ" เธอเบิกตาโพลงกว้างพอจะเข้าใจในคำพูดของเขาว่าหมายถึงอะไร แต่พยายามต่อรองเพื่อหวังให้เขาปล่อย รู้ทั้งรู้ว่ายากแทบจะไม่มีโอกาสนั้นก็ดีกว่ายอมอะไรง่ายๆ "ส่งแล้วยังไง?" "นายก็ต้องปล่อยฉันกลับสิ" "เหอะ! ปล่อยกลับให้มึงเอาตำตรวจมาลากคอกูอ่ะเหรอ" เขาเค้นเสียงเหอะอย่างเย้ยหยันมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าเหยียด "อย่าพูดอะไรสิ้นคิดเพราะมึงจะดูโง่ จะลงมาเองหรือจะให้กูลากลงมา" "ไม่! นายปล่อยฉันไปนะ ฉันสัญญาจะไม่แจ้งตำรวจไม่ยุ่งเรื่องของ...อึก!"

Melati selaku istri yang selalu Ravael tolak, ternyata wanita yang diam-diam Ravael cintai sejak lama. Namun, Ravael baru mengetahuinya setelah dirinya menjatuhkan talak untuk ke tiga kalinya, sementara Melati langsung membuka cadarnya. Ravael pikir, hanya itu kesalahan fatalnya. Namun ternyata, Dimas sahabatnya sendiri, begitu mencintai Melati. Dimas memperlakukan Melati layaknya seorang ratu, dan bahkan akan menikahi Melati dalam waktu dekat! Salahkah jika kini, Ravael melakukan segala cara, agar mendapatkan maaf dari Melati, hingga mereka bisa kembali menjadi suami istri?

นางคือภรรยาที่เขาไม่ต้องการ ถูกแม่สามีรังเกียจ ถูกสตรีอื่นแย่งชิงสามี และถูกผลักไสออกจากจวนถูกราวกับของไร้ค่า...สามปีให้หลังนางกลับมาอีกครั้งพร้อมความแค้นที่จะสะสางและทวงคืนอย่างสาสม!

นอ.ไปงานแต่งงานเพื่อนสนิท จะเข้าไปอวยพรแต่ห้องนั้นกลับสลับกัน มีพอ.ที่ถูกวางยาปลุกกำนันอยู่ข้างใน พอรู้อีกทีก็สายเกินแก้ จะหนีก็ไม่ทัน จำต้องแต่งงานกลับพอ.อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง เพียงเพราะความผิดพลาดในค่ำคืนหนึ่ง นางจึงถูกตราหน้าว่าเป็นฮูหยินที่ไม่ต้องการของเขา...ถูกเหยียดหยามและถูกมองอย่างไร้ค่า ทว่าหัวใจของนางกลับโง่เขลาไม่อาจหนีพ้นจากบุรุษผู้นี้ไปได้

My wife is a pilot. We had our wedding three years ago, but she's stood me up 18 times since then when we agreed to register our marriage. The first time she stood me up was when her apprentice took his first flight. I waited outside city hall the whole day for her. The second time she stood me up was when she turned around after receiving a call from her apprentice. She left me by the roadside. Later, whenever we set a date to register our marriage, her apprentice would run into all sorts of trouble. Finally, I decided to leave her. But after I board a flight to Avalonia, she chases me all the way there like she's lost her mind.

Di tahun kelima pernikahan tanpa hubungan suami istri, sebuah pesan teks tentang suamiku yang meninggalkan duniawi dan saudara perempuan angkatnya yang sedang menginap di hotel muncul. Detik berikutnya, foto pribadiku yang mengenakan pakaian seksi untuk menggoda suamiku, tetapi ditolak dengan dingin, terkirim ke grup obrolan kerja. Grup obrolan kerja itu penuh dengan sarkasme, [Awalnya, berusaha mati-matian memaksa menikah dengan Pak Jason, Pak Jason menjadi biksu untuk melindungi kepolosannya, sehingga dia harus berpisah dari kekasihnya.] [Pak Jason menahannya selama lima tahun, wajar baginya untuk kehilangan kendali atas emosinya dan kembali bersama kekasihnya.] Ayah yang sakit parah meninggal karena syok, tetapi suamiku bahkan tidak menghadiri pemakaman. Malam itu, aku berlutut di depan Ibu Jason dan mengajukan perceraian. “Awalnya, kamu bilang aku adalah jodoh Jason, pernikahan kami akan memberinya masa depan yang cerah, jadi kamu rela membayar biaya pengobatan yang sangat mahal dan menyetujui perjanjian lima tahun denganku.” “Sekarang waktunya telah tiba dan kamu harus melepaskanku.”

“Camille, I’ll love you forever!” Jameson let out a low, agonized growl. Just as he was about to climax, his phone suddenly began to buzz. He ignored it, of course. Now was hardly the time. However, his phone lit up again. The moment he saw the text on the screen, his body froze. Camille heard him answer the call. “Hello?” In the deep silence of the night, the voice on the phone cut through the stillness, clear and unmistakable. “Jameson, did you know that Sylvia—” Jameson switched languages and cut in with a sharp command, “Keep it down. It's not a good time.” The other person switched languages too, though he was still loud. “The hospital results came in. Sylvia is in the final stages of cancer. She only has a month left! Her last wish is to become your wife. Can you grant her that before she passes?” Jameson’s expression changed immediately. “What?! Wait for me!” He ended the call and turned to Camille. “Camille, something urgent came up. I need to step out for a bit. Be good and stay home. I’ll be back after you’ve had some sleep.” Before she could respond, he rose to wash up, changed his clothes, and left without looking back. Moments later, her phone buzzed. Sylvia: [Camille, you lost. I told you—Jameson has always been mine.] Right above it was a message from three days ago: [If I tell him I have cancer, do you think Jameson will leave you and come to me? I bet he will.] Camille’s gaze slowly shifted from her phone screen to the open bedroom door. What Jameson did not know was that she had already picked up a new language. She understood every word of that call. After a long moment, a faint, bitter smile appeared on her face. “Yeah, I lost...”

My best friend's brother and I have been dating for half a year, and she has no clue. My best friend drags me out on Christmas for a singles' night out. Unexpectedly, we see her brother, Chris Lambert, holding hands and kissing a girl under the fireworks. "Damn, Chris finally got the school belle!" She looks thrilled and pulls me forward to say hi. Chris awkwardly rubs his nose and introduces me to his girlfriend, "This is my sister, and the one beside her is… sort of like my sister too." I smile silently. We have held hands and kissed, yet now, I am just sort of like his sister.

[THE NEW YORK BACHELORS CLUB, #1] [Formerly known as Healing Mr. Brown] Vincent Brown has a past filled with cuts and bruises. He knows how to transform his pain and rage to bring out the best in him. He has made mistakes big to change, but Joy wasn't one of them. Joyce Gale has grown stronger than ever. After losing the person closest to her, she has done everything she could to feel complete. But nothing could ever make her happy except the man named Vince she met five years ago. When fate brings them together once again, it makes them face the truth that they both have changed and so have their feelings for each other. Their desire for each other has grown into something that neither of them can retract from. The only thing that stands between them is their fear of being too broken to be healed. © 2020 Shreya Sengupta

Alpha Fabian's first reaction to learning I was his fated mate? Rejection. But drunk at the bonfire festival, he couldn't fight the pull of fate. He marked me. Marking a rejected mate came with a price. His power weakened. Forced into a bond with me, he despised me. For two years, I bled for him. I did 100 impossible things, just hoping for a single glance. I snuck into forbidden lands for rare herbs. I negotiated with enemy packs. I fought on the front lines for him in pack wars, always coming back covered in scars. But the one he truly loved was my adopted sister, Gloria. Even my own parents, the pack's Beta, hated me. I was their lost daughter, raised by rogues for fifteen years. But they only had eyes for their perfect, obedient adopted girl. Then, on my 100th task, I nearly died in the Valley of Shadows. When I woke up, I had amnesia. I was done chasing a cold mate and a family's love I'd never have. And when I finally walked away, Fabian discovered the truth. It was never me who couldn't live without him. It was always him.