Demon Slayer Akaza Novels & Stories

I looked in his deep-set cerulean blue eyes which drowned me more. “I’m here. . . You weren’t alone in this war, because I wouldn’t never leave you, Sasa. We would face and avenge the demons of your past. Ti amo, Amore Mio.” aniya. He was really a Demigod. I could even see his huge wing tattoo from his shoulder and collarbones on both sides with an emblem of Accardi in the middle of his muscular chest underneath his baby blue polo that had three buttons undone which was being paired with khaki shorts and white sandals. His tousled dark brown curly hair with blonde streaks was slightly swaying by the wind as I mesmerized his aristocratic nose and thin lips that was well-appropriate to his dia

Itinapon niya iyon sa laundry basket bago humarap sa malapad na salamin habang binubuksan ang butones ng long sleeve. Inilapit niya ang mukha sa salamin nang mapansin ang mapula sa gilid ng panga niya. Nilaro niya ang dila sa loob ng bibig at napailing nang mapagtanto na kagagawan ‘yon ni Ace. “We just see each other, you already marked me, my little demon.” He smirked and look at the bed where Ace we're sleeping. “You indeed my son that worth to fight for.”

Agad nilang hinila si Azazel palayo sa akin. "Bastards!" Her eyes is now slowly turning blue. "Don't! Azazel, we had a deal." Madiin na sabi ko sa kaniya kaya matalim niya akong tiningnan. "And what made you think I will let these nasty creatures touch me!?"

Kaya napatingin ako kay Sushi. "Sushi, kill them all. All demons will die." Matigas na utos ko kay Sushi. I have a strange look in every demon and I wanted to exterminate them all at once. Agad na sinunod ni Sushi ang kautusan ko. Nakatayo ako at hindi na gumalaw. Biglang lumiwanag ang buong paligid ng palasyo nang nagsimulang magsilabasan ang mga kaluluwa ng mga demons na ngayon ay hinihigup ni Sushi.

Kaya simula noon, isa lang ang plano ko—gantihan ang taong pumatay sa kanila. At ngayon, nasa harap ko siya. Hindi bilang kaaway, kundi bilang isang taong... minahal ko. Tanga, ‘di ba? Si Zech Chartreuse. Ang lalaking bumuo at sumira sa akin. Nakita ko siyang bumaba ng sasakyan—mabilis ang lakad, punong-puno ng tensyon. Nanginginig ang kamay ko, pero hindi dahil sa takot. Sa galit.

Location: Istanbul, Turkey – Next Target: Azael Voranov Sa bawat galaw ng Specter, may bakas ng dugo. At ang kasunod na pangalan sa listahan—isang multo ng black-market arms dealing at intel corruption: Azael Voranov. Half-Turkish, half-Russian, pero buong demonyo kung kumilos. Hindi siya tulad ni Ivanka na may kontrol sa teknolohiya. Si Azael—tao ng karahasan. Ang laruan niya: biological warfare, torture experiments, at rogue mercenaries na sumusunod lang sa halimuyak ng dolyar.

Kung pwede ko lang sila hatakin papuntang underworld gagawin ko. Umuusok ang ilong ko sabay tayo. “Lintek lang talaga. Tara susugod tayo sa lungga ng mga demonyo.” Sambit ko at akmang lulusob na. Narinig ko naman ang yapak mula sa hagdan at nagsalita ito. “Gosh! It’s to early for you to trantrums, Azura. Pwede bang kumalma ka?” Anito.

Ito ay nagsanhi kay Azure ng matinding sakit. Dahil si Jarsurya ay inimbita ni Azure, hindi niya magawang tumayo lang doon at walang gawin. Humiyaw siya sa espiritu at sinabi, “‘Wag mong saktan ang inosente, demonyo ka! Wala akong ibang magagawa kung ‘di ang palayasin ka sa mundong ‘to!” Naglabas si Jarsurya ng isa pang talisman at binato ang kaniyang Chi roon. Ang mga letra sa talisman ay nagliwanag sa ere.

“Since you’re a monster, we’re on the same side, aren’t we? Let me introduce myself.” As she spoke, she reached out and touched my cheek. Her cold fingers, paired with the chilling aura radiating from her, sent a shiver through me. Her presence was a storm, ready to consume everything in its path. “I am Tiera Urahica Freya the Fifth, the current Demon Lord of the Tower of Doom,” she declared, her voice brimming with confidence and authority.

Ibinaling ni Keeka ang kanyang kamay, ipinakita ang isang silver na dagger. Pagkatapos, itinutok niya ito sa lalamunan ni Azrael. Pinikit ni Azrael ang kanyang mga mata, hindi gumagalaw kahit isang hakbang—parang natakot siya. Pero nang makalapit na si Keeka ay tuluyan na siyang naghagis ng suntok.