Demon Slayer Spider Mom 소설 & 이야기

Walang mga magulang na nag-aalaga sa kanya, at ang kanyang tanging kasama sa kasiyahan ay ang kanyang mga kaibigan na abala rin sa kanilang sariling mga gawain. Habang siya ay nag-aaral, bigla na lamang siyang nabigla nang makita ang isang matangkad na binata na naglalakad patungo sa kanya. Ang kanyang mga mata ay tila kumikislap sa ilalim ng sinag ng araw, at ang kanyang mga buhok ay nakatali sa isang maluwag na buhol. Siya si Alexander "Alex" Montemayor, ang heir ng Montemayor Corporation. Nakilala siya ni Luna mula sa mga balita at tsismis sa bayan, ngunit hindi niya akalaing makikilala siya sa personal.

The excitement in his voice. Parang sandaling nawala ang sakit. "...tapos alam mo, Mama?" Biglang bumaling si Jed sa kanya. "Hm?" "Last week may dumating na Spider-Man." Napakurap siya. "Spider-Man?" Tumango ito nang masigla. "Oo!" "Hindi yung totoong Spider-Man," singit agad ni Romano. "It's still Spider-Man!" Napangiti si Karolina. "What happened?"

Chapter 164 Habang naghahanda kami sa paglusob ng mga kalaban, agad nagplano sina Tita Sky at Mommy. Si Tita Sky ay isang matinik na assassin, ang pinuno nila Mommy noong isa pa itong assassin. Nais sumama ni Ella ngunit hindi ko pinayagan, ayaw kong mapahamak ito. Buti na lang at nauunawaan niya ang aking paliwanag.

So, she was also a werewolf… They were all really werewolves. “How did you get this?” I asked dad. “Your Tito Khalil traced and spied on their location using an invisibility spell. He has a really strong invisibility. Ito ang naabutan niya. The daughter of the Beta named Richelle overheard Deon and their oracle’s conversation about his pregnancy and our kind. Hindi man nila mapilit ang oracle na magsalita pero naniniwala ang Beta nila na totoo ang pinaalam ng anak niya sa kanya.”

"Napuwing lang si Mommy. Bakit naman ako iiyak? Superheroes don't cry, baby." Umupo si Daeron sa sahig, saktong nakaharap ang bata sa kanya. Suot pa nito ang oversized na Spiderman pajamas. Iniangat ng batang lalaki ang maliit at matabang kamay nito at marahang hinaplos ang gilid ng mata ni Eryn.

I like seeing Mom being free from stressing herself. Dad abused my Mom before. He hurt her physically and verbally. Dad was a murderer and I saw that he wanted to run away and be free from all his sins. Hindi na niya masasaktan si Mom, hindi na iiyak si Mommy sa mga sugat niya sa katawan. Napapikit ako nang mariin. Nasa bingit din ng kamatayan sina Ate Cherry at Tita Nessia. There's already a demon living inside Dad's body. Hindi naman ako masasaktan sa sakripisyong ito.

"Maging ako ay naaalala sila tuwing mapapatingin ako sa kalangitan. Naalala ko pang mahilig maglatag ng tela ang Ina sa kanlurang bahagi ng hardin upang mahiga roon at pagmasdan ang mga ulap sa tuwing aalis si Ama." His father was killed by a wolf with a silver arrow. It's tail has similar to red colored stone and black feathers. He believe it was made by the demon who killed his Mom. Ang ngiti sa labi ng kaniyang Ina habang nakatarak sa kaniyang dibdib ang isang pilak na espada ay isa sa kaniyang mga bangungot. His Mom's eyes is begging him to run away, save his life, and save the future of the Pack.

"Damn you! How dare you do this to my Mom!? You demon! Papatayin kita---!" "Chill, hot woman. I let her choose between her and Yanny Hexlock, okay? She choose Yanny Hexlock but it happened, *shrugs* the family's having a reunion. So, she has no choice but to aim at your Mom." Naka-ngising sabi niya na nagpa-milog sa mga mata namin. T-This demon---!

"Tita…" Nilingon ni Divina si Mariz. Mula sa pagiging dragon ay bigla siyang umamo na parang isang tupa. Ngumiti siya rito at inayos ang buhok nito. “Hija, just call me mommy tutal ay mapapangasawa ka naman ng anak kong si Damon." Ngumiti si Mariz. “Sige po, mommy." Namewang si Arya at saka tumawa nang malakas. "Like mother, like son,” she murmured.

"You looked mad at him kanina! Sabi mo pa nga sa mga guards, he's a bad guy? No, you said... manloloko! Ano po ba ang manloloko, Daddy Drevin?" Gusto ko nang maiyak. 'Kiran, anak, maawa ka sa Mommy mo', pakiusap ko sa aking isipan. Sinubukan kong dilaan ang aking tuyong labi at lumingon sa likod upang bigyan si Kiran ng isang naniningkit na 'Mommy stare' na kadalasang nagpapatahimik sa mga bata. Subalit si Kiran ay ngumiti lang sa akin at nagpatuloy. "And Daddy, when he held Mommy's shoulders, it was just like in the movies! You know, the kind with sparks flying! But Mommy pushed his hand away."