Disguise Tagalog Novels & Stories

“Ganito ba talaga kalaki ang tiwala ng mga inner disciple sa isa’t isa, para basta magpalitan ng kayamanan?” Napangisi si Hector, parang may alam na sikreto. “Brother Pedro, tinamaan mo ang punto. May isang patakaran bago makapasok sa palitan — kailangan mong may dalang disguise pill. Kapag ininom mo ’yon, maliban na lang kung nasa Foundation Establishment stage ang tumingin sa’yo, hindi ka makikilala ninuman.” Biglang kumislap ang isang ideya sa isip ni Juan. “Hector… kaya ka pala nanghihiram ng ganyang karaming talisman—para sa disguise pill?”

Minsan, ang pinakamagandang disguise ay ang uniporme ng isang taong hindi pinapansin ng mga mayayaman, ang mga waiter. Kinaumagahan, maaga kaming nag-ayos. Iniwan namin ang hotel at nagkita kami ni Tito Eduardo sa isang abandonadong bodega sa likod ng isang malaking mall. Akala ko ay makakakita ako ng isang lalakeng mukhang gangster, pero ang bumungad sa akin ay isang matandang lalake na naka-chef's uniform, maamo ang mukha pero bakas ang talino sa kanyang mga mata.

(short for Gangster world) “Sira! Iba kulay ng mata at buhok nu’n!” Napangisi ng palihim si Zayne dahil sa narinig. Tagumpay ang disguise nila. Kasama talaga iyon sa mission nila, ang pumasok sa gangster world at ang pumasok sa eskwelahan na iyon.

Sapilitan nitong inilagay ang mga damit sa mga braso niya. "Bilisan mo ng magbihis. Pumasok ka na sa cubicle, wala na tayong oras! Yung guard mo sa labas, alam kong hindi ka naman niya makikilala dahil ngayon lang naman kayo nagkita. Kapag nag-disguise ka bilang isang lalaki, kahit dumaan ka sa mismong harap niya, hindi ka niya mamumukhaan."

tanong niya sa akin. "Gusto mo ba siyang makita?" paninigurado ko sa kanya. "Oo," tugon niya. "Halika, isuot mo na yung pang disguised mo, at dadalahin kita sa kanya," yaya ko sa kanya. ********************

Pagkasabi nun, biglang napasinghap si Emilio nang magtugma ang mga detalye sa isip niya. "Ibig niyo pong sabihin... nagpanggap siya?!" Oo. Disguise. Paano niya nakalimutan 'yun? May dalawang sikat na master ng disguise sa bansa. Ang isa ay nagtatrabaho strictly para sa pulisya, at ang isa naman… ay gumagalaw sa madidilim na transaksyon na may napakamahal na bayad. Pareho silang may kakayahang baguhin ang mukha ng isang tao sa maikling panahon, kaya madali lang magmukhang bata o matanda.

Napakagat labi siya shit ang maskels ang gaganda may mga ugat sa maskulado niyang katawan na lumalabas na lalong mas nagpalakas ng appeal niya. "Stop drooling you're gross stupid." Nakapamulsang aniya sa dalaga. Sa inis niya ay tinalikuran niya nalang ito. Imbis na makipagtalo sa bwisit ay pinili na lang na manahimik. "Hey!"

Napaisip naman ako sa kung paano ba ang gagawin. "Entering without anyone suspecting us," I mumbled, and closed my eyes for a bit and then leaned back. Tumingala naman ako at tumitig sa kisame. "A disguise." Napatingin ako kay Luci nang magsalita siya. Tinasaan ko siya ng kilay at pina-ulit ang kaniyang sinabi. "I said, a disguise," ulit niya. Napapilantik naman ako ng aking daliri at parang nabuhayan ang aking mukha.

Sambit niya habang nakatitig sa dalawang matanda na nasa gilid bago balingan ng tingin ang dalawa pang nasa kabila naman “Bernard Gatchalian, Lorenso Romero.” Banggit niya sa pangalan ng mga ito Bago ituon ang tingin sa matandang nasa kabilang dulo ng lamesa at mukhang may pakana ng lahat. “Last but not the least, Kristoffer Balagtas.” “That's right, you are quite knowledgeable young man to know us.” Ngising sambit nito Young man. Yeah, she's disguising right now as a guy. The things she asked to her mother is the things she needed in her disguise

Tanong ko "The charity work. Ugh I hate being in the same place with the poor! I wish I could remove that duty from us. Nasusuka ako tuwing nakikita ko ang maduduming mga taong iyon." Disgust ang itsura ni Queen Claudia habang binibitawan ang mga salitang iyon.