Disguise Tagalog Novels & Stories

3rd Person's Point of View* Nakatingin ngayon si Theo sa cctv kung nasaan ngayon si Shana nakatayo sa lobby. "Hmm... Disguise huh?" "Eh? Naka-disguise po siya, boss?" "Hmm... She's so beautiful without the disguise makeup. Mukhang nagtatago siya sa akin." "Boss, mukhang hindi po dahil mukhang sanay na po ang mga kasama niya sa disguise na sinasabi ninyo."

Achilles Dali kong sinuot ang binigay na dress sa akin ni Clarisse, ito ay gawa sa manipis na tela na matingkad ang kulay na puti dahil ito lamang ang simpleng bestida na binigay niya sa akin dahil ang ibang bestida ay sobrang ganda ngunit nakakahiya naman suotin dahil andito lang naman ako sa mansion. I wear her 3-inch heels and put some powder and lip tint. Ito lamang ang mayroon akong pang-ayos dahil hindi ko naman alam paano mag-make up.

"The day na nalaman ko ang plano ng father ko tungkol sa arrange marriage, lumayas ako. Saktong nag hahanap ng bagong kasambahay si Sir Argel, kaya nag apply ako." "Pero bakit kailangan mo mag disguise?" Para itong imbestigador kung makapagtanong. "Biglaan nga po kase ang paglalayas ko, para maiwasan ang father ko kaya naisip ko na mag disguise. Kaya pati kay Sir Argel, tinago ko ang totoong mukha ko. Ayoko kasing matunton ako ng father ko, para pilitin na mag pakasal." Mahaba niyang paliwanag.

Makalimutan man ako ng isip niya, kung mahal niya nga ako, maaalala at maaalala niya ako. Gumayak na kami para mahabol namin ang flight. We used his service van para magkasya ang bagahe namin ng anak ko. Nakasuot naman ako ng mask at baggy clothes. Even used wig to disguise myself. Whenever I'm travelling with my daughter, I'm always wearing a disguise to hide myself from everyone.

Alam niyang nagkukunwari lamang itong tulog, pero mas mabuti na ang ganito kaysa ang makipagsagutan na naman ito sa ama nito. Napailing si Laurenzo habang pinagmamasdan ang mukha ng anak. Marami itong pasa sa mukha at may support na nakalagay sa leeg nito upang hindi maigalaw ang ulo. Maging ang braso ay naka benda. Hindi niya makita ang sugat nito sa tagiliran at ayaw niya rin namang makita pa. "Sabihin mo sa kapulisan na madaliin ang imbistiga at gusto kong mahuli agad ang salarin!"

aniya pero deep inside gusto niyang sabihin na napahamak nga talaga siya. "Oo na, sorry. Pero, wait yung tanong ko. Paano ka gumanda? May nag sponsor ba? Send tips naman oh!" aniya sa usiserang boses. "Wala. Ito talaga ang itsura ko. Disguise ko lang iyon para maging safe." aniya, napahanga naman si Andrea sa sinabi niya. Hindi pa rin makapaniwala sa natuklasan na tila isang diyosa ang kaibigan. Kalaunan, naging abala sila sa kani-kanilang trabaho.

Ahh kasi ayaw ko ng maraming umaaligid, gusto ko makatapos ng tahimik, kaya po nagdidisguise ako ng ganyan. Wow nakakabilib ka naman iha. Yong iba talagang ibinabalandra ang ganda yong iba kahit walang ganda binabalandra pa din ang itsura nila. I'm so proud of you iha. Talagang study first ka!!

Nang masigurong maayos ang kanyang damit, inilabas niya ang kanyang pekeng balbas para ikabit ito sa ilalim ng kanyang ilong. Sumunod, inilabas niya ang isang pares ng golden-framed glasses mula sa kanyang bulsa. Pagkatapos itong isuot, nagmukha siyang isang Oskian na kakauwi lamang galing ng ibang bansa. Mamaya-maya, nagsuot rin siya ng isang sombrero na pareho ang kulay sa kanyang suit. Pakiramdam niya hindi siya madaling makikilala ng kahit sino gamit ang ganitong disguise.

Nagsimula akong magmaneho ng hindi ko alam kung saan ako pupunta. Hindi ko alam kung paano ako napunta sa court house, ngunit pagkatapos ko lang iparada ang kotse ko napagtanto ko kung nasaan ako. Napatingin ako sa sombrero ko at sunglasses at sumimangot. Siguro subconsciously ito ay kung saan ako ay pumunta sa lahat ng kasama. "Nakakabaliw ito" Sabi ko sa sarili ko habang sinusuot ang disguise ko.

Chapter 24: I fell in love with her! Jack's Perspective "Hahaha! Ganun ba! You can imagine whatever you want! But I'm a Goddess, baka nga mahulog ka sa akin kapag nakita mo ako!" - Sulat ni Star sa akin at hindi ko mapigilan ang mga tawang lumalabas sa aking bibig. Parang sira-ulo akong tumatawa mag-isa dito sa park habang binabasa ang sulat ni Star, at kasabay nun ang pagnanais kong makita siya sa personal pero kahit anong gawin ko, hindi ko siya mahuli-huli!