Tagalog Sad Quotes About Life Novels & Stories

At hindi lahat ay may magulang na nakasama sa paglaki nila. Being sad over things that makes us sad is a valid feelings. Kahit na gaano pa kababaw para sa iba ang dahilan ay valid pa rin ang lahat ng nararamdaman, but at the end of the day, we still have to be grateful for the things that we have. “Lalapit ako sa ’yo at aakbayan kita,” bulong ni Primo na siyang kinagulat ko, napabalik ako bigla sa reyalidad dahil doon.

Agad niya akong nilapitan sabay niyakap ako para pakalmahin ako. “Ang sakit lang isipin na hindi na niya tayo maalala.” “But if iyon talaga ang nangyari, pwede natin siyang tulungan na maalala tayo,” wika niya sa akin. “Don’t be sad, ang importante buhay siya at nasa maayos at ligtas siyang pamumuhay. Iyon muna ang isipin natin, saka na ang ibang mga problema.”

paliwanag nito. “Nako‚ wala po ’yon. Ganiyan naman talaga ang buhay‚ at doon tayo lahat papunta.” saad ko at ngumiti. I’m trying to lighten up the mood. Baka kasi makarinig na lang ako mamaya na may bigla-biglang humihingi ng tawad... mas naiirita pa ako kapag gano’n.

“Noong bata ako ay naranasan ko na ang matiwasay at masayang buhay, Daddy. Siguro ay malas ko lang dahil sa huling banda ng buhay ko dumating ang mga pasakit na dala ng buhay.” “Anak, kahit na ano ang mangyari ay huwag kang mawawalan ng pag-asa. May rason ang bawat ngiti na ginuguhit ng ating mga labi. Ganoon din ang mga iyak na mula sa ating mga puso. Ang buhay kasi, Anak ay para parang gulong lang iyan. Lahat ng saya at pighati ay mararanasan natin, nakadepende ito sa kung saan tayo. Hindi puwedeng palagi na lang tayong masaya at hindi rin puwedeng palagi tayong magiging malungkot. Life is fair and so the feelings are myriad.”

Makalipas ang ilang saglit ay bigla siya muling napaluha at isinubsob ang mukha sa kanyang mga tuhod. “I feel trapped in this miserable life,” lumuluha niyang saad sa kanyang sarili na labis na nasisiphayo ngunit makalipas ang ilang saglit ay pinunasan niya ang kanyang mga luha. “My life is indeed miserable, but I will not end my life like they wanted me to. I will continue to live and find happiness.”

Sinasabihan ako ng masasakit na salita, minsan ay sinasaktan pa, at paulit-ulit na ipinapaalala na wala akong halaga at wala akong mapupuntahan sa buhay. "Eto ang tatandaan mo, hinding-hindi kayo magiging masaya sa buhay! Hindi kayo aasenso dahil isinumpa ko kayo!" eto yung palagi niyang sinasabi sa akin na nilalabas ko na lang sa kabilang tenga ko.

Pumatak ang luha ko, hindi ko na iyon mapigilan pa. "Bawat araw, sobra akong nasasaktan, kasi hindi ako sanay na wala ka, parang katapusan ng mundo ko, nawalan ng halaga ang bawat buhay ko, kasi hindi ako masaya." Nawala naman na ang ngiti sa labi ko ngayon.

not yet. Pilit naman siyang nginitian ng ina. "How I wish I can, anak. Pero ito ang lagi mong tatandaan, I'm just here." sabay turo nito sa kanyang dibdib. "And one more thing, try to be happy again, anak. Because one thing I learned in my life is that— lifes is too short to spend it being unhappy. Go! Find that person that truly makes you happy. Nevermind those arrows they're gonna throw at you because—losing someone you truly love is more painful than thousands of strikes of arrows."

Tapos ay tumawa kalaunan. "Lasing na lasing noon si Sam kaya hindi niya siguro naaalala ang mga pinagsasabi niya. But anyway I'm happy to see you both as a happy couple now. Hindi ko lang din talaga makakalimutan ang gabing iyon. I was really depressed at feeling ko wala ng kwenta ang buhay ko noon pero wala akong ginawa buong gabi na iyon kundi ang tumawa ng tumawa dahil kay Sam and he also enlightened me na mahalaga pa rin ang buhay kahit sawi kami sa pagibig. And I thank him for that dahil heto ako ngayon, may masaya na ring pamilya," kuwento nito at ngumiti ito ng matamis sa kanya.

Sandaling huminto ang sasakyan sa tabi ng kalsada, tahimik ang paligid. “Maraming tao sa mundong ‘to na hindi matuwa kapag maayos ang buhay mo,” pagpapatuloy niya. “Masaya sila kapag nahihirapan ka. At tandaan mo, hindi lahat ng kabaitan ay sinusuklian ng kabaitan.”