Devotional Verses With Reflection Novels & Stories

'Wag po muna, hindi ko po kaya. Mahal na mahal ko po siya, kahit bawasan mo na lang po ang nalalabing buhay ko para lang maidugtong ko sa buhay niya, basta lang 'wag niyo po muna siyang kunin. Bubuo pa po kami ng magagandang alaala, eh! Sabay pa po kaming aabutin ang mga pangarap namin. At siya na rin po ang huling lalaking mamahalin ko at gusto kong makasama hanggang sa pagtanda. Kaya nakikiusap po ako diyos ko, dinggin mo po sana ang panalangin ko, 'wag po muna. Sa ngalan ng iyong pangalan JESUS, mula sa puso ko po inaalay ko na ang lahat sa 'yo diyos ko. Sa ngalan ng Ama, Anak, at Espirito Santo. Amen.'

Gigil na napailing ang naiinis na designer. Nagpatuloy ang seremonya. Nagbasa ang pari ng bible verse, mula sa Conrinthians 13: 4-8. “Love is patient, love is kind. It does not envy, it does not boast, It is not proud, it does not dishonor others, it is not self-seeking, it is not easily angered, it keeps no record of wrongs. Love does not delight in evil but rejoices with the truth. It always protects, always trusts, always hope, always persevere. Love never fails…

Habang kinakain ng dilim ang liwanag ay lumalakas yung tambol ng dibdib ko. "PATER NOSTER, qui es in caelis, sanctificetur nomen tuum. Adveniat regnum tuum. Fiat voluntas tua, sicut in caelo et in terra. Panem nostrum quotidianum da nobis hodie, et dimitte nobis debita nostra sicut et nos dimittimus debitoribus nostris. Et ne nos inducas in tentationem, sed libera nos a malo. Amen."

Dear beloved readers, I just want to leave this message to say how happy I am to see you here, scrolling each chapter. Thank you to all of you, I will always be grateful for giving my story a chance to read. This book will have a daily update. Hoping to see you until the very end. Happy Reading. Thank you and God bless. Sincerely, Belle Cassy ❤ Proverbs 3:5-6 Trust in the Lord with all your heart; do not depend on your own understanding. Seek his will in all you do, and he will show you which path to take.

Binuklat n'ya ng bahagya ang book mark. He softly read the verse written. "1 Peter 5:7, cast all your anxiety on him because he cares for you." Tiningnam ako nito na parang may mga luha na namang nag babadyang pumatak sa kanyang mga mata. While looking at his eyes, I can see a spark, hope and happiness. "I badly need this, thank you so much. I really, really appreciate this. You can't imagine how happy I am." wika n'ya. Masaya akong tumango. "Masaya akong happy ka."

Napaluha siya at hindi aware sa pagkabasag ng boses niya nang sabihin iyan. "Amen," kuros ng mga ito habang nakamata sa kaniya, hindi nakaligtas sa mapanuring mata ng mga taong nasa harap niya ang pamamasa ng kaniyang mga mata. "Buksan po natin ang ating espirituwal na mga mata upang makita natin kung paano kumikilos ang Diyos, kung paano Siya tumutulong upang malampasan natin ang ating mga unos sa buhay, amen?"

Thank You. "Okay," huminga si Alex ng malalim na para bang nag-iisip kung paano niya sisimulan ang lahat. "Gusto ko lang pasalamatan ang Diyos dahil sa lahat-lahat ng biyayang ibinibigay niya sa akin at sa inyo na rin. Hindi lamang sa pagkaing nasa harapan natin ngayon kundi sa lahat ng biyayang kaniyang ipinagkaloob sa atin sa nakaraan, sa kasalukuyan at sa hinaharap. Sana'y bigyan kami ng lakas ng mga pagkaing ito para magawa namin ng maayos ang aming mga gawain, sana'y sa pamamagitan ng mga pagkaing ito ay maging matalas ang aming isipan sa paggawa ng desis'yon at kumalma ang aming mga puso, Amen," pagtatapos niya. Kahit na sa kaunting oras ay narinig ko na talaga siyang magdasal. At nama

Nagulat ako ng lumuhod ito bigla habang hawak ang kamay ko at nakapikit ang mga mata habang nakaharap sa altar. "Lord, thank you for bringing this woman to me. She's the most valuable gift i have ever received in my entire life. Thank you for entrusting her to me. And thank you for another gift this year. I owe you a lot, Lord. Thank you for giving me this wonderful woman who i will spend the rest of my life."

Hindi niya alam kung dahil sa pagod o sa biglaang yakap ni Veronica, pero pakiramdam niya ay biglang gumaan ang kanyang dibdib ng mga sandaling iyon. Samantala, si Veronica naman ay nakaupo pa rin sa kanyang kama, yakap ang maliit na unan, habang dahan-dahang pinapawi ang mga luha. Nakatingin siya sa sketchpad kung saan naiguhit niya ang maliit na krus at puso, at ang salitang: “Thanks God.”

Umiiyak na tanong ko naman. Nagmulat naman ito at tumango. Sobrang sakit kapag nakikita ko siya sa ganitong sitwasyon. Hirap na hirap siya pero lumalaban para sa akin. Pinunasan ko naman ang luha ko, at nagsimula ng kumanta. "Lead me Lord. Lead me by the hand and help me face the rising sun. Comfort me through all the pain that life may bring. There's no other hope that I can lean upon. L-Lead me Lord."