Demon Slayer Spider Mom Novels & Stories

Walang mga magulang na nag-aalaga sa kanya, at ang kanyang tanging kasama sa kasiyahan ay ang kanyang mga kaibigan na abala rin sa kanilang sariling mga gawain. Habang siya ay nag-aaral, bigla na lamang siyang nabigla nang makita ang isang matangkad na binata na naglalakad patungo sa kanya. Ang kanyang mga mata ay tila kumikislap sa ilalim ng sinag ng araw, at ang kanyang mga buhok ay nakatali sa isang maluwag na buhol. Siya si Alexander "Alex" Montemayor, ang heir ng Montemayor Corporation. Nakilala siya ni Luna mula sa mga balita at tsismis sa bayan, ngunit hindi niya akalaing makikilala siya sa personal.

"What? Hindi pa pala don natatapos ang lahat?" "I know Mom. Tapos non eh, binaba ako ni Kevin dahil kakalabanin niya iyong mga masasamang tao. Parang si Spiderman lang Ma, walang kahirap hirap, napatumba niya lahat ng kalaban. Wala man lang siyang galos." "and then?" hehe. The best talaga si Mommy kaya love na love ko siya. Nakikinig talaga siya sa mga kwento ko.

Tanong niya. "R—rain... Mom... Mom is dead. Someone killed Mommy—no, it was Dad who killed Mom but he's not Dad. He's not my real Dad! He's—he's an impostor Rain! Please... Please... Help me," naghihisterical nitong sambit. Nangunot ang kanyang noo habang pinagmamasdan ang babae. She was in mess with her dishelve hair and swollen eyes. "What are you talking about, Julie?"

Tapos humugot ito ng malalim na hininga bago hinarap ang apo na ngayon ay nasa likod niya. “Naku hindi, napuwing lang ang Lola Nanay, oh siya tapos ka na pa lang magbihis at mag-ayos, “ sagot naman ni Mara at inayos ang buhok ng apo nito at ang suot nitong tshirt na spiderman. “Okay po, pero bakit niyo po hawak-hawak ang picture ni Momma?” “Na miss ko lang ang Momma mo.” Nag smile ito sa kay Mara at tumango ng ulo. “Okay po na pero hindi mo na siya ma mi-miss kasi pupuntahan natin siya tapos magiging happy na po kayo Lola Nanay!”

"Maging ako ay naaalala sila tuwing mapapatingin ako sa kalangitan. Naalala ko pang mahilig maglatag ng tela ang Ina sa kanlurang bahagi ng hardin upang mahiga roon at pagmasdan ang mga ulap sa tuwing aalis si Ama." His father was killed by a wolf with a silver arrow. It's tail has similar to red colored stone and black feathers. He believe it was made by the demon who killed his Mom. Ang ngiti sa labi ng kaniyang Ina habang nakatarak sa kaniyang dibdib ang isang pilak na espada ay isa sa kaniyang mga bangungot. His Mom's eyes is begging him to run away, save his life, and save the future of the Pack.

"Damn you! How dare you do this to my Mom!? You demon! Papatayin kita---!" "Chill, hot woman. I let her choose between her and Yanny Hexlock, okay? She choose Yanny Hexlock but it happened, *shrugs* the family's having a reunion. So, she has no choice but to aim at your Mom." Naka-ngising sabi niya na nagpa-milog sa mga mata namin. T-This demon---!

"Tita…" Nilingon ni Divina si Mariz. Mula sa pagiging dragon ay bigla siyang umamo na parang isang tupa. Ngumiti siya rito at inayos ang buhok nito. “Hija, just call me mommy tutal ay mapapangasawa ka naman ng anak kong si Damon." Ngumiti si Mariz. “Sige po, mommy." Namewang si Arya at saka tumawa nang malakas. "Like mother, like son,” she murmured.

"You looked mad at him kanina! Sabi mo pa nga sa mga guards, he's a bad guy? No, you said... manloloko! Ano po ba ang manloloko, Daddy Drevin?" Gusto ko nang maiyak. 'Kiran, anak, maawa ka sa Mommy mo', pakiusap ko sa aking isipan. Sinubukan kong dilaan ang aking tuyong labi at lumingon sa likod upang bigyan si Kiran ng isang naniningkit na 'Mommy stare' na kadalasang nagpapatahimik sa mga bata. Subalit si Kiran ay ngumiti lang sa akin at nagpatuloy. "And Daddy, when he held Mommy's shoulders, it was just like in the movies! You know, the kind with sparks flying! But Mommy pushed his hand away."

Naramdaman ko rin ang sarili kong kaba, tila ba may malaking unos na paparating at wala akong kaalam-alam kung paano ito haharapin. “Basta, Corvus,” ang sabi ni Mama na puno ng takot ang kaniyang mga mata. “Natatakot ako. Natatakot ako na baka magkagulo na naman. Baka maglisaw na naman ang mga demonyo, tulad ng dati.” Humina ang kanyang boses, halos pabulong na pabulong na talaga. Demonyo? Gulo? Ano ang nangyari noon? Bakit hindi nila ito kailanman sinabi sa akin?

pang-aalo ni Afsheen sa'kin. "Because mama always ignore Papa Zhy. And she talked happily to the ugly teacher of kuya's. He brought a big pink teddy for mama and big spiderman for me. Maybe he is upset with me too because I didn't go with him."....natataranta ako dahil umiyak si Zaile. Shhhhh huwag kanang umiyak baka umuwi lang sa bahay natin yun para ihatid ang Spiderman mo.