Disguise Tagalog Novels & Stories

Tanong ni Joel sa crew "Ano daw Mary Joy? Tama ba ung pagkakarinig ko sa pangalan? tanong sa isip ko. Pero Hindi na ako nagtanong at binaliwala na Lang Ang sinabi ni Joel baka Kasi magkapangalan lang sila NG kaibigan ko. Parating na Po sir si madam Sabi NG crew. Nang biglang may sumigaw" honey" sigaw NG babae sa likodan namin at humarap Naman kami sa tumawad "honey" tawag Naman ni Joel. Nabigla ako dahil sa aking nakita.

tanong ni Manolo Nakita niya namang sumeryoso ang mukha ni Gabin at nag iwas ng tingin sa kanya" secret" sabi nito. Napaismid siya. "Kupal pa secret secret ka pa dyan" kantyaw dito ni Arjhay "Ang sabihin mo di ka pa sinasagot" Nag tawanan ang mga ito maliban sa kanya

Kung hindi pa talaga masama ang pumatay matagal na sanang nawala dito sa mundo yong mga kaklase ko. "Lagot ka sakin pag nahuli kita!" Nakangisi kong sabi sa sarili. Unti-unti akong lumingon sa likuran ko at napansin ko na parang may taong nagtatago sa isang puno. Napapailing nalang ako kase naman sino namang matinong tao ang magtatago sa puno e' kung kitang-kita ka naman. Teka di naman tao yun ah? Isang lalaking multo na naka long sleeve at pants. Ambobo naman nito! Ano yan nakikipag laro ka nang tagu-taguan?!

Napatingin sa kaniya ang tatlo dahil iba ang itsura ni Theo, may soot itong ibang disguise upang hindi siya makilala na kahit mga kaibigan nila ay hindi siya makikilala. Nanlaki bigla ang mata ng mga ito ng alisin ni Theo ang soot na disguise at lumabas ang totoo nitong muka. “T-Teka paano…” narinig niyang sabi ni Faith at naalala niya na wal apa itong alam tungkol sa kung ano sila. “Miss me?” ngising tanong ni Theo na agad ikinalapit ng tatlo dito hindi para yakapin kundi ang batukan ito na ikinareklamo naman ng lalaki.

Halos maduwal ako sa amoy nito pero tiniis ko. Maya maya ay may narinig na kaming umiiyak na babae. Kasunod non ay mga tunog ng sampal. Bigla akong nataranta. "Iligtas natin si Andrea Kian." Pagmamakaawa ko. "Ililigtas natin siya basta sumunod ka sa mga sasabihin ko." Aniya nito. Agad akong tumango. "Wear this." inabot niya sa akin ang isang black mask. "Para hindi tayo makilala. Remove your bag and coat." tinanggal din niya ang apron niya at nilagay sa bag ko.

gulat na banggit ko sa pangalan niya Siya ba yung dahilan kung bakit nahulugan ako ng sanga? Bumaba siya sa puno at pinagpagan ang pantalon niya " I-i'm sorry ". nakayukong sabi ko Nakakahiya!nakita niya akong umiyak? Nakita niya ba yung pagtapon ko ng bag ko? Nakita niya kaya yung natapon ko sa tanim na bulaklak yung bag?

May bangs iyon na parang korean at may kahabaan na medyo makapal at animo'y dry. I made my lips pale and put on a nude lipstick. Pinakapalan ko ng konti ang kilay ko at nagsuot ng itim na contacts to hide my gray eyes. Sunod kong sinuot ang malaking t-shirt na binili ko at mahabang palda to hide the shape of my body. And lastly, ang mga mumurahing accessories sa kamay at ang tsinelas na binili ko.Habang inaayos ang sarili ay pinapanood lamang ako ni Bonie. Hinarap ko siya sa ayos na 'yon at agad na umarko ang kilay niya sa akin. "Seryoso iyan na disguise mo?" I nodded my head.

Para mas selyado ang disguise, ginulo-gulo ko nang husto ang aking mahabang buhok hanggang sa magmukha akong sabog na sabog at losyang na losyang—isang yaya na hirap na hirap sa buhay. "Ayan! Problem solved!" proud kong usal habang humaharap sa backseat. "Kapag tinanong nila kung nasaan ang mommy ni Dos, sasabihin kong bumalik na po ng Europe! At ako ang bagong yaya ninyo!"

Sapilitan nitong inilagay ang mga damit sa mga braso niya. "Bilisan mo ng magbihis. Pumasok ka na sa cubicle, wala na tayong oras! Yung guard mo sa labas, alam kong hindi ka naman niya makikilala dahil ngayon lang naman kayo nagkita. Kapag nag-disguise ka bilang isang lalaki, kahit dumaan ka sa mismong harap niya, hindi ka niya mamumukhaan."