Depressed Sad Quotes Tagalog Novels & Stories

Goodbye, my love… Mom… brother… I’m sorry… Naluha na lamang ako… At tuluyan nang bumagsak.

Saad ko rito na hindi ko na napigilan na tumulo ang aking luha. "I'm sorry...." tanging saad ni Cayden sa akin. Mas lalo lang akong nasaktan. Para saan ba ang sorry na yun? Sorry dahil wala na akong silbe? Sorry because I will end up like this? Sorry kasi hindi na ako yung mahal niya? Anak ng, hoooooo! Ang sakit! Kaya pala nagiging kontrabida yung mga nasasaktan eh kasi sobrang sakit nga naman pala talaga!

akusa ko pa. He chuckled. Natahimik ako. So, I was right then.. They tell me that a man can lose his mind Living in the pain Recalling times gone by The crying in the rain You know I've wasted half the time And I'm on my knees again Till you come to me Yeah "I told you, I'm jealous." "Nagselos din naman ako sa kanila ah." "A-Anong sabi mo?" "Ikaw lang ba ang may karapatang magselos?"

Malungkot ba 'to? "Ikinakahiya niya ba na naka-relasyon niya ako dati?" Now, I can feel sadness between his words. Ayos ka lang, gorl?

"When the right time comes." "When will that happen? Kian hindi mapanatag ang isip ko ngayon. Ang daming gumugulo sa isip ko dahil sa nakikita ko ngayon sayo. Gusto kong may alam din sa mga nangyayari sayo." pagmamakaawa ko. Parang sumisirit ang kirot at bigat ngayon sa dibdib ko. "I'm sorry." Tanging nasagot niya.

Pagkatapos, nagsalita siya at humula, “Depression? Depression ba?” Tumango si Madeline. “Oo, nagkaroon siya ng matinding depression. Kinailangan ka niyang iwan kasi alam niyang kalungkutan at kamalasan lamang ang maidadala niya sa’yo kapag nanatili pa siya. Wala siyang paraan upang pigilan ang magagawa ng sakit na ito sa kanyang emosyon. Pagkatapos ka niyang iwan, nag-alala ang tatay mo na baka gumawa ito ng hindi magandang bagay, kaya nagpunta siya sa nanay mo. pagkatapos nito, napagtanto niyang nasa kalye ka pa rin. Nang bumalik siya para hanapin ka, hindi ka na niya makita.”

Chapter 36 "Akala ko mababaliw na ako, actually I did..I fell into depression akala ko malala na ang depression ko when I lost Angel but.." Max stared at her his eyes were shaking in despair..and gloom at pakiramdam niya ay naninikip ang dibdib niya she can feel it,his pain.

mabilis magpalit ng mood. Ang lalo Niya pang ipinagtaka ay bigla itong naging sweet. inakbayan siya nito at hinalikan sa pisngi sabay sabing, "I'm sorry, babe. I'm really sorry for causing you pain and severe depression because of my issues lately. but I promise you that there will be no other girl like you. babe, Ikaw lang Ang mahal ko. sorry kung itinago ko Ang relasyon natin ng matagal na panahon but not anymore babe. bukas na bukas ipapangalandakan ko sa buong Mundo kung gaano kita kamahal." mahigpit na niyakap ni Isagani si Ziri sabay bulong, "sumakay ka na lang or else, you will be dead." panakot nya rito.

"Yes! I need to fucking know! So just answer me!" Makakabuti ba sa kanya ito? Makakabuti ba 'to sayo, Kelvin? Tanda ko pa, nagkaroon sya ng depresyon dahil sa pagkamatay ng pinakamamahal nyang ina. Magaling na kaya sya ngayon? Kaya na kaya nyang marinig ang totoong nangyari noon? Maaayos ba nito kami?

Huminga siya nang malalim na tila hirap na hirap at tumingin ng matalim sa akin. "Gusto kong mag sorry kasi ang tanga mo." Hindi ko maiwasang mapangisi. "Oh, nagsisisi ka na? Wow naman, the ever wonderful Sayuri De Chavez has come to apologize to the pitiful little me. I feel so blessed and honored. Sa wakas nagising ka rin sa katotohanan. Ang hirap siguro ano?" She anxiously tap her foot repeatedly, sign na nagsisimula na siyang magalburoto.