Novel & Cerita Disguise Tagalog

tila disappointed na sagot ng dalaga habang inaabot sa kanya ni Juancho ang pang-disguise niya. “Syempre kailangan mong mag-disguise.” Kibit-balikat na lang na tinanggap iyon ni Bethany. Sinuot niya ang cap, glasses, at mask. Hindi na siya nag-jacket pa dahil mas magmumukha siyang hold-upper kapag nagkataon. “In fairness, maganda ka pa rin kahit na balot na balot ang mukha mo.” She smiled. “Well, thanks. Ako lang ‘to.

"Walang kuwenta?" "Anong klaseng tao ang magpapa-awa para magkafriends?! Diary mo ito diba? Sabi mo dito kung magiging mabait ako matatanggap nila ako. Kung bibigyan ko sila ng fake smile matatanggap nila ako. Kung magiging masunurin ako sa lahat ng gusto nila tatanggapin nila ako. Kung mag-aagree ako sa lahat ng sinasabi nila kahit hindi naman totoo o nakakatawa baka sakaling matanggap nila ako. Sabi sa nabasa kong novel, Fake it until you make it." Nanlaki ang mga mata niya, I hit a nerve right?

After a year of practicing sa wakas ay nakapasok na siya sa gang na tinatawag na El Cuervo Negro na ang ibig sabihin ay Black Crows dahil nagnanakaw ang mga ito sa mga bodega. Disguising herself, she set her real identity discreet, no one knows who Cassidy Villaruel is now dahil siya na si Verna Magsinop. And Juanito called her 'patito feo' means 'ugly duckling' dahil narin sa disguise niya. Her skin is almost dark, naglagay siya nang mga pekas sa mukha makapal ang buhok niya dahil sa patong-patong na hair extensions and her mouth ay lumaki dahil sa nilagay niya sa gums niya.

Kahit na hindi ko sabihin sa kanya kung ano para saan ang laman ng paper bag ay natitiyak kong nahuhulaan na niya kung ano ang tinutukoy kong disguise. Bago ako nagtungo sa bahay ni Lotlot ay dumaan muna ako sa isang mall at bumili ng dalawang wig tapos mga kasuotan na gagamitin sa gagawin naming pagdi-disguise. "Are you ready to disguise yourself, Lotlot?" "Are you serious about this, Mavi?" tila hindi makapaniwalang tanong niya sa akin. "Of course, I am." Gusto kong pakawalan ang sarili ko kahit ngayong gabi lamang. Gusto kong pansamantalang makalimutan ang aking mga problema.

“Nandito na tayo,” seryosong sambit ni SPO4, habang pinagmamasdan ang mataas at marangyang gusali na tila nagtatago ng matagal nang lihim. “Kailangan nating magdisguise, para hindi nila mabatid na mga pulis tayo.” Bahagyang natawa ngunit may halong pangamba si SPO3, bago ito sumagot.

pabiro kong tugon sa kaniya. Tumigil kami sa malaking gate at kaagad naman iyong binuksan ni Diego. Kinalma ko ang sarili at humugot ng hininga. This is it, Celestia. "Diego, what are you doing here?" A baritone voice filled the place. Isang matangkad na lalaki ang bumungad sa amin. Naka-suot ito ng puting t-shirt at pinaresan iyon ng cotton short. Base sa hitsura niya ay mukhang hindi ito galing sa Punto Sierra.

'Ano kayang ginagawa ng kumag na ito dito? "Agnes, sino ba ang lalaking yun at nagtatago ka diyan?" Tanong ni ged paglabas, kasunod lamang ito ni Agnes. "Ged, i-entertain mo muna siya. Kailangan kong mag-disguise muna." At dali-daling nagtungo ang dalaga sa kuwarto para magmake-up. Matapos makapagmake-up ay bumaba agad si Agnes.

ADONIS “O, isuot niyo ‘to!” saad ni Elliott na binato sa amin ang kung anong tela. “Ano yan?” tanong ko. “It’s an afghan head gear or a turban. Serves as a disguise too para hindi tayo makilala ng mga kalaban.” paliwanag ni Elliott. Nasa byahe pa kami ngunit ramdam kong malapit na kami sa destinasyon na aming pupuntahan.

As instructed, agad niyang nahanap ang nag-iisang toilet cubicle na sarado at may nakadikit na 'out of order' sa labas ng pinto. Tumungtong siya sa toilet ng katabing stall para makuha ang paper bag na nasa saradong stall na naglalaman ng disguise—isang mahaba at lumang bestida, sapatos, isang maikling wig na kulay abo, ang silicone mask na magsisilbing disguise niya bilang isang senior citizen at isang mobile phone.

Dahil sikat siyang artista kaya naman kinailangan niya pang mag disguised para lang hindi siya makilala ng kaniyang mga fans. Kahit mainit ang panahon ay naka hoodie jacket siya at sunglasses. Ipinusod niya rin ang kaniyang buhok. Damn! Mukha pa rin siyang artistahin kahit na mag disguised pa siya! “Disguise na ba yan sayo?” tanong ko ng humarap siya saakin. “Yeah, why?” “Nag effort ka pa talagang mag jacket at sunglasses eh, obvious pa rin naman na isa kang artista.” Napaka puti ba naman at ang tangos ng ilong. Kahit sino mapapalingon sakaniya.