Dismayado นิยาย & เรื่องราว

hilam ang luhang nag angat ako nang tingin rito Kitang kita ko sa mga mata nito ang disappoinment, Hindi maka paniwala at higit sa lahat Galit "YOU!DAMN! DIXIE OF ALL PEOPLE HINDI KO NAISIP NA MAGAGAWA MO SA'KIN TOH!"Galit na galit na sigaw nito ni wala na ata itong pakialam kahit hubad na ito "I-I'm Sorry..."paulit ulit na wika ko rito "Tang*na ganun ka ba kadesperada?Ganyan ka na ka baba?" iiling iling na wika nito

dagdag komento nito at napangiwi sa itsura niya. She felt offended on his comment. Totoo nga ang mga balita na walang preno ang bibig ng isang Armani Sevilla. Kung anong nasa utak nito ay siyang sasabihin nito kahit pa magkasakit ito ng damdamin ng iba. "I'm a broken hearted. What do you expect me to look like?" sarkastiko niyang sagot. "Dapat ba ay masaya ako ngayon?"

Siguro may sakit siya haha #DI MARUNONG NGUMITI DISORDER! Sabi ko sa kanya na may tumawag sa akin at pinaiistay niya ako dito at bantayan siya pero alam ninyo ang nakakainis? wala lang! Ni walang reaction! Putcha! Para akong hangin sa harap niya! Batuhin ko na kaya!

“The people who truly loves you are mourning for your absence and living miserably for years. . . Please know that, Zarchx Montenegro.” Gumalaw ang adams apple ni Zarchx at umigting ang panga. Titig na titig sa magandang mukha ni Amary at hindi maiwasang mag-isip; Na para bang isa si Amary sa mga taong nagluksa at namuhay ng miserable sa kaniyang pagkawala.

He swallowed hard and his adam's apple protruded. Can I put my hand again on the monitor? Nagdadalawang-isip ako kasi baka iyon ang dahilan ng pagbabago ng mood niya? "G-galit ka ba? Lahat naman ng tawag mo nasagot ko, even your messages-"

Pero masyado na siyang galit para isipin pa ang tama. Dahan-dahang nag-iba ang ekspresyon ni Paul. Ang kunot ng noo nito ay napalitan ng gulat, ang labi ay bahagyang umawang, at ang kamay ay tila nanigas sa ere. The anger drained from his face, replaced by something deeper, confusion, disbelief, and a sudden fear.

"I'm... sorry." ---------------------------------------------------------------------------------------------------------- :>

anas niya ng maramdamang may namumuo na naman sa kanyang puson. “Don’t resist. Just let it go,” husky ang boses na wika nito. Mas trumiple pa ang bilis nito. Hinuhugot nito ang pagkalalaki nito at ipinasok na naman nito iyon ng madiin. He hit the right spot. Halos paulit-ulit nito iyong ginagawa.

ayieee~ Sining Fedeli: Kahit one dot lang dyan oh... :( Wala ako sa mood na replyan siya. Pakiramdam ko ay para akong walang laman, nalilito, nasasaktan, manhid, hindi rin ako n*********n o kinikilig. Baliw na yata ako, mahina, malabo, pagod, balisa at nalulungkot. Hindi ko na alam kung anong nangyayari sa akin, masyado na akong magulo.

Huminga siya ng malalim at sinundan ang dalaga. He slowly walked up to her and sat beside her. Napansin niya ang bakas ng patak ng luha sa suot nitong gray tank top. "Marlyn, I'm sorry." Totoo sa loob na hinging paumanhin niya. Marlyn sniffled, wiping her tears with the back of her hand. She didn't respond, but Mark could see the anger and hurt slowly giving way to a mix of sadness and disappointment.