Novel & Cerita Depressed Sad Quotes Tagalog

speechless! "she even knelt down to your father inlaw makalaya ka lang sa mga Yu" wala na tuloyan nang bumagsak ang mga luha ko. Hindi na nagpapigil at nagmistulang bagyo na sabay sabay nang kumawala ang lahat ng emosyon sa kailaliman ng kaibuturan ko. Tila bagyo na ayaw nang papigil ang luha kong tuloy tuloy nang bumubuhos sa mga mata ko.

LANCHE's POV "I want to be selfish. I want you to be back. I want you to be mine again. I hate seing you like this. P-pero kung talagang..." hindi ko natapos ang sasabihin ko dahil sumikip ang dibdib ko. Unti-unting tumulo ang mga luha ko. "K-kung talagang nahihirapan ka na, t-tatanggapin ko. " naiyak na sabi ko habang hawak ang kamay niyang maputla.

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Tanong ko "The charity work. Ugh I hate being in the same place with the poor! I wish I could remove that duty from us. Nasusuka ako tuwing nakikita ko ang maduduming mga taong iyon." Disgust ang itsura ni Queen Claudia habang binibitawan ang mga salitang iyon.

Gagawin lang inspirasyon muna ang crush at sana wag naman maging depresyon ito. " Ay oo Besh, kahit nagba-vibrate itong tinggil ko ay kinakalma ko naman. Pa-demure naman ako kaya pa ng lactacid gamutin ang kati sabayan na din ng kamot." bawi ni She kahit kailan si papatalo sa bargasan ng salita. Sabay kaming napatawa ng malakas.

Tatawag na lang ulit ako "“Sige, nak. Amping diha perme, ha.”--- Sige, nak. Ingat ka lagi dyan, ah? *“Mingaw na sad ko ninyo , Ma. Kamo sa sad diha amping sad mo,”--- Miss ko na din kayo, Ma. Kayo din, ingat lagi.

Ang suggest ko nga sa kanya, alagaan na niya si Travis tapos magbibigay ako ng monthly allowance para sa bata pero nang ikwento niya 'yong sitwasyon nila napagpasyahan ko na huwag nang ituloy. Nang umuwi na sa pilipinas 'yong kapatid nito kasama 'yong ashes ni Bliss ay mas lalo akong umiiyak sa pangungulila. Gabi-gabi akong umiiyak dahil sinisisi ko 'yong sarili ko sa pagkamatay nila, na sana ako na lang 'yong namatay, at sila 'yong nagkaligtas. Feeling down and alone is just a normal part of life but when my emotions of hopelessness, guilty and sadness takes hold my system and just won't go away, doon ko nalaman na na-depressed ako.

It started from the day when you said goodbye The rain fall from above With those beautiful set of eyes Sadness was kept from inside Tears fell like it won't stop 🎶 Pinikit ko yung mata ko habang nasabay sa tugtog.

VALERIA FUENTES POV "Sorry po, pero, wala po akong maalala." mahina kong bigkas sa matandang babae na nasa harapan ko. Napansin kong malungkot naman itong ngumiti sa harapan ko "Kahit na wala kang maalala, masaya pa rin ako na makita ka ulit, Senyorita. Huwag kang mag-aalala----

This has to be a nightmare. "Patawad, masyado akong nadepress sa pagkawala ng mama mo-" "Ha!" Singhal ko at hindi na napigilan ang bugso ng damdamin. I stood up and look at him in spite. Hindi ko mapigilang titigan siya nang may pang-uusig.