Devotional Verses With Reflection Tagalog Novels & Stories

Mira POV “Hindi pwedeng ganyang ang itsura mo pagnagkaharap kyo. Hindi natin mapipigilan kung isang araw ay magtagpo ulit kayo, kaya pilitin mong maging matatag.” wika ni kuya habang kumakain kami. Katabi na niya si ate Myla na tahimik lang na nakikinig sa amin. “Nagulat lang ako. Hindi ko naman akalain na makikita ko siya. Akala ko okay na ako, masakit pa pala.”

Sabi niya na kinakabahan, nagsumbong kaya si manang mira? "Ayy oo nga pala." Sabi ng ina na natawa pa. "Kumain kana at para makapagpahinga kana." Dagdag pa nito. She was feeling guilty, hindi deserve ng magulang niya ang pagsinungalingan. Pagkaraay nilapitan ang ama at hinalikan din ito, "Iloveyou sweety." Sabi ng ama niya na ginantihan din niya ng "I Love You Daddy"

singhal ko. "Edi ex boyfriend. Arte mo naman, Senyorita! Maka-deny sa De Dios porket Bernal na pag-aari ang kalahati ng Cebu," sagot nito. Sinamaan ko lang siya ng tingin at muling nagfocus sa pagbabasa. Patuloy ang pagdadaldal niya roon kaya paulit-ulit din ang pagbabasa ko. Walang pumapasok sa utak ko dahil ang ingay ni Maxi.

kalmado kong sambit habang mataman siyang tinitingnan. “But I just can’t move on. Damn it. I tried so many times. Pero hindi ka maalis sa isip ko!” he hissed frustratedly. “Bakit ba ayaw mong maniwala sa akin? I still fucking love you!” Nang bahagyang tumaas ang boses niya ay nanlaki ang mga mata ko. Hindi dahil sa bahagya niyang pagtataas ng boses sa akin, kung ‘di dahil hindi lang naman kaming dalawa ang naroon.

saway sa kan'ya ng matanda. "Sobrang saya ko lang po mang Tomas, sobrang saya ko na hindi kami pinabayaan ng Dyos. Na may mga tao itong ginamit para matulongan kami at kayo yon. Lahat kayo sa lugar natin, maraming-maraming salamat sa inyong lahat. Pakisabi po sa kanila na sobrang saya namin ni nanay at taos puso kaming nagpapasalamat sa lahat ng tulong n'yo sa amin," hilam sa luha ang kan'yang mga mata na nagpapasalamat kay mang Berto.

Jealous Nagising ako sa malamig ng hangin na dumarampi sa aking pisngi. The sun was already rising from the ground, the sweet humming birds and the cold ocean breeze greeted me. Sinulyapan ko ang brekfast na nasa side table, kung saan may naka ipit doong isang maliit na note na may kasamang pulang rosas. Naglakad ako patungo sa may veranda at binasa ang sulat na naka lakip doon.

“Captain Jaycee!” Nang sandaling narinig ko ang pangalan ng aking mahal ay agad akong napalingon para makita kung ano ang kan’yang kalagayan. Akay-akay siya ni Charles nang sandali iyon. Halos tumalon sa tuwa ang aking puso nang makita ko siya ng buhay. Labis akong nagpapasalamat sa Diyos at buhay siya. Ibinalik ko ang aking atensyon sa aking pasyente at tinapos ang pagtahi rito.

tugon niya habang nakatingin sa ibang direksiyon. "Gano'n ba? Maraming salamat." Nginitian ko siya kahit na hindi niya nakikita. Mayamaya, sumakay na kami. Habang nasa biyahe, inilabas ko ang aking bibliya para magbasa ng isa o dalawang verse. 1 God is our refuge and strength, always ready to help in times of trouble. 2 So we will not fear when earthquakes come and the mountains crumble into the sea. (Psalms 46:1-1 NLT)

Ilang sandali pa kaming tumayo sa harap ng kabaong ni Sir Joaquin at maya-maya ay umupo na ako. Napatingin ako sa pamphlets na naroon at binasa ang bible verse na nakasulat doon. Ikalawang Timoteo 4:7 Nakipaglaban ako ng mabuting pakikipaglaban, natapos ko na ang aking takbuhin. Tama, tapos na nga ang takbuhin ni Sir Joaquin at talagang nabuhay siya ng masaya, mahaba at puno ng pagmamahal. At ang mga huling mga sandali niya dito sa mundo ay payapa.

Tahimik sana silang naglakad ng makarinig sila ng mahinang palakpak sabay ang mabagal at mabibigat na yapak palapit sa kanila. "Bien Fait! bein fait!" french word ibig sabihin ay bravo o well done. Agad napalilong silang lahat sa pinagmulan nito. "I admired your gutz young lovey-dovey. Do you really think that I will not be notified with your plans and your flight back to your country?" Sinabayan pa ito ng malakas na halakhak ni Johanson. Ang kaba na kanina pa nararamdaman ni Tin ay mas lalong lumala ngayon. Sabi na nga at ayaw niyang sumama muna para masigurong makauwi ng maayos ang asawa bago s'ya.